Το Περιφερειακό Συμβούλιο του Νοτίου Αιγαίου σήκωσε το ανάστημά του απέναντι σε προτεινόμενες οριζόντιες ρυθμίσεις στο πλαίσιο του χωροταξικού σχεδιασμού, παρότι αφορούν το εμβληματικό Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό. Η απάντηση του Σώματος υπήρξε κατηγορηματική: ένα βροντερό «όχι» σε λύσεις γενικού χαρακτήρα που δεν βασίζονται σε στέρεη επιστημονική τεκμηρίωση και, ενδεχομένως, να παραβλέπουν τις ιδιαίτερες συνθήκες και τις ανάγκες των νησιωτικών προορισμών. Η τοποθέτηση αυτή τονίζει την προσήλωση στην αρχή ότι κάθε χωροταξική ρύθμιση πρέπει να είναι προσαρμοσμένη στις πραγματικότητες του εδάφους, λαμβάνοντας υπόψη τους πολλαπλούς παράγοντες που συνθέτουν την τοπική ανάπτυξη και το περιβάλλον. Το Περιφερειακό Συμβούλιο Νοτίου Αιγαίου, δια του Προέδρου του, ανέδειξε με σαφήνεια τη θέση του: «Ναι, μόνο στον σχεδιασμό που θα υπηρετεί και τους ευγενείς, εθνικά αποδεκτούς και κρίσιμους στόχους του δημογραφικού και της ανάπτυξης με κοινωνική ευημερία».
Αυτή η διατύπωση υπογραμμίζει την προσδοκία για ένα χωροταξικό πλαίσιο που δεν θα είναι απλώς ένα σύνολο τεχνικών κανόνων, αλλά ένα στρατηγικό εργαλείο για την επίτευξη ουσιαστικών προαγωγών στην κοινωνική συνοχή, την οικονομική ευρωστία και τη δημογραφική ανάταση, ιδίως σε περιοχές που αντιμετωπίζουν πιέσεις. Επιπλέον, το Περιφερειακό Συμβούλιο Νοτίου Αιγαίου έθεσε εμφατικά στο τραπέζι το μείζον ζήτημα της Κοινωνικής Κατοικίας και της Προσιτής Στέγης. Η ένταξη αυτών των θεμάτων στη συζήτηση για το χωροταξικό σχεδιασμό του τουρισμού, δεν είναι τυχαία. Αναδεικνύει την αντίληψη ότι η ανάπτυξη, ειδικά σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, πρέπει να συνδέεται άρρηκτα με την εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης για τους μόνιμους κατοίκους. Η έλλειψη προσιτής στέγης μπορεί να υπονομεύσει την κοινωνική συνοχή, να οδηγήσει σε απώλεια εργατικού δυναμικού και να αλλοιώσει τον κοινωνικό ιστό των νησιών, καθιστώντας την πρόκληση αυτή άμεση προτεραιότητα.
Η απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου αποτελεί μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: ο χωροταξικός σχεδιασμός, ειδικά για έναν τόσο νευραλγικό τομέα όπως ο τουρισμός, απαιτεί βαθιά κατανόηση των τοπικών ιδιαιτεροτήτων, επιστημονική εγκυρότητα και, πρωτίστως, μέριμνα για την κοινωνική διάσταση. Η προσέγγιση αυτή διασφαλίζει ότι η ανάπτυξη θα είναι βιώσιμη, δίκαιη και θα σέβεται την ταυτότητα και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών, απορρίπτοντας αβασάνιστες γενικεύσεις που κινδυνεύουν να αποβούν επιζήμιες για τα νησιά του Αιγαίου, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την εθνική στρατηγική για δημογραφική αναγέννηση και ευημερία.
