Σε κλίμα έντονης αναστάτωσης και αγανακτήσεως κινούνται οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου, αντιδρώντας σφοδρά στις μαζικές θανατώσεις ζώων που έχουν σημειωθεί στην Πελόπη. Η περιοχή έχει πληγεί από επανειλημμένα και σοβαρά κρούσματα αφθώδους πυρετού, τα οποία επανεμφανίζονται διαρκώς σε διάφορα κοπάδια. Η ανησυχία εντείνεται από το γεγονός ότι οι εστίες της νόσου εντοπίζονται εντός της ζώνης προστασίας των τριών χιλιομέτρων, που έχει οριστεί γύρω από την αρχική εστία της επιδημίας. Αυτή η εξέλιξη έχει οδηγήσει στην εφαρμογή αυστηρών μέτρων, συμπεριλαμβανομένης της αναγκαστικής θανάτωσης ζώων, προκειμένου να ανακοπεί η εξάπλωση του εξαιρετικά μεταδοτικού ιού. Οι κτηνοτρόμοι βλέπουν το βιός τους να χάνεται, βιώνοντας παράλληλα την πλήρη κατάρρευση της οικονομικής τους δραστηριότητας. Η εικόνα που επικρατεί είναι δραματική, με τις απώλειες να στοιχίζουν δισεκατομμύρια και να απειλούν την βιωσιμότητα πολλών κτηνοτροφικών μονάδων στο νησί.
Η κατάσταση έχει προκαλέσει βαθιά οικονομική και ψυχολογική πίεση στους ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην κτηνοτροφία, αποτελώντας ουσιαστικά τον πυλώνα της αγροτικής παραγωγής σε πολλές περιοχές της Λέσβου. Η συνεχής επαναφάνεια κρουσμάτων, παρά τα μέτρα που έχουν ληφθεί, γεννά ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής τους και την επάρκεια των συνολικών στρατηγικών αντιμετώπισης. Οι κτηνοτρόφοι, αισθανόμενοι αβοήθητοι μπροστά στην επέλαση της νόσου, κάνουν λόγο για ανυπέρβλητες δυσκολίες και για ένα αβέβαιο μέλλον. Η αναγκαστική θανάτωση όχι μόνο σημαίνει την απώλεια ζωών και την οικονομική καταστροφή, αλλά και τη διακοπή μιας μακρόχρονης παράδοσης, παραγωγής υψηλής ποιότητας κτηνοτροφικών προϊόντων που χαρακτηρίζουν το νησί. Η αγωνία κορυφώνεται, καθώς η απειλή της πλήρους ξεκληρίσματος παραμένει υπαρκτή. Η συνεχής εμφάνιση νέων κρουσμάτων αφθώδους πυρετού, ακόμη και εντός της αυστηρά οριοθετημένης ζώνης προστασίας, έχει οδηγήσει τις αρμόδιες αρχές στην απόφαση για περαιτέρω αυστηροποίηση των μέτρων, με κύριο και αναπόδραστο αποτέλεσμα την αναγκαστική θανάτωση μεγάλου αριθμού ζώων.
Αυτή η απόφαση, αν και επιβεβλημένη από την υγειονομική πραγματικότητα και την επιτακτική ανάγκη περιορισμού της διάδοσης του ιού, έχει προκαλέσει κύμα οργής και απόγνωσης στους κόλπους των κτηνοτρόφων. Έχουν δαπανηθεί αμέτρητες προσπάθειες, πόροι και γενιές εργασίας στην ανάπτυξη και διατήρηση των κοπαδιών τους, τα οποία πλέον εκμηδενίζονται εν μία νυκτί. Η ψυχολογία όσων ασχολούνται με την κτηνοτροφία έχει κλονιστεί επικίνδυνα, καθώς η αβεβαιότητα για το μέλλον είναι διάχυτη και οι απώλειες είναι άμεσες και ανυπολόγιστες. Το αίσθημα της αδικίας είναι έντονο, καθώς βλέπουν τον μόχθο τους να χάνεται, παρά τις δικές τους προσπάθειες για την τήρηση των υγειονομικών πρωτοκόλλων. Οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου, με δικαιολογημένη οργή, εκφράζουν την ελπίδα και την απαίτηση για άμεση παρέμβαση και ουσιαστικές λύσεις από την πλευρά της πολιτείας.
Ζητούν να εξεταστούν εναλλακτικές στρατηγικές, πέραν της μαζικής θανάτωσης, και να τεθούν σε εφαρμογή αποτελεσματικοί μηχανισμοί στήριξης για την αποκατάσταση των ζημιών και την επανεκκίνηση των μονάδων τους. Η επιβίωση της κτηνοτροφίας στη Λέσβο, ενός παραδοσιακού και σημαντικού πυλώνα της τοπικής οικονομίας, εξαρτάται πλέον από τις αποφάσεις που θα ληφθούν άμεσα. Ο αφθώδης πυρετός, ως ζήτημα δημόσιας υγείας και οικονομικής επιβίωσης, βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής, με τους πληγέντες να αναζητούν επιτέλους δικαίωση και στήριξη απέναντι σε μια πρωτοφανή κρίση που απειλεί να αφανίσει ένα ολόκληρο κλάδο της παραγωγής του νησιού. Η πίεση αυξάνεται, καθώς ο χρόνος πιέζει και οι απώλειες συνεχίζονται.
