Ο κ. Χατζηβασιλείου, τοποθετούμενος για την υπόθεση που τον αφορά, προχώρησε σε μια σαφή δήλωση προθέσεων, ζητώντας την άμεση άρση της βουλευτικής του ασυλίας. Εξέφρασε την ακλόνητη πεποίθησή του ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας ή αποφυγής, καθώς η συνείδησή του είναι καθαρή και η αλήθεια βρίσκεται με το μέρος του. Η απόφασή του αυτή αποτελεί ισχυρή έκφραση εμπιστοσύνης στην ελληνική Δικαιοσύνη, πιστεύοντας στην αντικειμενικότητα και την αμεροληψία των δικαστικών λειτουργών για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης. Υπογραμμίζει δε ότι η άρση της ασυλίας του είναι μια έμπρακτη απόδειξη της πίστης του στις συνταγματικές αρχές και την ισονομία, θέτοντας τον εαυτό του, όπως δηλώνει, στην κρίση της δικαιοσύνης χωρίς κανένα επικοινωνιακό ή νομικό προκάλυμμα. Η στάση αυτή αναμενόμενα αναδεικνύει την ανάγκη για διαφανείς διαδικασίες και την ενίσχυση του αισθήματος δικαίου στην κοινωνία.
Επιπλέον, ο κ. Χατζηβασιλείου εστίασε με ιδιαίτερη έμφαση στην πολυσύνθετη πολιτική διάσταση που συνοδεύει την εν λόγω υπόθεση. Τόνισε κατηγορηματικά πως στις σύγχρονες φιλελεύθερες δημοκρατίες, η έννοια της «συλλογικής ευθύνης» δεν έχει καμία θέση ως μηχανισμός απόδοσης ευθυνών. Αντιθέτως, η θεμελιώδης αρχή είναι η ατομική ευθύνη για τις πράξεις καθενός. Αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικές ευθύνες, όπως και οι νομικές, είναι αυστηρά προσωπικές και δεν μπορούν να μεταφέρονται ή να αποδίδονται σε άλλους, είτε εντός του κόμματος είτε εντός του ευρύτερου πολιτικού σώματος. Η δήλωσή του αυτή έρχεται σε συνέχεια των συζητήσεων που έχουν αναπτυχθεί γύρω από την ενδεχόμενη πολιτική επίπτωση των γεγονότων, με τον ίδιο να θέλει να αποσαφηνίσει πως δεν νοείται καμία απόκλιση από την ατομική λογοδοσία, θέτοντας έτσι τις βάσεις για μια πιο στιβαρή αντιμετώπιση παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον, βασισμένη στις αρχές της δικαιοκρατίας και της σαφήνειας.
Η ξεκάθαρη θέση του βουλευτή, που απορρίπτει την ιδέα της συλλογικής ευθύνης ως αδόκιμη και αντίθετη στις αρχές της δημοκρατίας, ενισχύει την άποψη ότι τα ζητήματα που τίθενται πρέπει να εξετάζονται στη βάση της προσωπικής συμμετοχής και του ατομικού μεριδίου ευθύνης. Στην πραγματικότητα, οι φιλελεύθερες δημοκρατίες βασίζονται στον σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων και την απόδοση ευθυνών αποκλειστικά στα άτομα που έχουν διαπράξει παραπτώματα, καθιστώντας την απομόνωση των ευθυνών ένα κρίσιμο στοιχείο για την απονομή δικαιοσύνης. Ο κ. Χατζηβασιλείου, με αυτήν την τοποθέτησή του, υπογραμμίζει την ανάγκη η πολιτική ζωή να λειτουργεί με διαφάνεια και συνέπεια, και ότι κανένας θεσμικός ρόλος δεν μπορεί να αποτελέσει ασπίδα για την αποφυγή της λογοδοσίας. Η ξεχωριστή αναφορά στην πολιτική διάσταση προσδίδει ένα επιπλέον επίπεδο ανάλυσης στην υπόθεση, προβάλλοντας την ανάγκη για συνεχή επαγρύπνηση και προάσπιση των ευρωπαϊκών δημοκρατικών αξιών.
Η στάση του κ. Χατζηβασιλείου, ο οποίος ζητά την άρση της βουλευτικής του ασυλίας, αναδεικνύει μια δυναμική προσέγγιση εν όψει των δικαστικών διαδικασιών. Η δήλωσή του ότι «δεν έχει να φοβηθεί τίποτα» και ότι «εμπιστεύεται την ελληνική Δικαιοσύνη» εκπέμπει ένα μήνυμα αποφασιστικότητας και αίσθησης δικαίου. Αυτή η προσέγγιση, πέρα από την προσωπική του στάση, έχει ευρύτερες συνδηλώσεις για την αντίληψη του ρόλου του πολιτικού προσώπου και της σχέσης του με τους θεσμούς. Η έμφαση στην πολιτική διάσταση και η απόρριψη της συλλογικής ευθύνης, όπως ανέφερε, απομακρύνει την υπόθεση από γενικευμένες πολιτικές αντιπαραθέσεις και την εστιάζει στην ατομική λογοδοσία, ένα θεμελιώδες στοιχείο κάθε προηγμένου νομικού και πολιτικού συστήματος. Η αυθεντικότητα και η διαφάνεια που επιδεικνύει αναμένεται να επηρεάσει την περαιτέρω εξέλιξη της υπόθεσης και να δώσει νέα διάσταση στον δημόσιο διάλογο περί θεσμικής λογοδοσίας.
