Σε μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική βραδινή ανάρτησή του, ο Χριστόφορος Ποταμίτης, πρώην Πρόεδρος του Σωματείου ΑΠΟΕΛ, εγείρει σοβαρές ανησυχίες για την πορεία του κυπριακού ποδοσφαίρου. Με έντονο προβληματισμό, ο κ. Ποταμίτης προειδοποιεί για τον κίνδυνο η κατάσταση να εξελιχθεί σε ένα σενάριο παρόμοιο με αυτό που βίωσε για δύο ολόκληρες δεκαετίες η ποδοσφαιρική Ομόνοια, μια περίοδο απουσίας από τις επιτυχίες και αναζήτησης της χαμένης της αίγλης. Υπογραμμίζει εμφατικά πως η πραγματική αξία και το «μέταλλο» μιας ομάδας δεν αντικατοπτρίζονται αποκλειστικά στους κατακτημένους τίτλους. Το βάρος της φανέλας, η πλούσια ιστορία και η ανθεκτικότητα σε δύσκολες στιγμές αποτελούν θεμελιώδεις πυλώνες που διαμορφώνουν το προφίλ μιας πραγματικά μεγάλης ομάδας. Η αδιαμφισβήτητη αλήθεια, όπως την θέτει, είναι ότι στην κυπριακή ποδοσφαιρική πραγματικότητα, εκτός από το ΑΠΟΕΛ, μόνο η Ομόνοια κατά το παρελθόν κατάφερε να αποδείξει ότι διέθετε τέτοια χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, αυτή η ιστορική αναφορά υπηρετεί ως ανάχωμα για να τονίσει τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Ο κ. Ποταμίτης, επιχειρώντας μια εις βάθος ανάλυση, επικεντρώνεται στις πρακτικές που οδηγούν στην ολίσθηση και την παρακμή. Καταδικάζει ευθέως τις «πατσιαρίσματα» και τις κοντόφθαλμες προσεγγίσεις, οι οποίες, όπως υποστηρίζει, δεν οδηγούν πουθενά και αποβλέπουν μόνο σε πρόσκαιρες επιτυχίες ή στην κάλυψη άμεσων αναγκών, χωρίς όμως να χτίζουν γερά θεμέλια για το μέλλον. Η έμφαση δίνεται στην ανάγκη για στρατηγικές και μακροπρόθεσμες λύσεις, που θα ενισχύσουν συνολικά το ποδόσφαιρο και θα διασφαλίσουν την αξιοπιστία και την ποιότητά του. Η φιλοσοφία του πρέπει να βασίζεται σε σωστές διοικητικές αποφάσεις, σωστό προγραμματισμό και επένδυση στην αναβάθμιση των υποδομών και του ανθρώπινου δυναμικού. Μόνο έτσι, πιστεύει, μπορεί να αποτραπεί ο κίνδυνος της καθόδου και της επανάληψης αρνητικών προτύπων.
Επιπλέον, ο πρώην παράγοντας του ΑΠΟΕΛ υπογραμμίζει την καίρια σημασία της διατήρησης της «υγείας» του αθλήματος, προτάσσοντας την έννοια του «μέταλλου» και της ιστορικής «κληρονομιάς» των συλλόγων. Όταν μια ομάδα, ανεξαρτήτως των τρεχουσών επιδόσεων, χάνει αυτά τα στοιχεία, τότε η πορεία της μπορεί να γίνει επιζήμια και μακροχρόνια, όπως ακριβώς συνέβη με τις Ομόνοιας των προηγούμενων δεκαετιών. Αυτή η ιστορική επανάληψη, αν και υπό διαφορετικές συνθήκες, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους όχι μόνο για την ίδια την ομάδα, αλλά και για το συνολικό ανταγωνιστικό επίπεδο του πρωταθλήματος. Η κριτική του στόχο έχει να αφυπνίσει τους πάντες, από τους διοικούντες μέχρι τους φιλάθλους, ώστε οι αποφάσεις να λαμβάνονται με γνώμονα το μέλλον και όχι μόνο το παρόν, αφήνοντας πίσω τις οποιεσδήποτε προσπάθειες για «μπαλώματα» που δεν επιλύουν τα δομικά προβλήματα.
Συνεχίζοντας την ανάλυσή του, ο κ. Ποταμίτης εστιάζει στην ανάγκη για μια ολοκληρωμένη αλλαγή νοοτροπίας. Δεν αρκούν οι ευχές ή οι περιστασιακές βελτιώσεις. Απαιτείται μια ειλικρινής αποτίμηση της κατάστασης, αναγνώριση των λαθών του παρελθόντος και χάραξη μιας σαφούς στρατηγικής που θα καλύπτει όλες τις πτυχές λειτουργίας ενός ποδοσφαιρικού οργανισμού. Αυτό περιλαμβάνει από την σωστή διαχείριση των οικονομικών, μέχρι την επένδυση στην ανάπτυξη ταλέντων και την οικοδόμηση μιας δυνατής ποδοσφαιρικής κουλτούρας. Η προειδοποίησή του δεν στοχεύει στην υπονόμευση, αλλά στην προστασία του κυπριακού ποδοσφαίρου από τις παθογένειες που έχουν αποδειχθεί καταστροφικές στο παρελθόν, δημιουργώντας υποδομές για υγιή ανάπτυξη και βιώσιμη επιτυχία. Η διαφάνεια, η συνέπεια και η μακροπρόθεσμη οπτική είναι οι λέξεις-κλειδιά για την αποφυγή επαναλήψεων λαθών. Η έκκληση του πρώην Προέδρου των “γαλαζοκιτρίνων” είναι σαφής: πρέπει να εγκαταλειφθούν άμεσα οι πρόχειρες και αποσπασματικές λύσεις, οι οποίες, πέρα από το ότι δεν προσφέρουν ουσιαστικό όφελος, συχνά οδηγούν σε περαιτέρω αδιέξοδα.
Η αναφορά στην Ομόνοια δεν είναι τυχαία, αλλά λειτουργεί ως ένα ισχυρό παράδειγμα προς αποφυγήν. Η πολυετής αυτή περίοδος «σιωπής» στην κορυφή, η οποία χαρακτήρισε την ιστορία της, λειτουργεί ως ένα δίδαγμα για όλους τους εμπλεκόμενους στον χώρο του ποδοσφαίρου. Η καλλιέργεια μιας υγιούς φιλοσοφίας, η οποία θα δίνει έμφαση στην σταθερότητα, την σωστή διαχείριση και την επένδυση σε βάθος, είναι υψίστης σημασίας. Μόνο έτσι, μπορεί το κυπριακό ποδόσφαιρο να αποφύγει τις παλινωδίες και να προχωρήσει σταθερά προς την πολυπόθητη πρόοδο και την αναγνώριση.
