Η Άννα Καφέτση, μια προσωπικότητα με βαρύτητα και όραμα στον χώρο της τέχνης, έφυγε χθες από τη ζωή, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Η πορεία της στον χώρο του πολιτισμού υπήρξε καθοριστική, κυρίως μέσα από την πολυετή και ουσιαστική της συμβολή στην ίδρυση και λειτουργία του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ). Η ανάληψη της διεύθυνσης του μουσείου από την Άννα Καφέτση το 2000 αποτέλεσε σταθμό, καθώς ανέλαβε το τιτάνιο έργο της δημιουργίας και οργάνωσης ενός σύγχρονου πολιτιστικού φορέα από την αρχή, θέτοντας γερά θεμέλια για τη μετέπειτα πορεία του. Για δεκατέσσερα συναπτά έτη, από το 2000 έως και το 2014, η καθοδήγησή της υπήρξε αδιάλειπτη, με στόχο την εδραίωση του ΕΜΣΤ ως ενός ζωντανού και δυναμικού κέντρου σύγχρονης τέχνης, ικανού να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής και να προάγει τον διάλογο γύρω από τις νεότερες μορφές έκφρασης.
Η θητεία της Άννας Καφέτση στο ΕΜΣΤ χαρακτηρίστηκε από μια δυναμική προσέγγιση στην ανάδειξη τόσο της ελληνικής όσο και της διεθνούς σύγχρονης δημιουργίας. Μεθοδικά και με συνέπεια, κατάφερε να συγκροτήσει μια συλλογή που αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη καλλιτεχνική παραγωγή, ενώ παράλληλα οργάνωσε πληθώρα εκθέσεων, συνεργασιών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων που προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του κοινού. Η προσέγγισή της δεν περιορίστηκε μόνο στην κλασική μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη, αλλά επεκτάθηκε σε νέες κατευθύνσεις και πειραματικές μορφές, εγκαινιάζοντας ένα μοντέλο λειτουργίας που έθεσε νέα πρότυπα για τα μουσειακά ιδρύματα της χώρας. Η έμφαση που έδωσε στην ανάπτυξη του μουσείου, στην προσέλκυση κοινού και στη διεθνή του προβολή, την καθιστά μια από τις σημαντικότερες μορφές που άφησαν το στίγμα τους στον ελληνικό πολιτισμό. Η απουσία της Άννας Καφέτση αφήνει ένα καλλιτεχνικό και πολιτιστικό κενό.
Η ικανότητά της να οραματίζεται και να υλοποιεί, σε ένα συχνά δύσβατο περιβάλλον, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλούς. Η δέσμευσή της στην προώθηση της σύγχρονης τέχνης, στην ανάδειξη νέων ταλέντων και στην καλλιέργεια ενός κριτικού πνεύματος για τις σύγχρονες καλλιτεχνικές εξελίξεις, ήταν αδιαμφισβήτητη. Μέσα από την επιμονή της, το ΕΜΣΤ κατάφερε να ξεπεράσει εμπόδια και να καθιερωθεί ως ένας χώρος ζύμωσης ιδεών, καλλιτεχνικών τάσεων και εκπαιδευτικών δράσεων. Η κληρονομιά της δεν είναι μόνο το φυσικό κτήριο και οι συλλογές, αλλά κυρίως η φιλοσοφία και ο τρόπος που αντιμετώπισε την τέχνη και την προσφορά της στην κοινωνία, αφήνοντας ένα στίγμα που θα συνεχίσει να εμπνέει. Το έργο της Άννας Καφέτση κατά την περίοδο 2000-2014 αποτέλεσε την κινητήριο δύναμη πίσω από τη μεταμόρφωση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης σε έναν κορυφαίο πολιτιστικό προορισμό.
Η ικανότητά της να συνδυάζει τη διοικητική επάρκεια με την καλλιτεχνική αντίληψη, της επέτρεψε να διαμορφώσει μια ακλόνητη στρατηγική που εστίαζε στην ποιότητα, την καινοτομία και την εξωστρέφεια. Κατάφερε να διαχειριστεί αποτελεσματικά πόρους, να χτίσει σχέσεις εμπιστοσύνης με καλλιτέχνες, επιμελητές και θεσμικούς φορείς, και να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου η σύγχρονη τέχνη μπορούσε να αναπτυχθεί και να επικοινωνηθεί με το ευρύ κοινό. Η απόφασή της να παραμείνει στο τιμόνι του μουσείου για τόσα πολλά χρόνια, αποδεικνύει την αφοσίωση και την πίστη της στο όραμα για ένα ισχυρό και αναγνωρισμένο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Ελλάδα, ένα όραμα που σήμερα φέρει πλέον την υπογραφή της.
