Ο πρώην υπουργός και βουλευτής, Γιώργος Βουλγαράκης, εξέφρασε την έντονη δυσαρέσκειά του για την πρόταση που δέχθηκε να μπει στο τραπέζι των συζητήσεων, η οποία αφορά την κατάργηση του ασυμβίβαστου μεταξύ της βουλευτικής και της υπουργικής ιδιότητας. Σύμφωνα με τον κ. Βουλγαράκη, η εν λόγω πρόταση δεν αξίζει ούτε καν την προσοχή μας, χαρακτηρίζοντάς την με ιδιαίτερα αιχμηρό τρόπο ως «το μεγαλύτερο ρουσφέτι ενός πρωθυπουργού». Η δήλωσή του υπογραμμίζει τη βαθιά του απογοήτευση και την αντίθεσή του σε μια κίνηση που, κατά την άποψή του, υπονομεύει θεμελιώδεις αρχές της κοινοβουλευτικής λειτουργίας και εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το ήθος και τη διαφάνεια στην πολιτική ζωή. Η τοποθέτηση του Γιώργου Βουλγαράκη δεν περιορίζεται σε μια απλή διαφωνία, αλλά αποτελεί μια ευθεία αμφισβήτηση της σκοπιμότητας και της προσβλητικής φύσης μιας τέτοιας πρότασης.
Ο ίδιος τόνισε επανειλημμένως ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αφιερώνουμε χρόνο σε μια τέτοια συζήτηση, υπονοώντας ότι η ίδια η εισήγηση είναι εκτός πραγματικότητας και δεν αντικατοπτρίζει τις δημοκρατικές αξίες που θα έπρεπε να διέπουν την άσκηση της πολιτικής εξουσίας. Η κριτική του εστιάζει στην αντίληψη ότι η πρόταση αυτή μπορεί να εκληφθεί ως μια προσπάθεια εξυπηρέτησης συμφερόντων ή ως μια αλλαγή που αποσκοπεί στην ενίσχυση της κομματικής πειθαρχίας εις βάρος της ανεξάρτητης κρίσης των βουλευτών και υπουργών. Ο κ. Βουλγαράκης, με την καυστική του τοποθέτηση, στοχεύει να αναδείξει τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την χαλάρωση των κανόνων που διασφαλίζουν την ακεραιότητα του πολιτικού συστήματος. Η αποφυγή της ταυτόχρονης άσκησης βουλευτικής και υπουργικής ιδιότητας θεωρείται από πολλούς ως ένας αναγκαίος μηχανισμός για την αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων και τη διατήρηση μιας υγιούς διάκρισης των εξουσιών.
Η πρόταση που διακινείται, αντί να ενισχύει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα, ενδέχεται να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα, καλλιεργώντας την αίσθηση της αδιαφάνειας και της εκμετάλλευσης της θέσης. Η αναφορά στο «μεγαλύτερο ρουσφέτι ενός πρωθυπουργού» υποδηλώνει την πεποίθησηότι η συγκεκριμένη πρόταση εξυπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα του εκάστοτε πρωθυπουργού, προσφέροντας τη δυνατότητα ελέγχου και χειραγώγησης των βουλευτών του, οι οποίοι διατηρούν παράλληλα και την ιδιότητα του υπουργού. Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Βουλγαράκη, αλλοιώνει την ουσία της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, μειώνοντας την ανεξαρτησία του βουλευτή και καθιστώντας τον πιο ευάλωτο σε κομματικές πιέσεις. Η συζήτηση αυτή, επομένως, δεν αφορά μόνο ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά αγγίζει την καρδιά της δημοκρατικής λειτουργίας και της σχέσης μεταξύ των πολιτικών θεσμών και των πολιτών.
