Ο Νικόλαος Στριμπούλης αναδείχθηκε ZWO Young Astronomy Photographer of the Year 2026 με το «Mineral Moon», μια εντυπωσιακή εικόνα της Σελήνης που τράβηξε στο Παλαιό Φάληρο
Μια φωτογραφία της Σελήνης, τραβηγμένη από το Παλαιό Φάληρο, χάρισε σε έναν 15χρονο Έλληνα μια σημαντική διεθνή διάκριση και τον έφερε στο προσκήνιο της παγκόσμιας αστροφωτογραφίας.
Ο Νικόλαος Στριμπούλης αναδείχθηκε ZWO Young Astronomy Photographer of the Year 2026, κερδίζοντας τη νεανική κατηγορία του διεθνούς διαγωνισμού ZWO Astronomy Photographer of the Year, που διοργανώνεται από το Royal Observatory Greenwich. Η βραβευμένη εικόνα του, με τίτλο «Mineral Moon», αποτελεί μια εντυπωσιακά λεπτομερή κοντινή λήψη της σεληνιακής επιφάνειας.
Η διάκριση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος του διαγωνισμού. Η φετινή, 18η διοργάνωση συγκέντρωσε σχεδόν 4.000 φωτογραφίες από 66 χώρες, με τον 15χρονο Έλληνα να ξεχωρίζει ανάμεσα στις συμμετοχές της νεανικής κατηγορίας.
Η Σελήνη όπως δεν την βλέπουμε με γυμνό μάτι
Η «Mineral Moon» δεν είναι μια συνηθισμένη φωτογραφία της Σελήνης. Σε αυτήν, ο δορυφόρος της Γης εμφανίζεται με λεπτές πορτοκαλί και μπλε αποχρώσεις, οι οποίες αποκαλύπτουν διαφορές στη σύσταση των πετρωμάτων της επιφάνειάς του.
Στην εικόνα διακρίνονται οι μεγάλες σκοτεινές περιοχές, γνωστές ως maria, δηλαδή οι σεληνιακές «θάλασσες». Πρόκειται για αρχαίες πεδιάδες που σχηματίστηκαν από μεγάλες ροές λάβας και αργότερα στερεοποιήθηκαν. Αντίθετα, οι φωτεινότερες και πιο τραχιές περιοχές αντιστοιχούν στα σεληνιακά υψίπεδα, τα οποία έχουν διαμορφωθεί από δισεκατομμύρια χρόνια προσκρούσεων μετεωριτών και άλλων σωμάτων.
Οι χρωματικές διαφοροποιήσεις που αποτυπώνονται σε τέτοιες εικόνες σχετίζονται με τη διαφορετική ορυκτολογική σύσταση της σεληνιακής επιφάνειας. Η NASA έχει επίσης χρησιμοποιήσει αντίστοιχη τεχνική ψευδοχρωμάτων σε εικόνες της Σελήνης, ώστε να γίνουν πιο εμφανείς οι διαφορές στη σύσταση των πετρωμάτων.
Στη φωτογραφία του Νικόλαου διακρίνονται, μεταξύ άλλων, η Θάλασσα της Γαλήνης, η Θάλασσα των Βροχών και τα Σεληνιακά Απέννινα, προσφέροντας μια διαφορετική ματιά σε έναν ουράνιο κόσμο που από τη Γη φαίνεται συχνά μονόχρωμος.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο Παλαιό Φάληρο
Και ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ιστορίας είναι ότι η βραβευμένη εικόνα δεν τραβήχτηκε από κάποιο απομακρυσμένο αστρονομικό παρατηρητήριο ή από μια περιοχή με απόλυτα σκοτεινό ουρανό.
Ο Νικόλαος Στριμπούλης φωτογράφισε τη Σελήνη στις 8 Μαρτίου 2025 στο Παλαιό Φάληρο.
Για τη λήψη χρησιμοποίησε ένα Sky-Watcher Dobsonian 6 ιντσών και μια ψυχόμενη έγχρωμη αστρονομική κάμερα Player One Astronomy Ares-C Pro. Η τελική εικόνα δημιουργήθηκε από περίπου το 15% των καρέ ενός βίντεο διάρκειας 20 δευτερολέπτων, με τη μέθοδο Lucky Imaging.
Η συγκεκριμένη τεχνική βασίζεται στην επιλογή των πιο καθαρών καρέ μιας σύντομης ακολουθίας. Με αυτόν τον τρόπο περιορίζονται οι επιδράσεις της ατμοσφαιρικής ανατάραξης και του ηλεκτρονικού θορύβου και μπορεί να προκύψει μια ιδιαίτερα λεπτομερής εικόνα.
