Η εργασιακή αβεβαιότητα πλανάται απειλητικά πάνω από τους εργαζόμενους που απασχολούνται μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ, ιδίως αυτούς που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε καίριες κοινωνικές δομές των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) σε όλη την ελληνική επικράτεια. Η κατάσταση αυτή, που πλήττει πολλούς Δήμους, όπως ενδεικτικά αυτόν της Δράμας, δημιουργεί συνθήκες εργασιακής ανασφάλειας, με τον κίνδυνο των απολύσεων να βρίσκεται πλέον στον ορίζοντα. Οι εργαζόμενοι αυτοί, παρά την πολυετή προσφορά τους και την κάλυψη ουσιαστικών λειτουργικών κενών, βλέπουν το μέλλον τους να διαγράφεται αβέβαιο, χωρίς προοπτική σταθερότητας. Η αναγκαιότητα κάλυψης παγίων και διαρκών αναγκών μέσω προσωρινών συμβάσεων ΕΣΠΑ δημιουργεί ένα χρόνιο πρόβλημα που επανέρχεται διαρκώς. Ενώ η φύση των υπηρεσιών που προσφέρουν είναι σταθερή και απαραίτητη για τη λειτουργία κοινωνικών δομών, όπως ηλικιωμένων, παιδικών σταθμών, ή δομών υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, οι εργαζόμενοι παραμένουν σε ένα καθεστώς προσωρινότητας.
Αυτό το γεγονός, εκτός από το ψυχολογικό βάρος, επηρεάζει αρνητικά και την ομαλή εκτέλεση των καθηκόντων τους, καθώς δεν μπορούν να σχεδιάσουν ούτε την προσωπική, ούτε την επαγγελματική τους ζωή με ασφάλεια. Η απασχόληση μέσω ΕΣΠΑ, ενώ αρχικά στόχευε στην ενίσχυση και την κάλυψη αναγκών, πλέον μοιάζει να οδηγεί σε ένα αδιέξοδο για δεκάδες εργαζομένους. Η έλλειψη σαφούς κυβερνητικής στρατηγικής για τη μονιμοποίηση ή την εύρεση εναλλακτικών λύσεων σταθερής απασχόλησης για αυτές τις θέσεις, επιτείνει την ανησυχία. Οι εργαζόμενοι, έχοντας επενδύσει χρόνο και προσπάθεια στην υπηρεσία των δομών, αντιμετωπίζουν πλέον την πιθανότητα να βρεθούν χωρίς εργασία, τη στιγμή που η κοινωνία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις υπηρεσίες που εκείνοι παρέχουν. Η αίσθηση ότι καλύπτουν πάγιες ανάγκες με προσωρινά εργαλεία είναι απογοητευτική και οδηγεί σε μειωμένη απόδοση και υψηλό στρες.
Η ουσία της προσφοράς τους υποβαθμίζεται από τη νομική και εργασιακή τους αστάθεια. Είναι επιτακτική ανάγκη να υπάρξει μια παρέμβαση που θα διασφαλίσει την εργασιακή σταθερότητα αυτών των ανθρώπων, αναγνωρίζοντας την ουσιαστική τους συνεισφορά. Η απασχόληση μέσω ΕΣΠΑ δεν πρέπει να συνδέεται με την εργασιακή ανασφάλεια, αλλά να αποτελεί ένα εφαλτήριο για την κάλυψη πραγματικών και διαρκών αναγκών, με τρόπο που να εγγυάται ένα αξιοπρεπές επαγγελματικό μέλλον. Οι κοινωνικές δομές και οι πολίτες που εξυπηρετούνται από αυτούς τους εργαζομένους, έχουν άμεση ανάγκη από τη διατήρηση της απασχόλησης και της εμπειρίας τους. Η αβεβαιότητα αυτή, επιβαρύνει και την ίδια την αποτελεσματικότητα των δομών που στηρίζονται σε αυτούς τους εργαζομένους. Η κατάσταση αυτή, αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, κινδυνεύει να οδηγήσει σε απώλεια πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού, που θα αναζητήσει αλλού την εργασιακή ασφάλεια που δεν του παρέχεται.
Η συνεχής ανανέωση συμβάσεων και η αίσθηση του πρόσκαιρου αποθαρρύνει τους εργαζομένους και δημιουργεί ένα αίσθημα αδικίας. Πολλοί από αυτούς έχουν εξειδικευμένες γνώσεις και εμπειρία που είναι δύσκολο να αντικατασταθούν, καθιστώντας την πιθανή απώλειά τους ιδιαίτερα επιζήμια για τον δημόσιο τομέα και τους κοινωνικούς εταίρους. Η κυβέρνηση καλείται να λάβει άμεσα μέτρα που θα διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα και την αξιοπρέπεια της εργασίας τους.
