Η 28η Ιουνίου 2015 θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη πολλών Ελλήνων ως η ημέρα που η χώρα ουσιαστικά βρέθηκε σε ομηρεία, βυθισμένη σε ένα πρωτοφανές κύμα αβεβαιότητας και οικονομικής ασφυξίας. Η κυβέρνηση υπό τον Αλέξη Τσίπρα, αντιμέτωπη με την κορύφωση των διαπραγματεύσεων με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και οκτώ μόλις ημέρες πριν από την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου, έλαβε την δραματική απόφαση να επιβάλει τραπεζική αργία και αυστηρούς περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls). Η απόφαση αυτή, απολύτως αναγκαία σύμφωνα με τις αρχές για την αποτροπή της κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος, επεφύλαξε ένα άσχημο πρωινό στους πολίτες της χώρας, μετατρέποντας την καθημερινότητα σε ένα σκηνικό δυστοπίας. Από την Δευτέρα 29 Ιουνίου, η επαφή με το τραπεζικό σύστημα έμελλε να γίνει εξαιρετικά δύσκολη, καθώς οι τράπεζες παρέμειναν κλειστές για το κοινό.
Ουσιαστικά, η πρόσβαση στα χρήματα έγινε εφιάλτης. Οι πολίτες, εναποθέτοντας τις ελπίδες τους στα αυτόματα ταμειακά μηχανήματα (ΑΤΜ), βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα δρακόντειο όριο ανάληψης, περιορισμένο στα 60 ευρώ ανά ημέρα. Αυτό το εξαιρετικά χαμηλό όριο, το οποίο ουσιαστικά καθιστούσε απολύτως αδύνατη την κάλυψη ακόμη και των βασικών καθημερινών αναγκών, προκάλεσε άμεσα χάος και πανικό. Η εικόνα των ΑΤΜ να αδειάζουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και των ουρών που σχηματίζονταν έξω από αυτά, έγινε σύμβολο της βαθιάς οικονομικής κρίσης που έπληττε τη χώρα. Πέρα όμως από τις αναλήψεις μετρητών, οι περιορισμοί επεκτάθηκαν και στις μεταφορές κεφαλαίων προς το εξωτερικό, επιβάλλοντας αυστηρές δικλείδες ασφαλείας. Ο πρωταρχικός στόχος αυτής της κίνησης ήταν η άμεση ανακοπή της ανεξέλεγκτης εκροής καταθέσεων, ένα φαινόμενο που απειλούσε να αποσταθεροποιήσει περαιτέρω την ελληνική οικονομία.
Η απόφαση αυτή, αν και αναγκαία για την προστασία του εγχ αρώματος τραπεζικού συστήματος, είχε ως άμεση συνέπεια την δραματική συρρίκνωση των χρηματοδοτικών ροών και την επακόλουθη παύση πολλών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Η επιβολή capital controls, όξυνε την ήδη τεταμένη οικονομική κατάσταση, πλήττοντας την ρευστότητα και δυσχεραίνοντας την απρόσκοπτη λειτουργία της αγοράς, με προφανείς επιπτώσεις τόσο σε επιχειρηματικό όσο και σε ατομικό επίπεδο. Η κατάσταση αυτή, που διήρκεσε για αρκετές εβδομάδες, είχε σημαντικό αντίκτυπο στην ψυχολογία του πληθυσμού, προκαλώντας έντονο άγχος και αβεβαιότητα για το μέλλον. Η αδυναμία πρόσβασης σε μεγαλύτερα ποσά μετρητών, οι δυσκολίες στις διεθνείς συναλλαγές και η γενικότερη ατμόσφαιρα οικονομικής ασφυξίας, οδήγησαν πολλούς πολίτες σε συνθήκες δυσκολίας, αναγκάζοντάς τους να προσαρμόσουν τις δαπάνες τους και να αναζητήσουν εναλλακτικούς τρόπους κάλυψης των αναγκών τους.
Το κλίμα αυτό, σε συνδυασμό με την επικείμενη κρίση του δημοψηφίσματος, δημιούργησε μια εκρηκτική κατάσταση, με την χώρα να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Η ιστορική αυτή ημέρα, σηματοδοτεί ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της πορείας της Ελλάδας, αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια στην συλλογική μνήμη και την οικονομική της πορεία.
