Μια ενωτική φωνή υψώνεται από το χώρο της περιβαλλοντικής προστασίας, καθώς δώδεκα εμβληματικές οργανώσεις της χώρας συνέταξαν ένα κοινό μανιφέστο, διαμαρτυρόμενες για τις προωθούμενες ρυθμίσεις που αφορούν την πολεοδόμηση σε περιοχές υψηλής περιβαλλοντικής αξίας. Το κεντρικό αίτημα των οργανώσεων είναι η απόσυρση και η εκ βάθρων αναθεώρηση των σχετικών διατάξεων του υπό συζήτηση νομοσχεδίου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, οι οποίες, όπως εκτιμούν, ανοίγουν τον δρόμο για αδόμητες επεκτάσεις σε περιοχές εθνικής και ευρωπαϊκής σημασίας για τη βιοποικιλότητα. Η υποβολή του νομοσχεδίου, που έχει ήδη προκαλέσει έντονες συζητήσεις, θεωρείται από τους οικολόγους ως ένα δυνητικά οπισθοδρομικό βήμα, ικανό να αλλοιώσει ανεπανόρθωτα τα σπάνια φυσικά τοπία και να επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις στη χλωρίδα και την πανίδα, παραβιάζοντας το πνεύμα της περιβαλλοντικής προστασίας και τις διεθνείς περιβαλλοντικές δεσμεύσεις της χώρας.
The οργανώσεις επισημαίνουν ότι η πρόβλεψη για δόμηση εντός προστατευόμενων περιοχών, ακόμη και με την επίκληση αναπτυξιακών κριτηρίων, υπονομεύει την ουσία της προστασίας που επιβάλλουν οι ευρωπαϊκές οδηγίες και η εθνική νομοθεσία. Επισημαίνουν πως τέτοιες παρεμβάσεις, εφόσον εγκριθούν, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αρνητικά προηγούμενα και να υποσκάψουν την προσπάθεια διατήρησης της φυσικής κληρονομιάς για τις μελλοντικές γενιές. Τονίζουν την ανάγκη για αδιάλλακτη τήρηση των κριτηρίων που ορίζουν αυτές οι περιοχές ως «προστατευόμενες» και όχι ως πεδία εκμετάλλευσης ή ανάπτυξης που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την οικολογική τους ισορροπία. Η έκκλησή τους για επιστροφή στο τραπέζι του διαλόγου είναι ισχυρή, ζητώντας την επανεξέταση των προτεραιοτήτων υπέρ της αειφόρου διαχείρισης και της αποτελεσματικής προστασίας του φυσικού πλούτου. Στην κοινή τους ανακοίνωση, οι εθελοντικές οργανώσεις περιβαλλοντικού χαρακτήρα κάνουν λόγο για την επιτακτική ανάγκη διαφύλαξης των λιγοστών εναπομεινάντων φυσικών οικοτόπων, τα οποία αποτελούν πολύτιμο κεφάλαιο για την Ελλάδα.
Υπογραμμίζουν ότι οι περιοχές αυτές, πέραν της εγγενούς αξίας τους, προσφέρουν σημαντικά οικοσυστημικά οφέλη, όπως η προστασία από φυσικές καταστροφές, η δέσμευση άνθρακα και η διατήρηση της υδατικής ισορροπίας. Η πολεοδόμηση, ακόμη και σε οριοθετημένες εκτάσεις, εγκυμονεί κινδύνους υποβάθμισης, απομόνωσης πληθυσμών επιβιαζόμενων ειδών και απώλειας του φυσικού τους περιβάλλοντος. Ζητούν την υιοθέτηση μιας στρατηγικής που θα θέτει την προστασία του περιβάλλοντος ως πρωταρχικό στόχο, με παράλληλη εξεύρεση εναλλακτικών λύσεων για την οικονομική ανάπτυξη εκτός των ευαίσθητων αυτών περιοχών, που θα σέβονται την οικολογική αναγκαιότητα και την αρχή της μη υποβάθμισης. Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, εκπροσωπώντας χιλιάδες πολίτες και μέλη, δηλώνουν ότι είναι αποφασισμένες να κινητοποιηθούν περαιτέρω, εφόσον οι ανησυχίες τους δεν εισακουστούν και οι προτεινόμενες διατάξεις παραμείνουν αμετάβλητες. Κάνουν λόγο για τη σημασία της ενεργού συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών στη χάραξη περιβαλλοντικής πολιτικής και τη διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων.
Πιστεύουν ότι η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι μια δαπάνη, αλλά μια επένδυση στο μέλλον, και ότι η ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης και προστασίας πρέπει να επιτυγχάνεται με σεβασμό στα φυσικά όρια και στις ανάγκες των οικοσυστημάτων. Η ισχυρή αντίδραση εκδηλώνει την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και τη δέσμευσή της για τη διαφύλαξη αυτού του ανεκτίμητου πλούτου που παραλάβαμε και οφείλουμε να παραδώσουμε ανέπαφο.
