Τώρα που είμαι εγώ εδώ, εσύ απουσιάζεις
Τώρα που είμαι εγώ εδώ, εσύ απουσιάζεις

Αρχίσαμε πάλι τα ίδια. Σου είπα πως αισθάνομαι και με είπες άδικη. Μπορεί κάπως έτσι να ακούστηκε στα δικά σου αυτιά. Η καρδιά σου όμως γνωρίζει πόσο δίκιο έχω.

Γράφει η Θεοδοσία Κυριάκου

Τώρα θα μου πεις πως θα έπρεπε να δείξω κατανόηση στο φορτωμένο σου πρόγραμμα. Να σου πω όμως κάτι ρε φίλε;

Οι περισσότεροι από εμάς τρέχουν όλη μέρα για να ανταπεξέλθουν με τις υποχρεώσεις τους. Η αλήθεια είναι όμως, πως για αυτά και για αυτούς που θέλουμε να δούμε θα βρούμε τον χρόνο.

Το ξέρω γιατί πλέον υπάρχουν άνθρωποι που διεκδικούν έμπρακτα μια θέση στη ζωή μου. Μου έχουν θυμίσει πως για έναν άνθρωπο που θέλει να κερδίσει την θέση του δίπλα σου, ο χρόνος και η απόσταση δεν μπορούν να σταθούν εμπόδιο στο να βρεθεί κοντά σου.

Δεν λέω πως δεν θες να με δεις αλλά ίσως δεν είμαι μία από τις προτεραιότητες σου. Ίσως να διανύεις μια δύσκολη φάση στη ζωή σου και για αυτό να με κρατάς σε απόσταση ασφαλείας. Κουράστηκα όμως. Κουράστηκα αυτά τα ξαφνικά κρύα ντους. Χαλιέμαι πολύ.

Από τη μία το τηλέφωνο να χτυπά συνεχώς επειδή θες να δεις πως είμαι και μετά σιωπή για μέρες. Με νοιάζεσαι πολύ το ξέρω. Νοιώθεις κάθε ανησυχία και κάθε πόνο που έχω στην ψυχή μου. Όσο καλά και αν προσπαθώ να κρύβω από άλλους τα όσα νιώθω κατά περιόδους, από εσένα δεν μπορώ να κρυφτώ.

Μας δένει κάτι πολύ βαθύ εδώ και χρόνια το ξέρουμε και οι δύο. Στο έχω πει πως όποια πορεία και αν ακολουθήσει ο καθένας μας πάντα θα μας δένει η αγάπη αυτή. Θα μ ’αγαπάς και θα σ ’αγαπώ. Με ένα τρόπο μοναδικό και λίγο αλλόκοτο αφού ουσιαστικά ποτέ δεν υπήρξαμε μαζί. Κάτι κλεφτές στιγμές είχαμε μόνο και δεν φταίει κανείς μας για αυτό. Οι συνθήκες ήτανε τέτοιες.

Εγώ ήμουνα χαμένη με όσα έγιναν στη ζωή μου και εσύ πάντα έμενες αρκετά κοντά και αρκετά μακριά για να μην με φοβίσεις.
Τώρα όμως που είμαι εγώ εδώ, εσύ απουσιάζεις. Δεν σε κατακρίνω. Το ξέρω πως περνάς και εσύ τα ζόρια σου. Δεν την αντέχω όμως την απουσία αυτή.

Μία βιντεοκλήση και λίγες κλεφτές συνομιλίες κατ’ ιδίαν δεν είναι αυτό που επιθυμώ.
Ίσως πρέπει λοιπόν να βρω την δύναμη να κλείσω τελείως την πόρτα αυτή ώστε να ανοίξω μία άλλη.

Το άγνωστο μας φοβίζει καμιά φορά όμως τα μπερδεμένα σενάρια δεν αποτελούν καλύτερη επιλογή. Την πόρτα για το διάβα στη ζωή μας δεν πρέπει να επιτρέπουμε να την μπλοκάρει κανείς.

Για πες λοιπόν, θα μείνεις ή θα φύγεις;

Μπορείς να ακολουθήσεις την Θεοδοσία Κυριάκου

στο Facebook ΕΔΩ   

στο Instagram EΔΩ

και Twitter  ΕΔΩ