Η Bárcena de Bureba, ένα μικρό χωριό στην επαρχία Μπούργος της Ισπανίας, έμοιαζε για δεκαετίες με τόπος ξεχασμένος από τον χρόνο.
Πέτρινα σπίτια χωρίς στέγες, δρόμοι γεμάτοι χόρτα, εγκαταλειμμένα χωράφια και μια σιωπή που θύμιζε περισσότερο σκηνικό ταινίας τρόμου παρά ένα μέρος όπου κάποτε ζούσαν άνθρωποι.
Το χωριό άρχισε να αδειάζει από τη δεκαετία του 1970, όταν η έλλειψη ηλεκτρισμού και ευκαιριών οδήγησε τους κατοίκους στην έξοδο. Περισσότερα από 50 χρόνια αργότερα, η Maaike Geurts και ο Tibor Strausz, ένα ζευγάρι από την Ολλανδία, αποφάσισαν να αγοράσουν μεγάλο μέρος του οικισμού, πληρώνοντας περίπου 350.000 ευρώ. Με τα σημερινά δεδομένα των ακινήτων, δηλαδή, πήραν σχεδόν ένα χωριό στην τιμή ενός καλού διαμερίσματος στην Αθήνα.
Από ερείπιο σε οικολογικό χωριό
Η αγορά περιλαμβάνει περίπου 60 πέτρινα σπίτια σε ερειπιώδη κατάσταση. Δεν πρόκειται, βέβαια, για έτοιμη επένδυση, αλλά για ένα τεράστιο έργο αποκατάστασης. Τα περισσότερα κτίσματα χρειάζονται σοβαρές εργασίες, ενώ η περιοχή πρέπει ουσιαστικά να αποκτήσει ξανά βασικές υποδομές για να μπορέσει να κατοικηθεί.
Το σχέδιο του ζευγαριού δεν είναι να φτιάξει ένα τουριστικό χωριό πολυτελείας, αλλά μια αυτάρκη οικολογική κοινότητα. Στόχος είναι η χρήση ηλιακής ενέργειας, η δημιουργία κοινοτικών κήπων, η αναγεννητική καλλιέργεια, η αξιοποίηση του νερού της περιοχής και η σταδιακή επιστροφή της ζωής σε έναν τόπο που είχε μείνει για χρόνια στο περιθώριο.
Ένα από τα πρώτα βήματα ήταν η εγκατάσταση τοπικού συστήματος ηλεκτροδότησης με ηλιακά πάνελ και μπαταρίες. Δεν είναι λεπτομέρεια. Η έλλειψη ρεύματος ήταν ένας από τους λόγους που το χωριό εγκαταλείφθηκε. Τώρα, η ίδια πληγή επιχειρείται να κλείσει με έναν πιο σύγχρονο και βιώσιμο τρόπο.
Στο πλάνο υπάρχει επίσης η δημιουργία ενός «βρώσιμου δάσους», δηλαδή μιας έκτασης με φυτά και δέντρα που θα προσφέρουν τροφή, θα στηρίζουν τη βιοποικιλότητα και θα λειτουργούν ως μέρος της καθημερινής ζωής της κοινότητας. Το ζευγάρι θέλει να προσελκύσει οικογένειες και ανθρώπους από διαφορετικές χώρες, που θα συμμετάσχουν στην ανακατασκευή και θα ζήσουν με πιο συλλογικό και αυτάρκη τρόπο.
Η ιστορία έχει κάτι από όνειρο, αλλά και πολλή σκληρή δουλειά. Γιατί άλλο να αγοράζεις ένα εγκαταλελειμμένο χωριό και άλλο να το ξανακάνεις κατοικήσιμο. Θέλει χρήματα, τεχνική γνώση, ανθρώπους, άδειες, επιμονή και αντοχές.
Αν πετύχει, η Bárcena de Bureba μπορεί να γίνει κάτι παραπάνω από ένα ωραίο viral θέμα. Μπορεί να γίνει παράδειγμα για το πώς ένας ξεχασμένος τόπος μπορεί να αποκτήσει δεύτερη ζωή. Όχι με φαραωνικές υποσχέσεις, αλλά με πέτρα, χώμα, ήλιο και ανθρώπους που αποφάσισαν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό.
