Ρήγματα που προβλέπεται να δώσουν ισχυρές δονήσεις έντασης 5,5 – 6,5 Ρίχτερ μέσα στα επόμενα 20 χρόνια εντόπισαν οι επιστήμονες σε Λευκάδα και Κεφαλονιά – Παραμένουν «σιωπηλά» τα τελευταία 37 χρόνια
Μια εκκρεμότητα… αιώνων έκλεισε, σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο ισχυρός σεισμός που σκόρπισε τον θάνατο στο Ελαζίγκ της Τουρκίας την προηγούμενη εβδομάδα:
Με τον ίδιο τρόπο οι επιστήμονες κατόρθωσαν να εντοπίσουν τα σημεία στα οποία αναμένεται να εκδηλωθούν οι επόμενοι μεγάλοι σεισμοί του Κεντρικού Ιονίου. Πρόκειται για τρία κομμάτια μεγάλων ρηγμάτων τα οποία δεν «έσπασαν» κατά τη διάρκεια πρόσφατων ισχυρών σεισμών: Το πρώτο «σεισμικό κενό», μήκους 6 χιλιομέτρων, εντοπίζεται κατά μήκος της δυτικής ακτής της Λευκάδας, το δεύτερο, μήκους 14 χιλιομέτρων, βρίσκεται βορειοδυτικά της Κεφαλονιάς και το τρίτο με μήκος 30 χιλιόμετρα κατεγράφη στις δυτικές ακτές του νησιού. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα σημεία αυτά μπορεί να δώσουν σεισμούς έντασης από 5,5 έως 6,5 Ρίχτερ και παρότι δεν είναι εύκολο να προβλεφθεί χρονικά η συμπεριφορά τους αναμένεται ότι τα συγκεκριμένα σημεία θα διαρραγούν εντός των επόμενων 20 ετών.
«Επειδή για το Ιόνιο δεν έχουμε παλαιοσεισμολογικά δεδομένα, το κενό αυτό αναπλήρωσαν τα δεδομένα διαστημικής γαιωδεσίας», λέει ο δρ Γκανάς περιγράφοντας τη διαδικασία που ακολούθησε ο ίδιος και η επιστημονική του ομάδα για την περίπτωση του Κεντρικού Ιονίου. «Αξιοποιώντας αυτά τα δεδομένα, χαρτογραφήσαμε λεπτομερώς την εδαφική παραμόρφωση που είχε προκύψει στην περιοχή από τέσσερις παλαιότερους ισχυρούς σεισμούς», λέει. Ήταν οι σεισμικές δονήσεις της 14ης Αυγούστου 2003 που είχε πλήξει τη Λευκάδα με 6,2 ρίχτερ, οι σεισμοί μεγέθους 6,1 και 6 Ρίχτερ που εκδηλώθηκαν στην Κεφαλονιά τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2014 και η δόνηση των 6,5 Ρίχτερ που σημειώθηκε στη Λευκάδα τον Νοέμβριο του 2015. Πριν από αυτούς, το 1983 στη θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά της Κεφαλονιάς είχε προκληθεί σεισμός 6,8 Ρίχτερ.
Όλοι ήταν φαινόμενα μεγάλης ισχύος που είχαν προκαλέσει απώλειες ανθρώπινων ζωών, υλικές καταστροφές και εδαφικές μετατοπίσεις έως και 36 εκατοστών.
Παρ’ όλ’ αυτά τα ακριβή όρια των ρηγμάτων που είχαν προκαλέσει αυτούς τους σεισμούς, δεν ήταν γνωστά καθώς δεν είχαν επιφανειακές εκδηλώσεις. Μέσω των δορυφόρων αποκαλύφθηκαν τα όριά τους και στη συνέχεια εντοπίστηκαν τα «σεισμικά κενά» μεταξύ των διαδοχικών διαρρήξεων. Αυτά τα κενά οι σεισμολόγοι θεωρούν ότι θα «γεμίσουν» με διαρρήξεις, και συνεπακόλουθα σεισμούς, τα επόμενα χρόνια.
Σημειώνεται ότι η περιοδικότητα των σεισμών στο Κεντρικό Ιόνιο είναι περίπου 40 έτη.
Για τον εντοπισμό των «σεισμικών κενών» οι επιστήμονες αξιοποιούν τα επαληθευμένα επιστημονικά δεδομένα καθώς για σεισμούς γνωστούς από ιστορικές αναφορές δεν είναι δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός του επικέντρου.
