Στις 27 Μαΐου του 1961, η Ελλάδα συγκλονίστηκε από μια τραγωδία που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στην ιστορία της εγκληματολογίας. Η Νίτα Μπέικερ, Αμερικανίδα σύζυγος λοχία που υπηρετούσε στη χώρα, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας φρικιαστικής υπόθεσης, όταν στραγγάλισε τα τρία ανήλικα παιδιά της μέσα στο οικογενειακό τους διαμέρισμα στο Καλαμάκι. Το έγκλημα, που αποκαλύφθηκε λίγο αργότερα, προκάλεσε σοκ και αποτροπιασμό σε πανελλήνια κλίμακα, μετατρέποντας τη ζωή της οικογένειας σε εφιάλτη από τον οποίο δεν υπήρχε επιστροφή. Ο τρόμος και η θλίψη αντικαταστάθηκαν γρήγορα από ένα κύμα οργής και αναζήτησης απαντήσεων για το κίνητρο πίσω από μια τόσο απάνθρωπη πράξη. Οι φήμες και οι πληροφορίες που διέρρευσαν στην κοινή γνώμη, όπως συχνά συμβαίνει σε τέτοιες υποθέσεις, έκαναν λόγο για μια βαθιά ριζωμένη ζήλεια και την επιθυμία της Νίτα Μπέικερ να εκδικηθεί τον σύζυγό της, τον λοχία Τζόελ Μπέικερ.
Η ίδια φέρεται να ήταν πεπεισμένη ότι εκείνος διατηρούσε δεσμό με μια Ελληνίδα, γεγονός που πυροδότησε ένα ανεξέλεγκτο ψυχικό τραύμα και την οδήγησε σε μια απονενοημένη πράξη. Τα εθνικά μέσα ενημέρωσης, δίνοντας βήμα στο κοινό αίσθημα και αναζητώντας τρόπους να περιγράψουν το μέγεθος της φρίκης, χρακτήρισαν την Μπέικερ ως την “Αμερικανίδα Μήδεια”, παραπέμποντας στον αρχαίο μύθο και τις τραγικές επιλογές της ηρωίδας που θυσίασε τα παιδιά της από απόγνωση και οργή. Η υπόθεση της “Αμερικανίδας Μήδειας” έγινε αμέσως αντικείμενο έντονης δημοσιότητας, τροφοδοτώντας τα πρωτοσέλιδα και τις αναλύσεις των εφημερίδων της εποχής. Οι δικαστικές αρχές κινήθηκαν άμεσα για τη διερεύνηση των συνθηκών που οδήγησαν στο στυγερό έγκλημα, ενώ η κοινή γνώμη προσπαθούσε να κατανοήσει πώς μια μητέρα θα μπορούσε ποτέ να φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο.
Η δημόσια συζήτηση επικεντρώθηκε στην ψυχική κατάσταση της κατηγορούμενης, στις πιθανές δυσκολίες του γάμου της και στις κοινωνικές πιέσεις που ίσως αντιμετώπιζε ως ξένη σε μια ξένη χώρα. Η θύμηση της τραγωδίας αυτής, ακόμη και μετά από τόσες δεκαετίες, είναι ζωντανή, υπενθυμίζοντας την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ψυχής και τις σκοτεινές πτυχές της. Δεκαετίες αργότερα, η υπόθεση αυτή δεν παύει να επανέρχεται στη δημόσια μνήμη, λειτουργώντας ως ένα σκοτεινό παράδειγμα και ως μία από τις πιο σοκαριστικές εγκληματικές υποθέσεις με θύματα παιδιά στην Ελλάδα. Η φρίκη της πράξης, η οποία συνέβη σε μια εποχή που τέτοια περιστατικά ήταν ακόμη πιο σπάνια και απρόβλεπτα, συνεχίζει να προβληματίζει και να προκαλεί δέος. Το όνομα της Νίτα Μπέικερ, ως η “Αμερικανίδα Μήδεια”, έχει αποτυπωθεί στις σελίδες του ελληνικού Τύπου ως σύμβολο της απόλυτης τραγωδίας και της ανθρώπινης αδυναμίας απέναντι σε ακραία συναισθήματα, αφήνοντας πίσω της ένα κληροδότημα θλίψης και ατελείωτων ερωτημάτων.
