Ο πρώην υπουργός Χρήστος Σπίρτζης προβαίνει σε δηλώσεις που θέτουν νέες σκιές πάνω στην πορεία της εξελισσόμενης δικογραφίας, εστιάζοντας αυτή τη φορά σε ένα κρίσιμο νομικό ζήτημα: την αρμοδιότητα του αντεισαγγελέα. Σύμφωνα με τις σαφείς επισημάνσεις του κ. Σπίρτζη, ο αρμόδιος αντεισαγγελέας φέρεται να ενεργεί εκτός των προβλεπόμενων νομικών πλαισίων, καθώς στερείται ουσιαστικής αρμοδιότητας προκειμένου να εξετάσει την αίτηση εξαίρεσης που έχει κατατεθεί. Η νομική αυτή επισήμανση είναι καίρια, καθώς η διαδικασία επιτάσσει ρητώς ότι τέτοιου είδους αιτήματα πρέπει να εξετάζονται από το αρμόδιο Δικαστικό Συμβούλιο, το οποίο είναι ο μόνος θεσμός με την εξουσία να λαμβάνει σχετικές αποφάσεις, διασφαλίζοντας την τήρηση των κανόνων δικαίου. Ο κ. Σπίρτζης, με την τοποθέτησή του αυτή, αναδεικνύει πιθανές παρατυπίες ή εσφαλμένες ερμηνείες των διαδικαστικών κανόνων.
Η επισήμανση ότι ο αντεισαγγελέας δεν έχει την αρμοδιότητα να αποφασίσει για την αίτηση εξαίρεσης, μετατοπίζει το επίκεντρο της συζήτησης από την ουσία της υπόθεσης στις διαδικαστικές αγκυλώσεις και στα πιθανά νομικά σφάλματα που μπορεί να πλήξουν την ακεραιότητα της δίκης. Η θέση του αυτή υπογραμμίζει την ανάγκη για αυστηρή τήρηση των διαδικασιών και τη λογοδοσία των λειτουργών της Δικαιοσύνης, ώστε να διασφαλίζεται η αμεροληψία και η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Συγκεκριμένα, ο πρώην υπουργός δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι η αποφασιστική αρμοδιότητα για την αίτηση εξαίρεσης ανήκει αποκλειστικά στο Δικαστικό Συμβούλιο. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε παρέμβαση ή απόφαση από όργανο που δεν φέρει τη σχετική εξουσία, ενδέχεται να κριθεί ανύπαρκτη ή παράνομη, θέτοντας σε κίνδυνο την εξέλιξη της δικογραφίας.
Η επανειλημμένη παρέμβαση του κ. Σπίρτζη στα θέματα που αφορούν την συγκεκριμένη υπόθεση, δείχνει την έντονη ανησυχία του για την διαφάνεια και τη νομιμότητα των διαδικασιών, θέτοντας καίρια ερωτήματα προς τους αρμόδιους φορείς. Η στάση αυτή από πλευράς του κ. Σπίρτζη είναι ενδεικτική της ανησυχίας που επικρατεί για το πώς διαχειρίζονται συγκεκριμένες δικογραφίες και ποιες διαδικαστικές ενέργειες πραγματοποιούνται. Η επίκληση της νομικής αρμοδιότητας και η ουσιαστική αμφισβήτηση της ικανότητας του αντεισαγγελέα να προχωρήσει σε συγκεκριμένες ενέργειες, αναδεικνύει μια προσπάθεια να ελεγχθεί η νομιμότητα κάθε βήματος. Η αναφορά στο Δικαστικό Συμβούλιο ως του μόνου αρμόδιου οργάνου, υπογραμμίζει την πεποίθηση ότι δεν πρέπει να παρακάμπτονται οι θεσμοθετημένες διαδικασίες, ειδικά σε υποθέσεις που ενέχουν σοβαρότητα και ποινικές διαστάσεις. Εν αναμονή των εξελίξεων, τα ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά.
