Η Ελλάδα, παρά την επιθυμία της να διατηρήσει ένα καθεστώς «ήρεμων νερών» στις σχέσεις της με την Τουρκία, εμφανίζεται πιο αποφασισμένη από ποτέ να μην καρπωθεί καμία πρόκληση που θα μπορούσε να εκτρέψει την πορεία προς την αποκλιμάκωση. Οι τουρκικές κινήσεις, οι οποίες συχνά αμφισβητούν διεθνείς συμφωνίες και εθνικές κυριαρχίες, δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αβεβαιότητας, παρά τις προσπάθειες της Αθήνας για διάλογο και συνεργασία. Η ελληνική πλευρά έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και των συνθηκών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ομαλοποίηση των σχέσεων, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι τα εθνικά συμφέροντα και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας δεν επιδέχονται διαπραγμάτευση. Η επαναλαμβανόμενη αύξηση της πίεσης από την Άγκυρα, είτε μέσω ρητορικής είτε μέσω ενεργειών στο πεδίο, επιβεβαιώνει την ανάγκη για συνεχή επαγρύπνηση.
Η Αθήνα, ακολουθώντας μια διττή στρατηγική, επιδιώκει από τη μία πλευρά την αποκλιμάκωση και την οικοδόμηση γεφυρών, και από την άλλη, στέλνει ένα αδιαμφισβήτητο μήνυμα ότι δεν θα ανεχθεί την παραβίαση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Αυτό σημαίνει ότι κάθε κίνηση που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως προσπάθεια αμφισβήτησης ή ως casus belli, θα τύχει της ανάλογης και δυναμικής αντίδρασης. Ο στόχος είναι η αποτροπή οποιασδήποτε εσφαλμένης αντίληψης περί της ελληνικής απάθειας ή αδυναμίας. Οι «ήρεμες θάλασσες» που επιθυμεί η Ελλάδα, ουσιαστικά αναφέρονται σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχεί ο αμοιβαίος σεβασμός, η τήρηση των διεθνών κανόνων και η συνεργασία αντί για την αντιπαράθεση. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις υποδηλώνουν ότι η τουρκική πλευρά επιλέγει μια διαφορετική προσέγγιση, εντείνοντας τις διεκδικήσεις της και παραβιάζοντας συχνά την εναέρια και θαλάσσια κυριαρχία της Ελλάδας.
Η Αθήνα, εκλαμβάνοντας αυτές τις ενέργειες ως απειλή για την περιφερειακή σταθερότητα, επαναβεβαιώνει τη δέσμευσή της στην υπεράσπιση των συνόρων της και της εθνικής της ακεραιότητας, χωρίς όμως να εγκαταλείπει την διπλωματική οδό. Η διπλωματική προσπάθεια της Ελλάδας, παράλληλα με την στρατιωτική ετοιμότητα, στοχεύει στην αποφυγή οποιασδήποτε κλιμάκωσης, αλλά ταυτόχρονα, είναι έτοιμη να απαντήσει αποφασιστικά σε οποιαδήποτε πρόκληση. Η φράση «δεν πρόκειται να αφήνει να πέσει κάτω η παραμικρή πρόκληση» καταδεικνύει την αταλάντευτη στάση των ελληνικών αρχών απέναντι στην προκλητική συμπεριφορά. Αυτή η άμυνα, ωστόσο, δεν αποτελεί πρόσκληση για σύγκρουση, αλλά μια δήλωση προάσπισης του διεθνούς δικαίου και της διατήρησης μιας ειρηνικής συνύπαρξης, βασισμένης στην αλληλοκατανόηση και τον σεβασμό των συνόρων και των συμφωνιών. Η Ευρώπη και οι διεθνείς εταίροι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, ελπίζοντας σε μια αποκλιμάκωση.
Η τουρκική αμφισβήτηση, η οποία εκδηλώνεται συχνά μέσω της υπερπτήσεων, των νηοψιών και των αναθεωρητικών θέσεων, δημιουργεί μια συνεχή κατάσταση τριβής. Η Ελλάδα, επιλέγοντας να αντιδρά με ψυχραιμία αλλά και αποφασιστικότητα, θέλει να δείξει ότι η προκλητικότητα δεν θα αποφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η επιμονή στην τήρηση των συμφωνιών και στην αναγνώριση των υφιστάμενων συνόρων αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ενώ η διατήρηση ισχυρών αμυντικών ικανοτήτων λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγοντας. Η διατήρηση του διαύλου επικοινωνίας παραμένει πρωταρχικός στόχος, εφόσον όμως η τουρκική πλευρά δείξει διάθεση για αληθινό διάλογο και σεβασμό.
