Η 1η Σεπτεμβρίου του 1939 αποτελεί μια ημερομηνία χαραγμένη με χρυσά (και αιματοβαμμένα) γράμματα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σαν σήμερα, η ναζιστική Γερμανία, υπό την ανελέητη καθοδήγηση του Αδόλφου Χίτλερ, ξεκίνησε μια απρόκλητη και βίαιη εισβολή στην Πολωνία. Αυτή η επίθεση δεν ήταν απλώς μια ακόμη στρατιωτική επιχείρηση, αλλά ο σπινθήρας που πυροδότησε την παγκόσμια πυριτιδαποθήκη, θέτοντας σε κίνηση τις δυνάμεις που θα οδηγούσαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ευρώπη, και σύντομα ολόκληρος ο πλανήτης, θα έμελλε να βιώσει μια νέα, τρομακτική μορφή πολέμου, η οποία θα συνδεόταν άρρηκτα με την ταχύτητα, τον αιφνιδιασμό και την αστραπιαία κατάκτηση: το περίφημο ‘blitzkrieg’, δηλαδή ο ‘πόλεμος-αστραπή’. Οι πρώτες ώρες της εισβολής υπήρξαν συγκλονιστικές. Η Luftwaffe, η πολεμική αεροπορία της Γερμανίας, εξαπέλυσε ένα κύμα μαζικών βομβαρδισμών κατά στρατηγικών πολωνικών στόχων, προκαλώντας χάος και καταστροφή.
Ταυτόχρονα, το γερμανικό θωρηκτό Schleswig-Holstein, αγκυροβολημένο κοντά στο Ντάντσιχ (σημερινό Γκντανσκ), άνοιξε πυρ κατά της μικρής αλλά ηρωικής πολωνικής φρουράς που υπερασπιζόταν την χερσόνησο Westerplatte. Η επίθεση ήταν απρόκλητη, χωρίς προηγούμενη διακήρυξη πολέμου, αποκαλύπτοντας την αδίστακτη φύση του ναζιστικού καθεστώτος και τις προθέσεις του για ευρεία επέκταση και κυριαρχία. Η αντίσταση, αν και σθεναρή, ήταν άνιση απέναντι στην αστραπιαία και συντονισμένη επίθεση των γερμανικών δυνάμεων. Η τακτική του blitzkrieg, που εφαρμόστηκε με σχολαστική ακρίβεια, βασιζόταν στην ταυτόχρονη χρήση αεροπορικής υπεροχής, τεθωρακισμένων μονάδων και μηχανοκίνητων πεζικών, με στόχο τη διάσπαση των εχθρικών γραμμών και την ταχεία κατάληψη κρίσιμων περιοχών. Ο αιφνιδιασμός και η αποδιοργάνωση του αντιπάλου αποτελούσαν βασικούς πυλώνες αυτής της νέας πολεμικής φιλοσοφίας. Η εισβολή στην Πολωνία λειτούργησε ως πεδίο δοκιμής για το blitzkrieg, αποδεικνύοντας την τρομακτική του αποτελεσματικότητα και θέτοντας τις βάσεις για τις μελλοντικές γερμανικές επιτυχίες στην Ευρώπη.
Η επίδραση αυτής της νέας μορφής πολέμου ήταν τόσο βαθιά, που αναδιαμόρφωσε την παγκόσμια στρατιωτική σκέψη για δεκαετίες. Η εισβολή της 1ης Σεπτεμβρίου 1939 δεν ήταν μια μοναχική ενέργεια, αλλά το αποτέλεσμα μιας σειράς διπλωματικών και στρατιωτικών ελιγμών που είχαν προηγηθεί. Η γερμανική προπαγάνδα είχε ήδη δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα, ενώ ο σύμφωνο μη επίθεσης με την Σοβιετική Ένωση (σύμφωνο Molotov-Ribbentrop) εξασφάλιζε την ουδετερότητα της Μόσχας και, ουσιαστικά, μοίραζε την Πολωνία μεταξύ των δύο μεγάλων δυνάμεων. Οι δυτικές δυνάμεις, αν και είχαν εγγυηθεί την ανεξαρτησία της Πολωνίας, δίστασαν να αντιδράσουν άμεσα και αποφασιστικά, επιτρέποντας στη γερμανική θηριωδία να ξεδιπλωθεί ανεξέλεγκτη. Ο κόσμος έμπαινε σε μια νέα, σκοτεινή εποχή, με τη σκιά του πολέμου να απλώνεται πάνω από τις πόλεις και τα χωριά.
