
«Δεν έχω καμία απολύτως σχέση με την υπόθεση που βρίσκεται αυτή την στιγμή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Οι επιλογές που έχω κάνει στο παρελθόν, οι πράξεις μου, είναι βεβαίως δικές μου και τις έχω πληρώσει, θα έλεγα, και με το παραπάνω. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει τώρα, αυτό που απλώς με συνδέει με αυτή την κατάσταση, είναι βαθύτατα άδικο. Ο μόνος λόγος που μπορεί να γίνεται αναφορά στο όνομά μου ή να υπάρχει κάποια σύνδεση, είναι αποκλειστικά και μόνο λόγω του παρελθόντος μου, μιας περιόδου που έχει περάσει και την οποία έχω ήδη κλείσει, έχοντας αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει καμία τρέχουσα εμπλοκή, καμία εμπλοκή με τις εξελίξεις αυτές, και αισθάνομαι αδικημένος από αυτή την προσπάθεια σύνδεσης.
Η δήλωση αυτή έρχεται να αμβλύνει ενδεχόμενες παρεξηγήσεις ή εσφαλμένες εντυπώσεις που μπορεί να έχουν δημιουργηθεί. Ο ίδιος τονίζει ότι η συνειδητοποίηση του παρελθόντος και η ανάληψη ευθύνης για τις πράξεις του υπήρξε οριστική. Δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας πως οι όποιες παρανοήσεις προκύπτουν, βασίζονται σε παρωχημένες πλέον καταστάσεις, οι οποίες δεν αντικατοπτρίζουν την παρούσα του πραγματικότητα. Η αίσθηση της αδικίας πηγάζει από την αντίληψη ότι εκ νέου εμπλέκεται σε ζητήματα στα οποία δεν έχει καμία ενεργή συμμετοχή, απλώς και μόνο λόγω του ιστορικού του, κάτι που θεωρεί υπέρμετρο και ανακριβές. Είναι σαφές μέσα από τα λεγόμενά του ότι η ψυχολογία του θίγεται από αυτή την κατάσταση. Ενώ αναγνωρίζει την ιστορική του πορεία και τις συνέπειες που αυτή είχε, νιώθει ότι η τρέχουσα αξιολόγηση των πράξεών του είναι υπερβολική και δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική του κατάσταση.
Η επίκληση στο «παρελθόν» ως ο μοναδικός λόγος σύνδεσής του με την υπόθεση, υποδηλώνει μια προσπάθεια διαχωρισμού της παλιάς του ταυτότητας από την τρέχουσα, όπου πλέον έχει επιλέξει άλλους δρόμους. Η διαβεβαίωση πως έχει «πληρώσει και με το παραπάνω» είναι ενδεικτική της αίσθησης ότι η τιμωρία ή οι συνέπειες έχουν ήδη ξεπεράσει τα δίκαια όρια. Συνολικά, η τοποθέτηση αυτή αποτελεί μια σαφή δήλωση αποστασιοποίησης και έκφρασης έντονης δυσαρέσκειας. Ο ομιλητής επιδιώκει να ξεκαθαρίσει τη θέση του, να προστατεύσει την παρούσα του εικόνα και να μεταδώσει την άποψη ότι η σύνδεσή του με την παρούσα υπόθεση είναι άδικη και αδικαιολόγητη, βασιζόμενη μόνο σε περπατημένα γεγονότα που έχουν πλέον ξεπεραστεί. Η επιμονή του στην αδικία και την αποπληρωμή των παλαιών του σφαλμάτων τονίζει την ανάγκη για μια πιο δίκαιη και αντικειμενική προσέγγιση από πλευράς κοινής γνώμης ή όποιων φορέων εμπλέκονται με την υπόθεση.













