Με μια σειρά από αιχμηρές δηλώσεις και εμφανώς απαξιωτικές αναφορές, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να «κουνήσει το δάχτυλο» στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη, εστιάζοντας στις δημοσκοπικές επιδόσεις του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο πρωθυπουργός κατηγόρησε ευθέως τον κ. Ανδρουλάκη ότι, μέσα από τις επιλογές και τις τοποθετήσεις του, έχει ουσιαστικά «αναστήσει πολιτικά» τον Αλέξη Τσίπρα, δίνοντας νέα πνοή στον πρώην πρωθυπουργό. Η φράση «Διεκδικείτε τον ρόλο του πολιτικού Λαζάρου», που εκτοξεύθηκε προς τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, μόνο τυχαία δεν μπορεί να χαρακτηρισριστεί, καθώς υποδηλώνει ότι παρά τις όποιες προσπάθειες ανάκαμψης, αποστολή του ήταν τελικά η «ανάσταση» ενός άλλου πολιτικού σχήματος, αντί για την ενίσχυση του δικού του. Η κίνηση αυτή του πρωθυπουργού, πέρα από την προσπάθεια υπονόμευσης του ΠΑΣΟΚ, σηματοδοτεί και μία έμμεση παραδοχή στην καρδιά του κυβερνώντος κόμματος.
Ουσιαστικά, ο κ. Μητσοτάκης, κατηγορώντας τον Ανδρουλάκη, «ομολογεί» τον υπαρκτό φόβο της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στην ενδεχόμενη επάνοδο του Αλέξη Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Αυτή η επάνοδος, σύμφωνα με τις εσωτερικές εκτιμήσεις, έχει ήδη αρχίσει να δημιουργεί αναταράξεις και να αναπροσαρμόζει τις ισορροπίες, θέτοντας σε αμφιβολία την ομαλή πορεία του κυβερνώντος κόμματος προς τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Η στρατηγική της «αποσύνδεσης» του Τσίπρα από την πολιτική αρένα, η οποία αποτέλεσε κεντρικό άξονα της επικοινωνιακής πολιτικής της ΝΔ, φαίνεται να αποτυγχάνει, με την αίσθηση του κινδύνου να γίνεται ολοένα και πιο αισθητή. Η χρήση του όρου «λαϊκισμός» από τον κ. Μητσοτάκη, σε συνδυασμό με τις «εξυπνακίστικες ατάκες» και τις «απαξιωτικές αναφορές», δεν σηματοδοτεί μόνο μία προσωπική επίθεση στον Ανδρουλάκη, αλλά και μία ευρύτερη προσπάθεια να συσχετιστεί η αντιπολιτευτική ρητορική του ΠΑΣΟΚ με επικίνδυνες πολιτικές πρακτικές.
Ουσιαστικά, ο πρωθυπουργός προσπαθεί να διαχωρίσει τη δικιά του «σοβαρή» διακυβέρνηση από μία προσέγγιση που θεωρεί δημαγωγική και αποπροσανατολιστική. Ωστόσο, η αντιστροφή του επιχειρήματος, με την κατηγορία να εστιάζει στην «ανάσταση» του Τσίπρα, προδίδει μία βαθύτερη ανησυχία για την ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ να ανακτήσει δημοτικότητα και να αποτελέσει σοβαρό αντίπαλο. Η ΝΔ, αναλύοντας τα δημοσκοπικά στοιχεία, φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι η απεμπλοκή του Τσίπρα από την ηγεσία του κόμματος δεν αποδυνάμωσε το αφήγημά του, αλλά ενδεχομένως απελευθέρωσε νέα δυναμική. Η αιχμηρή αναφορά στον «πολιτικό Λάζαρο» είναι καίριας σημασίας, καθώς περιγράφει την κατάσταση που βλέπουν στη ΝΔ: ο Ανδρουλάκης, αντί να «ανασταίνει» το δικό του κόμμα, ενισχύει την πολιτική «ζωή» ενός αντιπάλου που θεωρούσαν «πεθαμένο». Αυτή η δυναμική, εφόσον συνεχιστεί, μπορεί να ανατρέψει την εκλογική στρατηγική της ΝΔ, η οποία βασιζόταν στην πεποίθηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας θα παρέμεναν αποδυναμωμένοι.
Οι «καρφιές» προς το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, αποκαλύπτουν ταυτόχρονα και έναν εσωτερικό «ομολογημένο» φόβο, μία ανησυχία για το πώς θα χειριστεί η ΝΔ την επιστροφή του Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Η στρατηγική της «αποδόμησης» του ΣΥΡΙΖΑ, που είχε φέρει αποτελέσματα, φαίνεται να δέχεται ισχυρά πλήγματα, αναγκάζοντας το Μαξίμου να αναζητήσει νέες τακτικές αντιμετώπισης, ενώ παράλληλα η αισχροκέρδεια παραμένει ένα καυτό θέμα που απασχολεί την κοινή γνώμη, προσθέτοντας ακόμα ένα επίπεδο πολυπλοκότητας στο πολιτικό σκηνικό.
