Eίχα πετύχει πριν από τρία χρόνια τον Σπύρο Παπαδόπουλο σε ένα ασανσέρ και το θεώρησα ως προσωπική επιτυχία και δείγμα ωριμότητας, το γεγονός ότι για όσο κράτησε το ταξίδι μας μέχρι το ισόγειο κρατήθηκα και δεν του είπα κάτι απ’ τους ‘Απαράδεκτους’. Οτιδήποτε. Ούτε καν ένα “τι έγινε ρε παιδιά”, ένα “στραπατσίρεν ντι γκεστάλτ”. Τίποτα.
Μιλώντας τώρα μαζί του στο Θέατρο Κάππα στην Κυψέλη, κατάλαβα ότι άδικα θα είχα γίνει γραφικός εκείνο το απόγευμα, απλώς θα προκαλούσα μία αμήχανη στιγμή -κυρίως για μένα.
Ό,τι και αν του έλεγα απ’ τους ‘Απαράδεκτους’, δεν θα το καταλάβαινε. Δεν θυμάται τίποτα απ’ τη σειρά, πραγματικά. Υπήρχαν στιγμές κατά τα 65 λεπτά της συνέντευξης που του είπα δικές του ατάκες, περιμένοντας ένα γέλιο επιδοκιμασίας -”που τα θυμάσαι ρε μπαγάσα”- αλλά εκείνος γέλασε σαν να τις άκουγε πρώτη φορά. Ή ακόμη καλύτερα για μένα, γέλασε σαν να ήταν δικές μου ατάκες.
Μακάρι να ήταν.
Η συζήτηση μας έκανε κύκλους γύρω απ’ το θέατρο, την τηλεόραση, τον θάνατο και τα παιδικά του χρόνια. Και πάντα κατέληγε στο ίδιο σημείο: στο θέατρο.
Με τι ήρθατε;
Με τη μηχανή.
Όταν κάποιος ακούει τόσο πολύ μουσική όπως εσείς, δεν του λείπει όταν οδηγεί μηχανή;
Όχι, καθόλου. Εγώ πάνω στη μηχανή κάνω όλες μου τις δουλειές (σ.σ. δείχνει το μυαλό του). Σκέφτομαι πράγματα γύρω απ’ τη δουλειά μου. Είναι σαν να είναι το γραφείο μου, ειδικά αν έχω μεγάλες αποστάσεις.
Είναι αλήθεια ότι μια φορά μπήκατε με το κράνος μέσα σε αυτοκίνητο;
Ναι, ναι, στο δικό μου. Είχα μια παλιά Μερσεντές αντίκα, την είχα πάρει από έναν φίλο και την είχα πάει κάπου να τη φτιάξουνε. Και μετά πήγα με τη μηχανή, να την πάρω να την πάω σπίτι. Τη γυρνάω σπίτι και μετά πήρα κι ένα ταξί να γυρίσω στο συνεργείο να πάρω και τη μηχανή. Μεσημέρι, καλοκαίρι ήτανε. Οπότε κατέβηκα απ’ το σπίτι μου και μπήκα με το κράνος μέσα στο ταξί. Με κοιτάγανε όλοι. Κάποια στιγμή μου λέει ένας περαστικός “φίλε, για αγώνες πας;”. Και εκεί κατάλαβα.
Ισχύει ότι κάποιες φορές πηγαίνατε στα γυρίσματα των ‘Απαράδεκτων’ απευθείας μετά από ξενύχτι με τον Μπονάτσο;
Έχει συμβεί αρκετές φορές. Ουκ ολίγες…
Θα μου πείτε καμιά ιστορία;
Διαβαστε την συνέχεια ΕΔΩ
