Η Βουλή των Ελλήνων, έστω και για μια στιγμή, μετατράπηκε στο πεδίο μιας έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης, με αφορμή μια φράση που εκτόξευσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Συγκεκριμένα, αναφερόμενος σε επικρίσεις σχετικά με τους όρους των συμφωνιών που αφορούν την εκμετάλλευση ενεργειακών πόρων, με κατηγορούμενους τους τελικούς δικαιούχους, όπως η HelleniQ Upstream και η Chevron, χρησιμοποίησε τον όρο «επαγγελματίες ανησυχούντες». Αυτή η φράση, η οποία ερμηνεύθηκε ευρέως ως εύστοχη βολή προς τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, προκάλεσε την άμεση και καυστική του ανταπάντηση. Ο Σαμαράς, παίρνοντας τον λόγο από το βήμα της Ολομέλειας, δεν δίστασε να αντικρούσει ευθέως την ορολογία, διαχωρίζοντας την ουσία της ανησυχίας του από τυχόν προσπάθειες υποβάθμισης ή χλευασμού. Η απάντηση του Αντώνη Σαμαρά αποτέλεσε μια ξεκάθαρη δήλωση αρχών και στάσης ζωής.
«Η ανησυχία μου είναι πράξη συνείδησης, είναι βαθιά ριζωμένη στο αίσθημα ευθύνης απέναντι στον τόπο», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι δεν υπάρχουν «επαγγελματίες ανησυχούντες», όπως υπονοούσε η αντίπαλη πλευρά, αλλά αντίθετα, οι πραγματικά επικίνδυνοι είναι οι «ερασιτέχνες εφησυχασμένοι». Με αυτή τη διατύπωση, ο πρώην πρωθυπουργός στοχεύει σε όσους, είτε εσκεμμένα είτε εξ αμέλειας, αφήνουν τα εθνικά συμφέροντα στην τύχη τους, παραβλέποντας την κρισιμότητα των στιγμών και τις μακροπρόθεσμες επιπτώσες των αποφάσεων. Η τοποθέτησή του αυτή ενισχύει την εικόνα του ως ενός πολιτικού που θεωρεί την εγρήγορση και την κριτική σκέψη ως απαραίτητα εργαλεία για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και την ασφάλεια της χώρας. Συνεχίζοντας την ανάλυσή του, ο Αντώνης Σαμαράς εκδήλωσε την πεποίθησή του ότι η ουσιαστική διαφορά μεταξύ των πολιτικών παρατάξεων δεν κρύβεται στην επιφάνεια των όρων, αλλά στο βάθος της προσέγγισης και της ευαισθησίας απέναντι σε ζητήματα που αφορούν την εθνική ασφάλεια και την οικονομική ευημερία.
Εξήγησε ότι η προσωπική του «ανησυχία» για τις συμφωνίες που αφορούν την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου και των θαλάσσιων οικοσυστημάτων της Ελλάδας, δεν είναι έκφραση μικροπολιτικής ή προσωπικών αντιπαλοτήτων, αλλά μια συνειδητή επιλογή βασισμένη στην αντίληψη ότι τέτοιες συμφωνίες πρέπει να διαπραγματεύονται με τον ύψιστο βαθμό προσοχής και αυστηρότητας, προκειμένου να διασφαλίζονται τα βέλτιστα δυνατά οφέλη για το ελληνικό Δημόσιο και τους πολίτες. Η θέση του Σαμαρά υποważa ότι οι «επαγγελματίες» που ανησυχούν είναι εκείνοι που αφιερώνουν χρόνο, γνώση και προσπάθεια εξετάζοντας κάθε πτυχή μιας συμφωνίας, προτού αυτή οριστικοποιηθεί, ενώ οι «ερασιτέχνες εφησυχασμένοι» είναι εκείνοι που, λόγω άγνοιας, αδιαφορίας ή απρόσεκτης προσέγγισης, παραθεωρούν σημαντικές λεπτομέρειες, με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για τον εθνικό πλούτο και την οικονομική ανεξαρτησία της χώρας. Η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει τη βαθύτερη διαφωνία σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης των εθνικών πόρων και τη σημασία της εθνικής ασφάλειας στο σύγχρονο γεωπολιτικό τοπίο.
Η άποψή του επιβεβαιώνει την ανάγκη για συνεχή επαγρύπνηση και κριτική στάση απέναντι σε κάθε διαπραγμάτευση που αφορά το μέλλον της Ελλάδας.
