Μιλώντας για τον επικήδειο που εκφώνησε είπε στο Action24 «για μένα ήταν εκ βαθέων αποχαιρετισμός γιατί αισθανόμουν ότι οι περισσότεροι θα μιλήσουν για την πολιτική καριέρα και την Κορινθία που αγαπούσε».
Ειδικά, δε, για το θέμα της ανακουφιστικής φροντίδας που έθεσε στο τελευταίο αντίο στον πατέρα της, η ηθοποιός εξήγησε ότι «αποφάσισα ότι θα το κάνω έχοντας ζήσει πολύ δύσκολα τους τελευταίους μήνες και έχοντας κληθεί να πάρω δύσκολες αποφάσεις γιατί θέλαμε να κάνουμε μικρότερη την ταλαιπωρία του αποφασίσαμε να είναι σπίτι για να αποφύγουμε το νοσοκομείο επιλέγοντας παρηγορητική-ανακουφιστική φροντίδα».
«Υπάρχουν λίγες δομές και φορείς στην Ελλάδα που το κάνουν. Δυστυχώς αναγκάστηκα να τα γνωρίσω αυτά γιατί τα έψαξα. Ανακάλυψα ότι ενώ σε πολλές χώρες του εξωτερικού είναι κάτι που το κάνει το κράτος και με τρόπο που το ίδιο κερδίζει επιδοτώντας τέτοια προγράμματα κερδίζει κρεβάτι και χρήματα από νοσηλείες, υποσχέθηκα ότι αν μου δοθεί η ευκαιρία θα το θέσω το ζήτημα. Για μένα και γι’ αυτό αποφάσισαν να το θέσω, ένα κράτος που θέλει να λέμε ότι είναι πολιτισμένο οφείλει να εξασφαλίζει αξιοπρέπεια μέχρι το τέλος της ζωής τους. Είναι θέμα νοοτροπίας το τι σημαίνει αξιοπρέπεια μέχρι το τέλος, το τι σημαίνει να αφήνουμε τον άρρωστο να επιλέξει τι θέλει και αυτό λείπει και από το ιατρικό προσωπικό και από τους πολίτες».
Ερωτηθείσα στη συνέχει αν πιστεύει στην εργασιοθεραπεία, η ηθοποιός απάντησε «είναι πολύ προσωπικό το θέμα, έχει να κάνει με τη φάση που βρίσκεσαι. Εγώ έπαιξα και την ημέρα της κηδείας του πατέρα μου. Υπήρξαν και παραστάσεις που ήταν πιο δύσκολες. Εκείνη η ημέρα ήταν ούτως ή άλλως πολύ δύσκολη. Πιστεύω ότι είμαστε τυχεροί γιατί η τέχνη είναι καταφύγιο και παρηγοριά και λειτουργεί αναζωογονητικά, αναγκάζεσαι να μπεις σε αυτό το ταξίδι και αυτό σε παρασύρει»
