Ο Κώστας Σκανδαλίδης, με την πολυετή του εμπειρία στα πολιτικά δρώμενα, εκφράζει μια ιδιαίτερα ανησυχητική άποψη για τις προθέσεις της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν επιδιώκει απλώς την πολιτική επικράτηση, αλλά μια στρατηγική «ρευστοποίησης» του ιστορικού κόμματος, μια απόπειρα που πηγάζει από βαθύτατο φόβο. Ο φόβος αυτός, όπως τονίζει ο κ. Σκανδαλίδης, δεν αφορά την παρούσα πολιτική ισχύ του ΠΑΣΟΚ, αλλά την προοπτική της ανασυγκρότησής του και την πιθανή επάνοδό του ως ενός ισχυρού αντίπαλου πόλου στην πολιτική αρένα, ικανού να ανατρέψει τις ισορροπίες που προσπαθεί να εδραιώσει η σημερινή κυβέρνηση. Η προσέγγιση αυτή, όπως αναλύεται, υποδηλώνει μια δράση που υπερβαίνει τους συνήθεις πολιτικούς ανταγωνισμούς, και εισέρχεται σε ένα πεδίο στρατηγικής αποδυνάμωσης με στόχο την εξάλειψη κάθε ενδεχόμενης απειλής στο μέλλον, εκμεταλλευόμενη αδυναμίες και εσωτερικές διεργασίες του κόμματος.
Η ανάλυση του κ. Σκανδαλίδη επικεντρώνεται στην ιδέα ότι η Νέα Δημοκρατία, υπό την ηγεσία του κ. Μητσοτάκη, βλέπει στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής όχι απλώς έναν πολιτικό αντίπαλο, αλλά ένα ζωντανό φάντασμα του παρελθόντος που, αν αφεθεί ανεξέλεγκτο, μπορεί να ανακτήσει τη δυναμική του. Αυτός ο φόβος, κατά την άποψή του, ωθεί την κυβέρνηση σε μια σκόπιμη πολιτική απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, που αποσκοπεί στο να μην του δοθεί καμία ευκαιρία ανάκαμψης. Η στρατηγική αυτή δεν θα εκδηλώνεται απαραίτητα με ανοιχτές πολιτικές αντιπαραθέσεις, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει παρασκηνιακές ενέργειες, πολιτικές πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην απομόνωση ή την αποδυνάμωση του κόμματος, ακόμη και την εκμετάλλευση εσωτερικών αναταραχών. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια προσπάθεια να «τελειώσει» πολιτικά το ΠΑΣΟΚ, πριν αυτό προλάβει να ανασυνταχθεί και να αποτελέσει σοβαρή απειλή για την κυβερνητική πρωτοκαθεδρία της Νέας Δημοκρατίας.
Επιπλέον, ο κ. Σκανδαλίδης υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση έχει συνειδητοποιήσει την κομβική σημασία που θα μπορούσε να έχει ένα ανανεωμένο και ισχυρό ΠΑΣΟΚ για την πολιτική ισορροπία στη χώρα. Αντί να αφήσει το κόμμα να βρει τον βηματισμό του και ενδεχομένως να ανακτήσει την εύνοια ενός σημαντικού μέρους του εκλογικού σώματος, επιλέγει την πολιτική «βελουτέ» με στόχο την εξουδετέρωσή του. Αυτό εξηγεί, κατά τον ίδιο, την προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να ελέγξει ή τουλάχιστον να επηρεάσει τις εξελίξεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, δίνοντας προτεραιότητα στην ακινητοποίηση και εν τέλει στην «εξαφάνισή» του από το πολιτικό προσκήνιο, παρά στην ουσιαστική πολιτική αναμέτρηση. Η «ρευστοποίηση» που αναφέρει δεν είναι τυχαία, αλλά περιγράφει μια μεθοδική και προμελετημένη διαδικασία αποδόμησης, προκειμένου να διασφαλιστεί η μακροημέρευση της παρούσας κυβερνητικής πλειοψηφίας, χωρίς την ύπαρξη ενός ισχυρού κεντρώου χώρου που θα μπορούσε στο μέλλον να διεκδικήσει την εξουσία.
Σε αυτή την οπτική, η σημερινή πολιτική πραγματικότητα αντιμετωπίζεται όχι ως μια απλή μάχη ιδεών ή προγραμματικών θέσεων, αλλά ως μια στρατηγική προσπάθεια εξάλειψης ενός δυνητικού αντιπάλου που, ακόμη και αν βρίσκεται σε φάση αδυναμίας, θεωρείται ικανός να ανασυνταχθεί εκ νέου. Ο φόβος, επομένως, μεταφράζεται σε δράση, σε μια συνεχόμενη προσπάθεια να διατηρηθεί το ΠΑΣΟΚ σε κατάσταση «αδράνειας» ή αποδυνάμωσης. Η πολιτική αυτή, αν αποδειχθεί ακριβής, θα έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για το πολιτικό σύστημα της χώρας, καθώς η απουσία ενός ισχυρού και αυτόνομου κεντροαριστερού πόλου μπορεί να οδηγήσει σε μονοκομματικές ή μονοπωλιακές ερμηνείες της εξουσίας, περιορίζοντας την πολιτική πολυφωνία και τη δημοκρατική εναλλαγή. Η ανησυχία του κ. Σκανδαλίδη στρέφεται προς αυτή την προοπτική, μια προοπτική που, όπως εκφράζεται, μοιάζει να είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις.
