Η πρόσφατη αντίδραση της Τουρκίας σχετικά με την υιοθέτηση του νέου Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) από την ελληνική κυβέρνηση, έχει φέρει στο προσκήνιο ανησυχητικές εξελίξεις. Η Άγκυρα, με τρόπο που χαρακτηρίζεται από πολλούς ως αποκαλυπτικός της επικίνδυνης και ιδιοτελούς εξωτερικής πολιτικής που ακολουθεί, φαίνεται να επιδιώκει την επαναφορά ή τη διεύρυνση των λεγόμενων “γκρίζων ζωνών” σε θαλάσσιες περιοχές που η Ελλάδα θεωρεί δικές της. Αυτή η στάση, η οποία δεν είναι πρωτόγνωρη, υποδηλώνει μια στρατηγική αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, εκμεταλλευόμενη πιθανές ασάφειες ή αδράνειες. Το γεγονός αυτό καθιστά επιτακτική την ανάγκη για μια ξεκάθαρη και αποφασιστική απάντηση από την Αθήνα, που θα προασπίσει τα εθνικά συμφέροντα και θα αποτρέψει περαιτέρω προκλήσεις. Η ουσία του ζητήματος έγκειται στο γεγονός ότι η Τουρκία, αντί να επικεντρωθεί στην ειρηνική συνύπαρξη και την κατανόηση των ευρωπαϊκών και διεθνών κανόνων δικαίου, επιλέγει να δημιουργεί τετελεσμένα γεγονότα και να επιβάλει τις διεκδικήσεις της μέσω της προκλητικής ρητορικής και των ενέργειών της.
Η ελληνική κυβέρνηση, αντί να αντιμετωπίσει την κατάσταση με τη δέουσα σπουδή και αποφασιστικότητα, φαίνεται να υιοθετεί έναν ρόλο περισσότερο σχολιαστή ή παρατηρητή των γεγονότων, παρά ηγέτη που χαράσσει μια στιβαρή και αποτελεσματική αμυντική διπλωματική γραμμή. Αυτή η παθητική στάση, αν συνεχιστεί, κινδυνεύει να διευκολύνει την τουρκική επεκτατική πολιτική και να υπονομεύσει την εθνική κυριαρχία. Η επένδυση σε έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) αποτελεί πυλώνα της ενεργειακής μετάβασης της Ελλάδας και κρίσιμο στοιχείο για την οικονομική της ανάπτυξη και την ενεργειακή της ασφάλεια. Ωστόσο, η επιλογή της Τουρκίας να συνδέσει την αντίδρασή της με τα χωροταξικά πλαίσια για τις ΑΠΕ, υποδηλώνει μια σκόπιμη προσπάθεια να εγείρει ζητήματα δικαιοδοσίας και να δημιουργήσει εμπόδια σε επενδύσεις που ενισχύουν τη χώρα μας. Η διπλωματία, ιδιαίτερα σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές, οφείλει να είναι προληπτική και αποτρεπτική, όχι απλώς αντιδραστική.
Η αδυναμία να διατυπωθεί μια σαφής και ισχυρή αποτροπή, μπορεί να ερμηνευθεί ως έλλειψη βούλησης ή ικανότητας διαχείρισης. Η τρέχουσα κατάσταση, όπου η Τουρκία φαίνεται να ορίζει νέες “γκρίζες ζώνες” με την έμμεση ή άμεση αντίθεσή της σε ελληνικά χωροταξικά σχέδια, είναι μια σαφής ένδειξη της ανεξέλεγκτης και επικίνδυνης πορείας που ακολουθεί η τουρκική εξωτερική πολιτική. Η κυβέρνηση, αντί να αντιμετωπίζει τα τουρκικά τετελεσμένα με αποφασιστικότητα και να επαναπροσδιορίζει τη στρατηγική της για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων, φαίνεται να περιορίζεται σε διαπιστώσεις και δηλώσεις, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για περαιτέρω τουρκικές προκλήσεις. Η εθνική ασφάλεια και η οικονομική ευημερία της χώρας μας απαιτούν μια ισχυρή και συνεκτική πολιτική, ικανή να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις κάθε είδους προκλήσεις, ιδίως όταν αυτές εγείρονται από γειτονικές χώρες με επεκτατικές βλέψεις.
Η απουσία αυτής της αποφασιστικότητας είναι το πιο ανησυχητικό στοιχείο.
