Μια ολοένα αυξανόμενη σειρά ψυχολογικών ερευνών υποδεικνύει κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων που διένυσαν την παιδική και εφηβική τους ηλικία κατά τη δεκαετία του 1960. Φαίνεται πως αυτή η γενιά ανέπτυξε ένα μοναδικό είδος ψυχικής ανθεκτικότητας, το οποίο δεν οφείλεται απλώς σε εξωτερικές συνθήκες ή σε μια γενική «σκληραγώγηση» των καιρών. Αντιθέτως, η έρευνα εστιάζει σε μια θεμελιωδώς διαφορετική σχέση που είχαν αυτά τα άτομα με την προσωπική τους δράση και τον έλεγχο που ασκούσαν πάνω στην πορεία της ζωής τους. Η αίσθηση ότι μπορούν να επηρεάσουν τα γεγονότα και να διαμορφώσουν το δικό τους μέλλον, δημιούργησε ένα ισχυρό εσωτερικό θεμέλιο, ικανό να αντιμετωπίσει τις αναπόφευκτες δυσκολίες που παρουσιάζει η ζωή. Η κουλτούρα της εποχής, οι κοινωνικές νόρμες, ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς και η κοινωνία εν γένει αντιμετώπιζαν και διαμόρφωναν τα παιδιά, φαίνεται πως έπαιξαν καθοριστικό ρόλο.
Σε αντίθεση με σύγχρονες τάσεις που μπορεί να προωθούν μια πιο παθητική στάση ή μια εξάρτηση από εξωτερικούς παράγοντες, η δεκαετία του ’60 φαίνεται να ενθάρρυνε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθύνης και την αίσθηση της προσωπικής δυνατότητας. Αυτή η εστίαση στην αυτονομία και την ενεργή συμμετοχή στις δικές τους ζωές, καλλιέργησε σταδιακά μια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι είναι ικανοί να αντιδράσουν, να προσαρμοστούν και, εν τέλει, να ξεπεράσουν τα εμπόδια. Η συγκεκριμένη νοοτροπία αποτέλεσε ένα άυλο, αλλά εξαιρετικά ισχυρό, ψυχολογικό «εργαλείο». Η ψυχολογική αυτή ανθεκτικότητα δεν ήταν απλώς μια παθητική αποδοχή των γεγονότων, αλλά μια ενεργητική διαδικασία διαμόρφωσης της πραγματικότητας. Τα άτομα αυτά έμαθαν να βλέπουν τις προκλήσεις όχι ως αξεπέραστα εμπόδια, αλλά ως ευκαιρίες για ανάπτυξη και μάθηση. Αυτή η προοπτική, σε συνδυασμό με την αίσθηση ότι τα άτομα είχαν τον πρώτο λόγο στην επίλυση των προβλημάτων τους, δημιούργησε ένα ισχυρό αίσθημα αυτοεκτίμησης και ικανότητας.
Η ικανότητα να αναλάβουν δράση, να κάνουν επιλογές και να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες, τους προετοίμασε για μια ζωή γεμάτη από απρόοπτα, διαμορφώνοντας μια πιο στιβαρή και προσαρμοστική ψυχοσύνθεση, η οποία τους διαφοροποιούσε. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτή η έρευνα δεν υποδηλώνει κάποια υπεροχή αυτής της γενιάς, αλλά προσφέρει μια βαθύτερη κατανόηση των παραγόντων που διαμορφώνουν την ψυχική ανθεκτικότητα. Η γενιά που μεγάλωσε τη δεκαετία του 1960 δεν ένιωθε απλώς πιο σκληρή – είχε μια θεμελιωδώς διαφορετική σχέση με την ικανότητά της να επηρεάζει τα γεγονότα και να διαχειρίζεται τις δικές της δράσεις. Αυτή η εστίαση στην προσωπική δράση και τον έλεγχο, σε ένα περιβάλλον που την ενθάρρυνε, δημιούργησε μια ιδιαίτερη αντίληψη της δυναμικής της ζωής, καθιστώντας τα μέλη της πιο ικανά να αντιμετωπίζουν με επιτυχία τις αλλαγές και τις προκλήσεις.
