Το φανελάκι άσπρο, μαύρο, ίσως και γκρι, έτσι το θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια. Ατθίς. H εταιρεία που τα σχεδίασε, τα έραψε, τα έβαλε σε όλα τα μαγαζιά εσωρούχων στα ράφια.
Ήταν σήμα κατατεθέν τα φανελάκια Ατθίς. Θυμάμαι τον πατέρα μου που τα φόραγε μέσα απο το πουκάμισο του, το θαλασσί.
Το πουκάμισο ήταν μέρος της στολής του, πιλότος της πολεμικής αεροπορίας, και το φόραγε για να στρώνει το πουκάμισο πάνω στο σώμα του όμορφα, να μην κρυώνει τον χειμώνα και να κρατάει τον ιδρώτα το καλοκαίρι.
Το φανελάκι ήταν πάντα άσπρο. Ακόμα και όταν φόραγε την φόρμα του την ολόσωμη για να πετάξει, το φανελάκι ήταν μέρος της φορεσιάς του. Κάτι σαν εξάρτημα. Δεν θυμάμαι να είχε άλλο χρώμα εκτός από άσπρα. Υπήρχαν όμως και υπάρχουν και μπεζ, μια απόχρωση κοντά στο χρώμα του δέρματος για να μην ξεχωρίζουν κάτω απο τα ρούχα.
Πάντα φόραγε το φανελάκι. Σε προσγειώσεις, σε απογειώσεις, σε επιφυλακές, σε αναχαιτίσεις, σε δεξιώσεις, στον κήπο, στο μπαλκόνι το καλοκαίρι που έσκαγε ο τζίτζικας.
Κάποιες φορές τον κοροϊδεύαμε -δεν το βλέπαμε και τόσο σικ-Όταν όμως μεγαλώσαμε και ωριμάσαμε μπορέσαμε να «δούμε» κάτω από το φανελάκι. Εκεί είδαμε πράγματα. Πολλά πράγματα.
Μια μεγάλη καρδιά που χτυπούσε για όλους τους Έλληνες. Μια δύναμη κρυμμένη που τα έπαιζε όλα για όλα για να προασπίσει το γαλάζιο του ουράνου μας.
Είδαμε να κρύβεται κάτω από το φανελάκι το ελεύθερο πνεύμα, πέταγμα στον ουρανό. Επί της ουσίας. Κορώνα γράμματα η ζωή του για την δκή μας ζωή. Όταν ακούγαμε να βρυχάται το πολεμικό αεροσκάφος, μικρά παιδιά τότε, και βλέπαμε από το παράθυρο της κουζίνας μας τον διάδρομο προσγειώσης στην Τανάγρα, ξέραμε ότι αυτός όπως και άλλοι ήταν ο δικός μας ήρωας. Ο ήρωας με το φανελάκι.
Και ήρθαν έτσι τα πράγματα, που γνώρισα τώρα ακόμα κάποιον, που είδα να φοράει φανελάκι. Κάποιον επιστήμονα, που έβαλε πλάτη στα δύσκολα.
Έναν απλό άνθρωπο, αντισυμβατικό, που κάτω από την ιατρική ποδιά φοράει φανελάκι. Και που κάτω από αυτό το φανελάκι κρύβεται μια μεγάλη καρδιά, που την προσφέρει σε όλους μας απλόχερα. Με επιστημονικές γνώσεις, κόπο, θυσίες, έρευνα, ξενύχτια, σύνεση, ταπεινότητα, αγάπη για τον άνθρωπο, για την ζωή -τιμώντας τον όρκο που έχει δώσει στον Ιπποκράτη. Και έτσι μας ανατάσσεται η ψυχή και αναπτερώνεται η ελπίδα.
Τελικά πόσα κρύβονται κάτω από ένα φανελάκι! Αρκεί να έχεις μεγαλώσει και ωριμάσει αρκετά για να μπορείς να τα δεις.
Τζώρτζια Βρεττού
Follow us:
