Σε μια εποχή όπου όλο και περισσότεροι νέοι εγκαταλείπουν την ελληνική περιφέρεια αναζητώντας μια διαφορετική ζωή στις μεγάλες πόλεις, η Μαρκέλλα Πέρδικα από τα Τρίκαλα ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική πορεία. Η νεαρή απόφοιτη Γεωπονικής επέλεξε να επιστρέψει στο χωριό της και να ασχοληθεί με την κτηνοτροφία, συνεχίζοντας την οικογενειακή παράδοση και αποδεικνύοντας πως ο πρωτογενής τομέας μπορεί να έχει μέλλον όταν συνδυάζεται με γνώση, αγάπη και αφοσίωση.
Η Μαρκέλλα ζει στον Άγιο Βησσαρίωνα Τρικάλων και εργάζεται καθημερινά στην οικογενειακή κτηνοτροφική μονάδα, συμμετέχοντας ενεργά σε όλες τις εργασίες, από τη φροντίδα των ζώων μέχρι τις αγροτικές δουλειές στα χωράφια. Παρά το γεγονός ότι ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Γεωπονική Σχολή, δεν σκέφτηκε ποτέ σοβαρά να αφήσει πίσω της το χωριό και τη ζωή που γνώριζε από παιδί.
«Από μικρή ήμουν μέσα στα ζώα και στα χωράφια. Αυτό το πράγμα το αγαπούσα πάντα», αναφέρει στη συνέντευξή της, εξηγώντας ότι η καθημερινότητα στην κτηνοτροφία δεν της φάνηκε ποτέ ξένη ή δύσκολη. Αντίθετα, όπως λέει, ήταν κάτι που ένιωθε δικό της. «Μπορεί να είναι κουραστικό, αλλά όταν αγαπάς αυτό που κάνεις δεν το βλέπεις σαν βάρος», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Η νεαρή Τρικαλινή περιγράφει πως η απόφαση να επιστρέψει στο χωριό και να παραμείνει εκεί ήταν απολύτως συνειδητή. «Πολλοί μου έλεγαν να φύγω, να βρω μια δουλειά σε γραφείο ή σε μια εταιρεία, αλλά εγώ δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου μακριά από εδώ», λέει, τονίζοντας ότι η επαφή με τη φύση και η ελευθερία της επαρχίας δεν συγκρίνονται με τη ζωή στην πόλη.
Μάλιστα, αναφέρεται και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει σήμερα ο κτηνοτροφικός κόσμος, εξηγώντας ότι το επάγγελμα απαιτεί τεράστια υπομονή και καθημερινό αγώνα. «Δεν υπάρχουν ωράρια. Τα ζώα σε χρειάζονται κάθε μέρα, χειμώνα καλοκαίρι», τονίζει, περιγράφοντας μια καθημερινότητα που ξεκινά από τα ξημερώματα και τελειώνει αργά το βράδυ.
Παρά τις δυσκολίες, η ίδια δηλώνει αποφασισμένη να συνεχίσει. «Δεν θα άλλαζα αυτή τη ζωή», λέει με βεβαιότητα, ενώ εξηγεί πως η μεγαλύτερη ικανοποίηση είναι ότι βλέπει κάτι να παράγεται μέσα από τον δικό της κόπο. «Είναι όμορφο να ξέρεις ότι αυτό που κάνεις έχει αποτέλεσμα και αξία», σημειώνει.
Η Μαρκέλλα πιστεύει ότι η νέα γενιά μπορεί να δώσει νέα πνοή στην ελληνική ύπαιθρο και στον πρωτογενή τομέα, αρκεί να υπάρξει στήριξη και καλύτερες συνθήκες. «Αν υπήρχαν περισσότερες ευκαιρίες και βοήθεια, πολλά νέα παιδιά θα έμεναν στα χωριά τους», υποστηρίζει, προσθέτοντας ότι η ζωή στην επαρχία δεν είναι πισωγύρισμα, αλλά μια διαφορετική επιλογή ζωής.
Ιδιαίτερα συγκινητική είναι και η αναφορά της στους γονείς της, από τους οποίους – όπως λέει – έμαθε την αξία της δουλειάς και της επιμονής. «Βλέποντας τους γονείς μου να παλεύουν καθημερινά, κατάλαβα τι σημαίνει να αγαπάς αυτό που κάνεις και να μην τα παρατάς», αναφέρει.
Η ιστορία της Μαρκέλλας Πέρδικα αποτελεί ένα διαφορετικό παράδειγμα για τη νέα γενιά. Σε μια κοινωνία όπου η επιτυχία συχνά συνδέεται αποκλειστικά με τη ζωή στις πόλεις και τα επαγγέλματα γραφείου, η νεαρή γεωπόνος από τα Τρίκαλα αποδεικνύει ότι η επιστροφή στη γη, στην παραγωγή και στην ελληνική ύπαιθρο μπορεί να κρύβει αξιοπρέπεια, ποιότητα ζωής και ουσιαστική προοπτική.
