Η στεγαστική ασφυξία έχει αναδειχθεί σε ένα από τα πλέον πιεστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Ευρώπη, μη περιοριζόμενη πλέον στα σύνορα μίας μόνο χώρας, αλλά εξαπλώνεται ραγδαία, απειλώντας την κοινωνική συνοχή και την οικονομική σταθερότητα πολλών κρατών μελών. Η Ελλάδα, παράλληλα με την υπόλοιπη Ευρώπη, καλείται να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της ακρίβειας στις τιμές ενοικίασης και πώλησης κατοικιών, καθιστώντας την εύρεση αξιοπρεπούς στέγης όλο και πιο δύσκολη για μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ιδιαίτερα για τους νέους και τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Η κατάσταση αυτή απαιτεί άμεσες και στοχευμένες παρεμβάσεις, προκειμένου να αποτραπεί η περαιτέρω επιδείνωση των συνθηκών και να διασφαλιστεί ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. Στο πλαίσιο αυτό, και αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της κατάστασης, αναπτύσσεται ένα φιλόδοξο σχέδιο, το οποίο έχει τεθεί υπό την αιγίδα και την πρωτοβουλία του προέδρου του Eurogroup και Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη.
Η στρατηγική αυτή έχει διττό χαρακτήρα: αφενός στοχεύει στην άμεση αύξηση της προσφοράς κατοικιών και την αξιοποίηση του υπάρχοντος αποθέματος, και αφετέρου επιδιώκει τη δημιουργία ενός πιο ισορροπημένου και βιώσιμου συστήματος ενοικίασης. Η εστίαση δεν είναι μόνο στην ποσότητα, αλλά και στην ποιότητα των λύσεων που θα προταθούν, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες στην εύρεση κατοικίας. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στον έλεγχο και την καλύτερη διαχείριση των ακινήτων που παραμένουν κλειστά και ανεκμετάλλευτα, ένα φαινόμενο που αγγίζει ιδιαίτερα την ελληνική πραγματικότητα, όπου έχουν καταγραφεί περίπου 794.000 τέτοιες περιπτώσεις. Αυτός ο μεγάλος αριθμός αχρησιμοποίητων οικιστικών μονάδων αντιπροσωπεύει μια τεράστια χαμένη ευκαιρία για την κάλυψη της αυξανόμενης ζήτησης. Το νέο πλαίσιο πολιτικής προβλέπει κίνητρα και μηχανισμούς για την επαναφορά αυτών των ακινήτων στην αγορά, είτε μέσω της μίσθωσης είτε μέσω της πώλησης, καθώς και την πιθανή φορολόγηση των ακινήτων που παραμένουν άδεια για μεγάλα χρονικά διαστήματα, δημιουργώντας έμμεσα οικονομική πίεση στους ιδιοκτήτες για να τα διαθέσουν.
Οι προτεινόμενες λύσεις εξετάζουν την εφαρμογή καινοτόμων προσεγγίσεων, όπως η δημιουργία δημόσιων-ιδιωτικών συνεργασιών για την ανακαίνιση και διάθεση κλειστών ακινήτων, η ενίσχυση του προγράμματος «Κοινωνικής Αντιπαροχής» με έμφαση στην κατασκευή νέων κατοικιών προς ενοικίαση, και η παροχή κινήτρων για τους ιδιοκτήτες που θα διαθέσουν τα ακίνητά τους σε προσιτές τιμές. Παράλληλα, εξετάζεται η θέσπιση κανόνων για τη σταθεροποίηση των τιμών των ενοικίων, με στόχο την προστασία των ευάλωτων ομάδων και τη διατήρηση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών. Η συνολική στρατηγική αποσκοπεί στη δημιουργία ενός πιο δυναμικού και ανταγωνιστικού οικιστικού τομέα, που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες όλων των πολιτών.
