Η πολιτική αντιπαράθεση εντείνεται με αφορμή τον διορισμό συγκεκριμένων ατόμων σε θέσεις ευθύνης, με τον βουλευτή Γιώργο Φάμελλο να εξαπολύει «βολές» κατά της κυβέρνησης. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, η σημερινή διακυβέρνηση δεν αρκείται στο να «καλύπτει» τακτοποιήσεις, αλλά προχωράει ευθέως στο να «στηρίζει» αυτό που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως «απατεωνιά». Η κριτική επικεντρώνεται στην περίπτωση του κ. Λαζαρίδη, για τον οποίο ο κ. Φάμελλος αμφισβήτησε την επάρκεια και τα προσόντα, υποστηρίζοντας πως η μόνη «απόδειξη» ικανότητας ήταν η κομματική του προέλευση. Ο κ. Φάμελλος έκανε λόγο για αμφίβολης αξίας «χαρτιά» που χρησιμοποιήθηκαν, αναφερόμενος σε ένα χαρτί «μη αναγνωρισμένο» από ένα Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών. Το στοιχείο αυτό, σύμφωνα πάντα με τον βουλευτή, προσδίδει επιπλέον βαρύτητα στις καταγγελίες, καθώς το εν λόγω κέντρο έχει «κατ’ επανάληψη καταγγελθεί» και μάλιστα έχει «σφραγιστεί» στο παρελθόν.
Αυτή η αναφορά υποδηλώνει μια δομημένη προβληματική γύρω από τις πιστοποιήσεις και τα προγράμματα που προσφέρει παρόμοιος φορέας, θέτοντας εν αμφιβόλω την εγκυρότητα των όσων αυτός προσφέρει ως εκπαιδευτική ή επαγγελματική πιστοποίηση. Η κριτική του κ. Φάμελλου δεν περιορίζεται στην προσωπική αξιολόγηση του κ. Λαζαρίδη, αλλά επεκτείνεται σε μια γενικότερη μομφή προς την κυβέρνηση. Υπογραμμίζει πως τέτοιες επιλογές, όπου η κομματική ταυτότητα και αμφίβολα πιστοποιητικά υπερισχύουν της πραγματικής αξίας και κατάρτισης, αποκαλύπτουν την ευρύτερη αντίληψη περί διορισμών και προσλήψεων. Η αναφορά σε «απατεωνιά» και η στήριξη αυτής της πρακτικής από την κυβέρνηση, όπως ισχυρίζεται, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τις αρχές που διέπουν την δημόσια διοίκηση και την τοποθέτηση προσώπων σε καίριες θέσεις. Ο βουλευτής, μέσω των δηλώσεών του, προσπαθεί να αναδείξει ένα φαινόμενο που, όπως υποστηρίζει, πλήττει την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος.
Η ανάδειξη των «περγαμηνών» του κ. Λαζαρίδη, ειδικά του αμφίρροπου πιστοποιητικού, λειτουργεί ως σύμβολο για την κριτική του στην κυβερνητική λογική. Η κατηγορία ότι η κυβέρνηση «στηρίζει» τέτοιες συμπεριφορές, αντί να τις αποτρέπει, ενισχύει την αντίληψη μιας συνειδητής επιλογής για ευνοιοκρατία και μη αξιοκρατικές διαδικασίες, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση του κομματικού στρατοπέδου παρά την πρόοδο της χώρας. Είναι σαφές πως η υπόθεση αυτή έχει προκαλέσει ισχυρές πολιτικές αντιδράσεις, ενισχύοντας την υπάρχουσα πόλωση. Ο κ. Φάμελλος, με τις δηλώσεις του, επιχειρεί να μεταφέρει την κριτική του από ένα μεμονωμένο περιστατικό σε μια ευρύτερη καταγγελία για την ποιότητα της διακυβέρνησης. Η εστίαση στα «μη αναγνωρισμένα» πιστοποιητικά και στις «καταγγελίες» για τον συγκεκριμένο εκπαιδευτικό φορέα, στοχεύει στο να δώσει ένα ουσιαστικό βάθος στην κριτική του, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται απλώς για μια ατυχία, αλλά για μια συστηματική προσέγγιση που υποθάλπτει αμφίβολες πρακτικές.
Η χρήση του όρου «απατεωνιά» από τον κ. Φάμελλο δεν είναι τυχαία, αλλά αποτυπώνει την αγανάκτησή του για αυτό που θεωρεί ως εξαπάτηση της κοινής γνώμης και παραβίαση των αρχών διαφάνειας. Η κυβέρνηση, όπως κατηγορείται, αντί να επικροτεί τις αρετές της αξιοκρατίας και της διαφάνειας, φαίνεται να ενθαρρύνει και να προωθεί πρακτικές που αμφισβητούν θεμελιώδεις αρχές, οδηγώντας σε έναν φαύλο κύκλο εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς.
