Σε μια εποχή που η συζήτηση για την ασφάλεια στους σχολικούς χώρους κορυφώνεται, η Ελλάδα και η Κύπρος στέκονται ενωμένες απέναντι στο φλέγον ζήτημα της ενδοσχολικής βίας. Ένα σημαντικό επιστημονικό διακρατικό συνέδριο, εστιασμένο στην πρόληψη και την αντιμετώπιση αυτών των φαινομένων, σηματοδοτεί την έναρξη μιας κοινής προσπάθειας. Η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, κατά την τοποθέτησή της, υπογράμμισε την κρισιμότητα της κατάστασης, τονίζοντας με έμφαση ότι «καλούμαστε σε μία κοινή μάχη για να σπάσουμε την κουλτούρα της βίας». Η δήλωση αυτή καταδεικνύει την βαθιά κατανόηση του προβλήματος, καθώς η Υπουργός επισήμανε ότι η βία «γίνεται συχνά αποδεκτή από παιδιά και εφήβους ως κανονικότητα», γεγονός που καθιστά την παρέμβαση ακόμη πιο επιτακτική και πολυεπίπεδη. Η στόχευση είναι σαφής: η δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου η διαφορετικότητα γίνεται αποδεκτή και η σύγκρουση αντιμετωπίζεται με διάλογο και κατανόηση, όχι με εκφοβισμό ή σωματική/ψυχολογική βία.
Το συνέδριο αυτό δεν αποτελεί απλώς μια θεωρητική συζήτηση, αλλά την αφετηρία για ουσιαστικές δράσεις και συνεργασίες μεταξύ των δύο εθνών. Στο επίκεντρο βρέθηκε η ανάγκη για έναν συντονισμένο σχεδιασμό στρατηγικών που θα μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά στα σχολικά συστήματα, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο. Οι ειδικοί που συμμετέχουν, από τον ακαδημαϊκό χώρο, την εκπαίδευση και την ψυχολογία, ανταλλάσσουν γνώσεις, ερευνητικά δεδομένα και καινοτόμες προσεγγίσεις. Στόχος είναι η κατανόηση των βαθύτερων αιτιών που οδηγούν στην έξαρση της ενδοσχολικής βίας, η αναγνώριση των δεικτών κινδύνου και η ανάπτυξη εργαλείων που θα μπορούν να παρέχουν έγκαιρη παρέμβαση. Η επένδυση στην πρόληψη θεωρείται η πλέον αποτελεσματική οδός, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των μαθητών και η δημιουργία ασφαλών πυρήνων για την εκπαιδευτική διαδικασία, προστατεύοντας τους από κάθε μορφή καταπίεσης.
Η προσέγγιση που υιοθετείται επικεντρώνεται στην ευρύτερη κοινότητα, αναγνωρίζοντας ότι η αντιμετώπιση της ενδοσχολικής βίας δεν αφορά αποκλειστικά το σχολείο, αλλά απαιτεί τη συνέργεια γονέων, εκπαιδευτικών, μαθητών, και των αρμόδιων φορέων. Η Σοφία Ζαχαράκη, τονίζοντας την ανάγκη για «κοινή μάχη», προσκαλεί όλους τους εμπλεκόμενους να αναλάβουν ενεργό ρόλο. Αυτό μεταφράζεται στην ενίσχυση των προγραμμάτων συμβουλευτικής υποστήριξης, στην εκπαίδευση των εκπαιδευτικών για την αναγνώριση και διαχείριση περιστατικών βίας, καθώς και στην καλλιέργεια ενός κλίματος ανοιχτότητας και εμπιστοσύνης, όπου οι μαθητές θα νιώθουν ασφαλείς να εκφράζουν τις ανησυχίες τους. Η καλλιέργεια δεξιοτήτων επικοινωνίας, ενσυναίσθησης και επίλυσης συγκρούσεων από νεαρή ηλικία θεωρείται κρίσιμης σημασίας για την «αποδόμηση» της κουλτούρας της επιθετικότητας και την εδραίωση μιας κοινωνίας βασισμένης στον αμοιβαίο σεβασμό και την κατανόηση.
Το συνέδριο αυτό αναδεικνύει τη σημασία της ανταλλαγής τεχνογνωσίας και καλών πρακτικών μεταξύ χωρών που αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις. Η Ελλάδα και η Κύπρος, με κοινές ρίζες και κοινές ανησυχίες, βρίσκουν στο πρόσωπο της αλληλοϋποστήριξης μια ισχυρή ασπίδα απέναντι στην ενδοσχολική βία. Η ανάδειξη της «κανονικότητας» της βίας ως ένα πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί συλλογικά, συνιστά ένα κρίσιμο βήμα. Μέσα από τις εργασίες του συνεδρίου, αναμένεται να προκύψουν συγκεκριμένες προτάσεις για τη βελτίωση των υφιστάμενων πολιτικών, την ενίσχυση των υποδομών υποστήριξης και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. Ο στόχος είναι η δημιουργία σχολείων που είναι χώροι ασφαλείς, δημιουργικοί και συμπεριληπτικοί, όπου κάθε παιδί μπορεί να αναπτυχθεί απερίσπαστο, να ανακαλύψει τις δυνατότητές του και να διαμορφώσει θετικές σχέσεις με τους συμμαθητές του, προετοιμαζόμενο για μια υγιή και αρμονική ζωή ως ενήλικας.