Με αιχμηρό και μαχητικό λόγο, ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, υπερασπίστηκε σθεναρά τη στρατηγική που ακολουθεί η Ελλάδα στον τομέα της φαρμακευτικής πολιτικής. Απευθυνόμενος στο κοινό του 11ου Οικονομικού Φόρουμ Δελφών 2026, ο κ. Γεωργιάδης κλήθηκε να απαντήσει σε επικρίσεις που έχουν διατυπωθεί σχετικά τόσο με το ύψος της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, όσο και με τη συνολική λειτουργία του συστήματος υγείας στη χώρα. Εστίασε στην ιδιαιτερότητα της ελληνικής περίπτωσης, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες για να διατηρήσει τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη της σε επίπεδα που να προσεγγίζουν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, μια εξέλιξη που χαρακτηρίζεται ως σημαντική επιτυχία δεδομένων των δημοσιονομικών προκλήσεων. Η προσέγγιση αυτή, όπως εξήγησε, αποσκοπεί στη διασφάλιση της βιωσιμότητας του συστήματος, χωρίς όμως να υποβαθμίζεται η πρόσβαση των ασθενών στις απαραίτητες θεραπείες.
Η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη, παρότι ενδεχομένως να μην είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη, κρίνεται ως επαρκής για την κάλυψη των αναγκών, με στοχευμένες πολιτικές για την εξασφάλιση της καλύτερης δυνατής αξίας για τα χρήματα των φορολογούμενων. Ειδικότερα, ο υπουργός Υγείας έδωσε έμφαση στο ρόλο της ιατρικής κοινότητας, τονίζοντας ότι η ουσιαστική διαδικασία της συνταγογράφησης των φαρμάκων καθορίζεται σε πρώτη γραμμή από τους ίδιους τους γιατρούς, οι οποίοι είναι οι αρμόδιοι να κρίνουν τις ανάγκες και την καταλληλότητα κάθε θεραπείας για τον εκάστοτε ασθενή. Το κράτος, από την πλευρά του, επιτελεί έναν ρυθμιστικό και εποπτικό ρόλο, θέτοντας κανόνες και πλαίσια για την ορθολογική διαχείριση της δαπάνης, αλλά η απόφαση για την ιατρική πράξη παραμένει στον επαγγελματία υγείας. Η προσέγγιση αυτή, όπως ανέφερε, αντικατοπτρίζει μια συνεργατική λογική, όπου η ιατρική κρίση συνυπάρχει με την ανάγκη για διαχείριση των δημόσιων πόρων.
Η συνεχής παρακολούθηση των εξελίξεων στην ιατρική επιστήμη και την αγορά φαρμάκων είναι απαραίτητη, ώστε να διασφαλίζεται η πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες, πάντα στο πλαίσιο της βιωσιμότητας και της αποδοτικότητας. Ο κ. Γεωργιάδης ανέδειξε την πολυεπίπεδη στρατηγική που ακολουθεί η Ελλάδα για τη βελτιστοποίηση της φαρμακευτικής δαπάνης, επισημαίνοντας ότι δεν πρόκειται απλώς για περιορισμό, αλλά για στοχευμένη διαχείριση. Διευκρίνισε ότι η Ελλάδα, ενώ επιδιώκει να παραμένει εντός των ευρωπαϊκών πλαισίων, δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην εξασφάλιση της πρόσβασης σε καινοτόμα φάρμακα και νέες θεραπείες που μπορούν να βελτιώσουν δραστικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η προσέγγιση αυτή απαιτεί συνεχή επανεξέταση και προσαρμογή των πολιτικών, καθώς και στενή συνεργασία με τους φαρμακευτικούς οίκους και τους φορείς υγείας. Η σύνθετη αυτή ισορροπία μεταξύ κόστους και οφέλους έρχεται να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ραγδαίας ιατρικής εξέλιξης και της αυξανόμενης ζήτησης για πιο αποτελεσματικές θεραπείες.
Η προσπάθεια εστιάζει στην επίτευξη της καλύτερης δυνατής αξίας για κάθε ευρώ που δαπανάται, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση του συστήματος υγείας και την προστασία της δημόσιας υγείας. Ο υπουργός Υγείας, μέσα από την τοποθέτησή του στο Φόρουμ, προσέγγισε το ζήτημα υπό ένα ευρύτερο πρίσμα, αναδεικνύοντας την πολυπλοκότητα των πολιτικών που διαμορφώνουν τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη. Επανέλαβε ότι η Ελλάδα επιτελεί έναν κρίσιμο ρόλο στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής φαρμακευτικής στρατηγικής, επιδιώκοντας την ευθυγράμμιση των δαπανών της με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, χωρίς όμως να θυσιάζει την πρόσβαση των πολιτών σε ποιοτική και σύγχρονη ιατρική περίθαλψη. Η δυναμική του συστήματος υγείας, όπως τόνισε, εξαρτάται από την ικανότητα να ανταποκριθεί στις διαρκώς εξελισσόμενες ανάγκες, γεγονός που επιβάλλει μια ευέλικτη και προσαρμοστική προσέγγιση.
Η επένδυση στην πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τις αποτελεσματικές θεραπείες αποτελούν πυλώνες της πολιτικής του υπουργείου, με στόχο τη διασφάλιση της ευημερίας των πολιτών και την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας αναφορικά με την υγεία τους. Η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη, στο πλαίσιο αυτό, αντιμετωπίζεται ως εργαλείο για την επίτευξη αυτών των ευρύτερων στόχων, με την επιδίωξη της βέλτιστης δυνατής απόδοσης των διαθέσιμων πόρων.
