«Σαντορίνη: Η Γεωγραφία ενός τόπου σε ένα μπουκάλι κρασί»
Η μαύρη και κόκκινη άμμος του ηφαιστειογενούς νησιού προσφέρουν ένα εκπληκτικό σκηνικό σε μερικούς από τους πιο ακραίους αμπελώνες.
Οι περισσότεροι άνθρωποι επισκέπτονται την Σαντορίνη για να θαυμάσουν την υπέροχη θέα που προσφέρει το νησί με τα συνεχώς μεταβαλλόμενα χρώματα από τα λευκά σπίτια «σκαρφαλωμενα» στο χείλος του γκρεμού.
Αν και η φύση ήταν λίγο σκληρή με αυτό το νησί η ομορφιά που κληρονόμησε είναι απλά μαγευτική. Υπάρχουν πολλές πλευρές σε αυτό το μοντέρνο προορισμό.
Πανέμορφες ηφαιστειογενής μαύρες παραλίες, κόκκινη άμμος, έντονη νυχτερινή ζωή, μοναδική ποικιλία κρασιού…
To γλυκό Vinsanto της Σαντορίνης ήταν παραδοσιακά εξαγόμενο, κυρίως προς την Τσαρική Ρωσία, την πλούσια ελληνική βιομήχανοι και στους εμπόρους της Αιγύπτου, αλλά η αγορά κατέρρευσε μετά την Ρωσική Επανάσταση το 1917.
Μεγάλο μέρος της έκτασης έχει μειωθεί σήμερα, και έχει δοθεί έμφαση κυρίως στο Ασύρτικο, και λιγότερο στο Vinsanto.
Σήμερα, τα αμπόλιαστα αμπέλια του νησιού ανέρχονται σε 1.100 στρέμματα. Από το ποσό αυτό, το 65% είναι φυτεμένα με την ποικιλία Ασύρτικο.
Δεν είναι μόνο ότι έχει επιβιώσει σε αυτό το φαινομενικά εχθρικό φυσικό περιβάλλον, αλλά η ποικιλία αυτή καταφέρνει να παράγει ένα μοναδικό, λευκό ξηρό οίνο με χαρακτήρα που δεν μπορεί κανείς να τον μιμηθεί.
Όταν το Ασύρτικο πρωτοεμφανίστηκε δεν είχε και πολλούς υποστηρικτές, από τότε όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει και το κρασί εκτιμάται κυρίως για την φρεσκάδα που σου αφήνει στο στόμα και τον άψογο συνδυασμό του με το φαγητό. Οι ταινίες που περιέχει του δίνουν πλεονέκτημα συγκριτικά με τα άλλα λευκά κρασιά. Λίγα κρασιά ταυτίζονται τόσο πολύ με την αίσθηση του τόπου. Αν το κρασί είναι η γεωγραφία σε ένα μπουκάλι τότε σίγουρα είναι αυτό.
Αυτός ο άγνωστος κόσμος μπορεί να ανακαλυφθεί μέσω του «Δρόμοι του κρασιού της Σαντορίνης».
Τα ηφαιστειογενή μαύρα βράχια που ενσωματώνονται στην λευκή γη, οι φραγκοσυκιές, το άγονο τοπίο είναι μια ακόμα καλή αφορμή για να γυρίσεις το νησί.
Αγγελική Μπάμπε