Η αγάπη για το Διάστημα ξεκίνησε από μικρός
Η πορεία του Νικόλαου προς την αστροφωτογραφία φαίνεται πως ξεκίνησε από την απλή παρατήρηση του νυχτερινού ουρανού.
Όπως έχει περιγράψει ο ίδιος στο ΕΡΤnews, καθοριστικό ρόλο έπαιξαν τα καλοκαίρια που περνούσε στην Κάρυστο. Εκεί, μακριά από τον έντονο φωτισμό της Αθήνας, μπορούσε να παρατηρεί πολύ περισσότερα αστέρια στον νυχτερινό ουρανό. Μαζί με τον ξάδελφό του χρησιμοποιούσαν κιάλια για να εξερευνούν τον ουρανό και μια από τις πρώτες εικόνες που τον εντυπωσίασαν ήταν ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας.
Στη συνέχεια θέλησε να αποκτήσει το δικό του τηλεσκόπιο. Η παρατήρηση του ουρανού πέρασε σταδιακά στη φωτογράφιση και η αστροφωτογραφία έγινε ένας τρόπος για να μοιράζεται με άλλους όσα έβλεπε μέσα από το τηλεσκόπιό του.
Η προσπάθεια αυτή έφτασε πλέον σε ένα διεθνές βραβείο.
Δεν ήταν η μοναδική του συμμετοχή
Η επιτυχία του Νικόλαου δεν περιορίστηκε στη «Mineral Moon». Δύο ακόμη φωτογραφίες του, οι «Dusty Orion Nebula» και «The Core of Andromeda», συμπεριλήφθηκαν στη shortlist της νεανικής κατηγορίας του διαγωνισμού.
Το γεγονός ότι τρεις διαφορετικές φωτογραφίες του έφτασαν μέχρι την τελική επιλογή αναδεικνύει τη συστηματική ενασχόλησή του με την αστροφωτογραφία και όχι μια μεμονωμένη επιτυχία.
Τι ξεχώρισαν οι κριτές
Η κριτική επιτροπή στάθηκε ιδιαίτερα στην απόδοση των χρωμάτων της σεληνιακής επιφάνειας.
Ο Steve Marsh, art editor του BBC Sky at Night Magazine και μέλος της κριτικής επιτροπής, σχολίασε ότι πολλοί αστροφωτογράφοι ξεκινούν την ενασχόλησή τους με τη φωτογράφιση της Σελήνης, όμως η ανάδειξη των λεπτών χρωματικών διαφορών που σχετίζονται με τα ορυκτά της επιφάνειάς της απαιτεί μεγαλύτερη εμπειρία.
Στην περίπτωση του Νικόλαου, οι κριτές ξεχώρισαν ακριβώς αυτή την προσεκτική απόδοση των χρωματικών διαφορών, που μετατρέπει μια γνώριμη εικόνα της Σελήνης σε μια πολύ πιο σύνθετη και λεπτομερή απεικόνιση.
Μια ελληνική διάκριση στο Λονδίνο
Η φετινή διοργάνωση δεν ανέδειξε μόνο τον νεαρό Έλληνα. Το κορυφαίο βραβείο Astronomy Photographer of the Year 2026 κέρδισε ο Ali Alobaidly από το Κουβέιτ με τη φωτογραφία «The Quiet Predator», η οποία απεικονίζει το σκοτεινό νεφέλωμα Shark Nebula, περίπου 650 έτη φωτός μακριά από τη Γη.
Η βραβευμένη φωτογραφία του Νικόλαου αποτελεί, ωστόσο, τη νικήτρια εικόνα της νεανικής κατηγορίας. Για τη διάκρισή του έλαβε χρηματικό έπαθλο 1.500 λιρών, ενώ οι βραβευμένες εικόνες παρουσιάζονται στην έκθεση του διαγωνισμού στο National Maritime Museum του Λονδίνου, η οποία άνοιξε στις 18 Σεπτεμβρίου 2026.
Από ένα τηλεσκόπιο στην Ελλάδα, λοιπόν, μέχρι μια διεθνή έκθεση στο Λονδίνο, η «Mineral Moon» του Νικόλαου Στριμπούλη αποτυπώνει κάτι περισσότερο από μια εντυπωσιακή εικόνα της Σελήνης: αποδεικνύει πώς η περιέργεια ενός εφήβου για τον νυχτερινό ουρανό μπορεί να οδηγήσει σε μια σημαντική διεθνή διάκριση.
