Η Άννα Καφέτση, μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές του ελληνικού πολιτισμού, απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στον καλλιτεχνικό και πνευματικό κόσμο. Η εκλιπούσα υπήρξε ιστορικός τέχνης, αναγνωρισμένη επιμελήτρια εκθέσεων και, κυρίως, η ιδρυτική διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Με το όραμά της και την αφοσίωσή της, έθεσε τις βάσεις για τη δημιουργία ενός θεσμού που σήμερα αποτελεί πυλώνα της σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης στην Ελλάδα. Η παρουσία της σηματοδότησε μια νέα εποχή για την προώθηση και την ανάδειξη της σύγχρονης τέχνης, θέτοντας υψηλά πρότυπα για το μέλλον. Η πορεία της Άννας Καφέτση στον χώρο της τέχνης υπήρξε λαμπρή και πολυεπίπεδη. Ως ιστορικός τέχνης, συνέβαλε ουσιαστικά στην κατανόηση και την ερμηνεία των καλλιτεχνικών ρευμάτων, ενώ ως επιμελήτρια, επιμελήθηκε εκθέσεις που άφησαν εποχή, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες.
Η ανάληψη της διεύθυνσης του ΕΜΣΤ στα πρώτα, δύσκολα χρόνια της ίδρυσής του, αποτέλεσε μια πρόκληση την οποία αντιμετώπισε με επιτυχία, χάρη στην ακαταμάχητη θέληση, την αφοσίωση και την βαθιά γνώση της. Υπό την καθοδήγησή της, το μουσείο άρχισε να αποκτά τη δική του ταυτότητα και να εδραιώνεται ως σημείο αναφοράς. Η απώλεια της Άννας Καφέτση είναι πρόδηλα σημαντική για τον εθνικό πολιτισμό. Η συμβολή της στην άρθρωση του θεσμικού πεδίου της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα είναι αναμφισβήτητη. Δεν ήταν απλώς μια διαχειρίστρια, αλλά μια οραματίστρια που πίστευε βαθιά στη δύναμη της τέχνης να επηρεάζει, να προκαλεί σκέψη και να διευρύνει τους ορίζοντες. Το όνομά της θα παραμείνει στην ιστορία συνδεδεμένο με τα θεμέλια του ΕΜΣΤ, με την προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας ζωντανός οργανισμός που θα αγκαλιάζει τις νέες τάσεις και θα προάγει τον διάλογο γύρω από τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.
Η απουσία της αφήνει ένα κενό που δύσκολα θα αναπληρωθεί. Σχολιάζοντας την απώλεια, η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, υπογράμμισε την πολυετή προσφορά της εκλιπούσας, δηλώνοντας ότι «είχε ακόμη πολλά να προσφέρει». Αυτή η φράση αντικατοπτρίζει την αίσθηση ότι το έργο της Άννας Καφέτση δεν είχε ολοκληρωθεί, ότι υπήρχαν ακόμη σχέδια και ιδέες που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν, συμβάλλοντας περαιτέρω στην ανάπτυξη του ΕΜΣΤ και της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα. Η απώλειά της αποτελεί ένα αναμφισβήτητο πλήγμα για τον καλλιτεχνικό κόσμο, ο οποίος έχασε μια από τις πιο δυναμικές και επιδραστικές προσωπικότητές του.
