Μπορεί να είναι μία απόδειξη ότι οι πλούσιοι δεν έχουν ιδέα για το πόσο τυχεροί είναι, σε σύγκριση με τις οικογένειες που αγωνίζονται να επιβιώσουν από μισθό σε μισθό. Στις ΗΠΑ, που σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, περίπου 1 στα 6 νοικοκυριά σε εθνικό επίπεδο έχει καθαρή αξία άνω του 1 εκατομμυρίου δολαρίων, – οι περισσότεροι εκατομμυριούχοι από ποτέ- το 64% δεν θεωρούν τους εαυτούς τους «πλούσιους», σύμφωνα με έρευνα της Northwestern Mutual.
Υπάρχει μια δόση αλήθειας: Οι εκατομμυριούχοι στις ΗΠΑ δεν είναι πλέον τόσο πλούσιοι. Είναι απλώς ευκατάστατοι.
Ένα εκατομμύριο δολάρια στον τραπεζικό λογαριασμό, στις ΗΠΑ, δεν θα σημαίνουν πολλά αν ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης αντικαταστήσει έναν δικηγόρο, ούτε θα είναι ικανή αποζημίωση αν τα προιόντα ενός βιοτέχνη αντικατασταθούν ξαφνικά από εισαγώμενα ή απλώς από έναν νεότερο και πιο “πεινασμένο” ανταγωνιστή.
Ξεπερασμένη λέξη
«Στην πραγματικότητα, η λέξη «εκατομμυριούχος» είναι ξεπερασμένη. Χρειαζόμαστε μία καινούρια λέξη» γράφει στην Washington Post, ο Matthew Lynn, αρθρογράφος σε οικονομικά θέματα και συγγραφέας.
Και με σκωπτικό χιούμορ εξηγεί:
«Η λέξη εκατομμυριούχος υπάρχει εδώ και αιώνες. Σύμφωνα με το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης, χρονολογείται στη δεκαετία του 1700 ενώ εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε έντυπη μορφή σε μια έκδοση του 1795 των Times του Λονδίνου.
Όταν επινοήθηκε, και για πολύ καιρό μετά, η λέξη σήμαινε κάτι. Χαρακτήριζε κάποιον ως εξαιρετικά πλούσιο. Όχι πια.
Το επόμενο σκαλοπάτι στο λεξιλόγιο είναι το δισεκατομμυριούχος. Αλλά το χάσμα μεταξύ των δύο λέξεων είναι τεράστιο. Υπάρχουν -μόνο- περίπου χίλιοι δισεκατομμυριούχοι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μια νέα λέξη για τους «ενδιάμεσους»
Αυτό που χρειαζόμαστε στην πραγματικότητα είναι μια νέα λέξη για τους εκατομμυριούχους που βρίσκονται στο ενδιάμεσο – το είδος του ατόμου που θα μπορούσε να αποκτήσει ιδιωτικό τραπεζικό λογαριασμό- ή που θα ήταν αξιόλογος ως υποψήφιος πεθερός ή πεθερά- ή που θα μπορούσε να γίνει μέλος σε ένα ιδιωτικό κλαμπ- ή, εντέλει, του οποίου η καθαρή αξία θα του επέτρεπε να αποφασίσει ότι «τα κατάφερε» και ότι μπορεί να πάρει το πόδι του από το γκάζι για λίγο.
Μερικές…ιδέες
Υπάρχουν πολλές επιλογές. Αναγνωρίζοντας τη λατινική κληρονομιά των περισσότερων γλωσσών που μιλιούνται στις ΗΠΑ, θα μπορούσαμε να σκεφτούμε το «opulentissimus» (σσ: πλουσιότατος) τον ρωμαϊκό όρο που επέτρεπε σε κάποιον να περπατά με καμάρι στην Σύγκλητο.
Ομοίως, ο αρχαιοελληνικός όρος “ploutos”, είναι μια επιλογή, αν και ο συνειρμός με την πλουτοκρατία είναι προκλητικός.
Δεδομένης της μεταβαλλόμενης ισορροπίας των παγκόσμιων δυνάμεων, ίσως η κινεζική λέξη για έναν πλούσιο άνθρωπο, «fuweng», είναι μια πιθανότητα; Εξάλλου, μπορεί να βρεθείτε να εργάζεστε για έναν τέτοιο άνθρωπο πολύ σύντομα.
Η ριζοσπαστική αριστερά μπορεί να παραμείνει στο «one-percenter».
Ή, σε ένα κλείσιμο του ματιού προς τη βιομηχανία πιστωτικών καρτών, θα μπορούσε να επινοηθεί η ολοκαίνουργια λέξη «platinium», ακόμη και αν δεν έχει κάποιο ουσιαστικό περιεχόμενο.
Όσο αυξάνονται τόσο η αξία της λέξης συρρικνώνεται
Το θέμα είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλοί εκατομμυριούχοι, και καθώς ο αριθμός τους αυξάνεται, η αξία της λέξης συρρικνώνεται.
Να μια εργασία για τον επόμενο πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, τον Kevin Warsh – ο ίδιος ένας opulentissimus, φυσικά:
Να αποφασίσει μια νέα κατηγοριοποίηση για τους εύπορους να βρει μια λέξη γι’ αυτούς και να αρχίσει να τους συμπεριλαμβάνει στις επίσημες στατιστικές.
Με την έγκριση της Fed, θα μπορούσε γρήγορα να περάσει στη γενική γλώσσα. Θα μας έκαναν χάρη σε όλους μας – γιατί ο απλός παλιός «εκατομμυριούχος» δεν σημαίνει πια τίποτα».
