Ο προπονητής Μιχάλης Γρηγορίου εξέφρασε δημοσίως έντονη δυσαρέσκεια και παράπονα για τη διαιτησία που χαρακτήρισε τον αγώνα στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Σύμφωνα με τον ίδιο, οι αποφάσεις του διαιτητικού τιμ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της αναμέτρησης, οδηγώντας ουσιαστικά στην ανατροπή του σκορ. Ο Γρηγορίου υπογράμμισε ότι δύο συγκεκριμένες, εξαιρετικά αμφισβητούμενες αποφάσεις του άρχοντα του αγώνα ήταν οι κύριες αιτίες που επέτρεψαν στην αντίπαλη ομάδα να πάρει το προβάδισμα, παρά την αρχική εικόνα και προσπάθεια των δικών του παικτών. Η τοποθέτησή του θέτει επί τάπητος το ζήτημα της επίδρασης που έχουν οι διαιτητικές κρίσεις στο τελικό αποτέλεσμα, ειδικά σε αγώνες υψηλής έντασης και κρισιμότητας, υπογραμμίζοντας τη σημασία της αντικειμενικότητας και της ακρίβειας. Η κριτική του Γρηγορίου δεν περιορίστηκε σε γενικές διατυπώσεις, αλλά εστίασε στην κρισιμότητα συγκεκριμένων στιγμών του παιχνιδιού, όπου οι αποφάσεις φάνηκαν να αλλάζουν την ψυχολογία και τη δυναμική του αγώνα.
Τόνισε ότι, παρά τη μαχητικότητα και την προσήλωση στην τακτική που έδειξαν οι ποδοσφαιριστές του, λανθασμένες υποδείξεις θα μπορούσαν να αναιρέσουν κάθε προσπάθεια. Αυτή η άποψη αναδεικνύει την ευθύνη που φέρουν οι διαιτητές να διασφαλίζουν την εύρυθμη διεξαγωγή του αγώνα, λαμβάνοντας αποφάσεις που σέβονται την προσπάθεια όλων των εμπλεκομένων. Η ένταση των παραπόνων του υποδηλώνει βαθιά πεποίθηση ότι οι διαιτητικές αυταρχικές παρεμβάσεις αποτέλεσαν τον βασικό παράγοντα της εξέλιξης, με αρνητικό αντίκτυπο στην ομάδα του. Η δήλωση του Μιχάλη Γρηγορίου αναμένεται να προκαλέσει έντονο διάλογο στον χώρο του ποδοσφαίρου, θέτοντας εκ νέου το ζήτημα της αξιολόγησης των διαιτητών και του συστήματος ελέγχου των αποφάσεών τους. Τα παράπονα που εκφράστηκαν αφορούν τη φύση των λαθών, τα οποία περιγράφονται ως «τεράστια» και ικανά να ανατρέψουν την πορεία ενός αγώνα.
Αυτή η αντίδραση υπογραμμίζει τη συχνή αναφορά σε εξωγενείς παράγοντες, όπως είναι η διαιτησία, όταν τα αποτελέσματα δεν είναι τα προσδοκώμενα, καθιστώντας το θέμα ακόμη πιο σημαντικό για την επόμενη μέρα του πρωταθλήματος και τις ευρύτερες αντιλήψεις για το ποδόσφαιρο. Η άποψη αυτή ενισχύει την ανάγκη για περαιτέρω διαφάνεια και λογοδοσία. Είναι προφανές ότι ο Γρηγορίου θεωρεί πως η ομάδα του βρέθηκε θύμα κακών ή λανθασμένων αποφάσεων, οι οποίες επέτρεψαν στην αντίπαλη ομάδα να ανακτήσει την πρωτοπορία και να οδηγήσει τελικά την αναμέτρηση σε ένα αρνητικό αποτέλεσμα για τους φιλοξενούμενους. Η έμφαση δίνεται πλέον στις αποφάσεις που θεωρούνται ως οι καθοριστικές, υποδεικνύοντας ότι η ροή του παιχνιδιού επηρεάστηκε ριζικά από αυτές. Η θέση του είναι σαφής: η ανατροπή δεν προήλθε από αγωνιστικούς λόγους ή ανεπάρκεια της ομάδας του, αλλά από κρίσιμα σφάλματα της διαιτητικής τριάδας, γεγονός που τονίζει την αγωνία των προπονητών απέναντι σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως έλλειψη δικαιοσύνης στο γήπεδο, δεδομένης της σημασίας που έχουν οι επενδυόμενες προσπάθειες.
