Ο καταξιωμένος οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί, γνωστός για τις συχνά προκλητικές προβλέψεις του, εκφράζει μια ιδιαίτερα αισιόδοξη, αν και ταυτόχρονα ριζοσπαστική, άποψη για την πορεία που χάραξε η ραγδαία εξέλιξη των ψηφιακών υπολογιστικών συστημάτων. Σύμφωνα με τον ίδιο, βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεχνολογική αλλαγή που ξεπερνά σε σημασία όλες τις προηγούμενες, συμπεριλαμβανομένης της βιομηχανικής επανάστασης. Αυτή η αναγνώριση της κλίμακας της αλλαγής υπογραμμίζει την πεποίθησή του ότι οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και την κοινωνία θα είναι βαθιές και ουσιαστικές, επαναπροσδιορίζοντας θεμελιώδεις πτυχές της ανθρώπινης δραστηριότητας και οργάνωσης. Ο Ρουμπινί προετοιμάζει το κοινό για ένα νέο παράδειγμα. Ο Ρουμπινί, αναλύοντας τους μηχανισμούς πίσω από την τρέχουσα ψηφιακή μεταμόρφωση, εστιάζει στην ικανότητα των εξελιγμένων συστημάτων να εκτελούν ολοένα και πιο πολύπλοκες εργασίες, οι οποίες παραδοσιακά απαιτούσαν ανθρώπινη παρέμβαση και κρίση.
Αυτή η διαδικασία, κατά την εκτίμησή του, οδηγεί σε μια άνευ προηγουμένου αύξηση της παραγωγικότητας και της αποδοτικότητας, αλλά ταυτόχρονα εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το μέλλον της εργασίας για εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Η παραδοχή αυτή τον ωθεί να εξετάσει εναλλακτικά μοντέλα οργάνωσης του κοινωνικοοικονομικού ιστού, δεδομένης της δυναμικής των αλλαγών. Η κεντρική ιδέα που αναδύεται από τον συλλογισμό του Ρουμπινί είναι ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα δίλημμα: είτε θα πρέπει να προσαρμοστεί σε ένα νέο μοντέλο, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηρισριστεί ως μορφή σοσιαλισμού, είτε θα πρέπει να υιοθετήσει ένα σύστημα καθολικού βασικού εισοδήματος. Το πρώτο σενάριο υποδηλώνει μια αυξημένη κρατική παρέμβαση και αναδιανομή πόρων, ενώ το δεύτερο εστιάζει στην παροχή ενός σταθερού εισοδήματος σε όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από την επαγγελματική τους ιδιότητα.
Και τα δύο σενάρια στοχεύουν στο να μετριάσουν τις πιθανές αρνητικές συνέπειες της αυξανόμενης αυτοματοποίησης. Η τοποθέτηση του Ρουμπινί υποδηλώνει μια ισχυρή προετοιμασία για την επικείμενη μετάβαση. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακαδημαϊκή άσκηση, αλλά για μια έκκληση για σχεδιασμό και πολιτικές πρωτοβουλίες που θα διασφαλίσουν ότι η ανθρωπότητα θα επωφεληθεί από τις ευκαιρίες που προσφέρει η ψηφιακή εποχή, ενώ παράλληλα θα προστατευθεί από τις δυνητικές κινδύνους. Η αναγνώριση της κλίμακας των αλλαγών και η προβολή συγκεκριμένων λύσεων αποσκοπούν στην προώθηση μιας προοδευτικής και δίκαιης κοινωνίας στο μέλλον, προσαρμοσμένης στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται.
