Η ετήσια έκθεση του «Justice Watch» για το 2025 αποτυπώνει μια ζοφερή εικόνα για την κατάσταση της ελληνικής δικαιοσύνης, φέρνοντας στο προσκήνιο τις σοβαρές αδυναμίες και τις παραβιάσεις που αντιμετωπίζει. Σύμφωνα με τα στοιχεία, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) έχει καταδικάσει την Ελλάδα για 19 διαφορετικές υποθέσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς, αριθμός που προκαλεί προβληματισμό και καθιστά επιτακτική την ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις. Οι καταδίκες αυτές αφορούν μια σειρά από σοβαρά ζητήματα, υπογραμμίζοντας την αύξηση των παραβιάσεων των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των δικαστικών διαδικασιών. Η επανειλημμένη κριτική από θεσμικά όργανα της Ευρώπης αποτελεί ισχυρό μήνυμα για την ανάγκη αλλαγών. Πέραν των ήδη αποφασισμένων υποθέσεων, η έκθεση αποκαλύπτει ένα τεράστιο όγκο εκκρεμών υποθέσεων που βαραίνουν το δικαστικό σύστημα.
Συγκεκριμένα, ανέρχονται σε 2.500 οι αποφάσεις που αναμένεται να ληφθούν, οι οποίες αφορούν περιπτώσεις παράβασης της δίκαιης δίκης, εσφαλμένων δικαστικών κρίσεων, καθώς και άλλες σοβαρές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των πολιτών. Αυτός ο αριθμός εκκρεμοτήτων δεν είναι απλώς μια στατιστική, αλλά αντικατοπτρίζει πολυετείς καθυστερήσεις και την αίσθηση αδικίας που βιώνουν οι πολίτες που προσφεύγουν στη δικαιοσύνη. Η αδυναμία άμεσης επίλυσης των διαφορών υπονομεύει την εμπιστοσύνη στο κράτος δικαίου και δυσχεραίνει την οικονομική και κοινωνική ζωή. Η συσσώρευση τόσων πολλών εκκρεμών υποθέσεων, μαζί με τις επαναλαμβανόμενες καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, δημιουργεί μια εικόνα δυσλειτουργίας που απαιτεί ουσιαστικές και όχι επιφανειακές λύσεις. Η έκθεση του «Justice Watch» υπογραμμίζει την ανάγκη για δομικές μεταρρυθμίσεις που θα στοχεύουν στην επιτάχυνση των δικαστικών διαδικασιών, στην ενίσχυση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και στην διασφάλιση της ποιότητας των αποφάσεων.
Η έμφαση στην «δίκαιη δίκη» ως θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο φαίνεται να παραβιάζεται συστηματικά, καθιστά σαφές ότι τα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν με τη δέουσα σοβαρότητα και αμεσότητα. Η κατάσταση αυτή αναδεικνύει τον κίνδυνο που ελλοχεύει για την Ελλάδα, καθώς οι συνεχείς καταδίκες από ευρωπαϊκά δικαστήρια επιβαρύνουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, επηρεάζοντας τόσο τις επενδύσεις όσο και την ευρύτερη αντίληψη για το κράτος δικαίου. Η ανάγκη για ειλικρινή αυτοκριτική και για την υιοθέτηση αποτελεσματικών μέτρων για την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων και την αναβάθμιση της ποιότητας της δικαστικής κρίσης είναι επιτακτική. Μόνο μέσω ενός ολοκληρωμένου σχεδίου παρεμβάσεων, που θα συμπεριλαμβάνει και την ψηφιοποίηση των διαδικασιών, η ελληνική δικαιοσύνη μπορεί να ελπίζει ότι θα ανακτήσει την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία που της αξίζει, λειτουργώντας πραγματικά ως πυλώνας προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών.
