Η παραμονή του Γρηγόρη Λαζαρίδη στο πλευρό του πρωθυπουργού, παρά τις σφοδρές επικρίσεις και τα ερωτήματα που εκτοξεύονται κατά καιρούς, αποτελεί ένα από τα πιο καίρια ζητήματα που απασχολούν την πολιτική επικαιρότητα. Ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, ο οποίος κατέχει έναν ρόλο κλειδί στον σχεδιασμό της κυβερνητικής στρατηγικής και την επικοινωνιακή πολιτική, δείχνει να απολαμβάνει την απόλυτη εμπιστοσύνη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι η παρουσία του και ο τρόπος άσκησης των καθηκόντων του έχουν προκαλέσει έντονες συζητήσεις, ενώ ορισμένοι κάνουν λόγο για έναν «μαέστρο» που διευθύνει τα παρασκήνια της εξουσίας. Η απουσία μιας σαφούς και οριστικής απάντησης από την κυβέρνηση για τα κίνητρα αυτής της σταθερότητας, ενισχύει τις φήμες και τις εικασίες, ενώ οι αντιπολιτευόμενοι καλούνται να αξιοποιήσουν πολιτικά κάθε στοιχείο που έρχεται στη δημοσιότητα.
Η πίεση αναμένεται να ενταθεί, καθώς πλησιάζουν χρονικά σημεία που ενδέχεται να φέρουν στο προσκήνιο νέα στοιχεία. Πολιτικοί αναλυτές και σχολιαστές προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τους λόγους πίσω από αυτή την επιμονή του πρωθυπουργού να διατηρεί τον Λαζαρίδη σε ένα τόσο κεντρικό πόστο. Υπάρχουν ερμηνείες που κάνουν λόγο για στρατηγικές επιλογές, για την ανάγκη διατήρησης συγκεκριμένων ισορροπιών ή ακόμα και για την ύπαρξη πληροφοριών που, αν γίνουν γνωστές, θα μπορούσαν να έχουν δυσμενείς συνέπειες για την απερχόμενη κυβέρνηση. Ο ρόλος του Γρηγόρη Λαζαρίδη, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν την εσωτερική λειτουργία του κόμματος και την οργάνωση των προεκλογικών εκστρατειών, θεωρείται από πολλούς κομβικός. Η εικόνα του δίνει την εντύπωση ενός ανθρώπου που γνωρίζει καλά τα «μονοπάτια» της εξουσίας και μπορεί να κινηθεί αποτελεσματικά, αποτρέποντας πιθανές κρίσεις ή διασφαλίζοντας την ομαλή ροή των κυβερνητικών αποφάσεων.
Αυτή η αόρατη, αλλά ισχυρή, επιρροή του, είναι που κάνει πολλούς να αναρωτιούνται τι παραπάνω μπορεί να προσφέρει, ώστε να δικαιολογείται η ανοχή σε ό,τι τον αφορά. Η απουσία ριζικών παρεμβάσεων από την πλευρά της ηγεσίας, ακόμα και σε περιόδους που η δημόσια συζήτηση έχει κορυφωθεί, ενισχύει την αίσθηση ότι ο Λαζαρίδης βρίσκεται εκτός των συνηθισμένων κανόνων. Το δίλημμα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη φαίνεται να είναι μεγάλο: να διατηρήσει την «εσωτερική του σταθερά» και έναν άνθρωπο που εμπιστεύεται απόλυτα, με τον κίνδυνο να εκθέσει την κυβέρνηση σε αρνητική δημοσιότητα, ή να προχωρήσει σε μια απομάκρυνση, η οποία θα μπορούσε να έχει απρόβλεπτες συνέπειες για την εικόνα της ηγεσίας και την ενότητα του κόμματος. Η αναμονή για εξελίξεις είναι έντονη, καθώς όλοι περιμένουν να δουν πως θα διαχειριστεί ο πρωθυπουργός αυτή την λεπτή ισορροπία, ειδικά εάν οι αποκαλύψεις που φημολογούνται, αληθεύουν και κάνουν την εμφάνισή τους.
Dύσκολο είναι να μην παρατηρήσει κανείς ότι ο Λαζαρίδης, με την θεσμική του ιδιότητα, φαίνεται να έχει την ικανότητα να επηρεάζει αποφάσεις σε κρίσιμους τομείς, από την οικονομία μέχρι την άσκηση της δημόσιας διοίκησης. Η «αύρα» που περιβάλλει την θέση του, δίνει την εντύπωση, σε πολλούς, ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που είναι σε θέση να διαμορφώνει τις εξελίξεις, ακόμη και εκτός των τυπικών ορίων της αρμοδιότητάς του. Αυτή η αντίληψη, η οποία μπορεί να ενισχύεται από ελλιπή ή παρερμηνευμένα στοιχεία, είναι ικανή να δημιουργήσει ένα σύνθετο πολιτικό σκηνικό, στο οποίο οι ουσιαστικές εξηγήσεις δύσκολα θα γίνουν αποδεκτές. Η επόμενη μέρα, όποια κι αν είναι αυτή, θα κριθεί από την ικανότητα της κυβέρνησης να επικοινωνήσει αποτελεσματικά τις επιλογές της και να πείσει την κοινή γνώμη για την ορθότητα των αποφάσεών της, ανεξάρτητα από πρόσωπα και προσωπικές σχέσεις.
