Η ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα ο χώρος του πολιτισμού, βυθίστηκαν στη θλίψη με την είδηση του θανάτου της Ελπίδας Ρούσσου. Η απώλειά της αποτελεί ένα ισχυρό πλήγμα για την καλλιτεχνική κοινότητα, η οποία χάνει μια από τις πιο φωτεινές και ουσιαστικές παρουσίες της. Με μια πορεία γεμάτη προσφορά, ευαισθησία και αφοσίωση, η Ελπίδα Ρούσσου κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της, όχι μόνο μέσα από το έργο της, αλλά και μέσα από την αυθεντική προσωπικότητά της. Η κηδεία της, που τελέστηκε με τιμές και παρουσία πλήθους κόσμου, ανέδειξε την αγάπη και τον σεβασμό που της έτρεφαν οι συνάδελφοί της, οι φίλοι της, καθώς και απλοί πολίτες, αναγνωρίζοντας την αξία και τη συμβολή της στην πνευματική και πολιτιστική ζωή της χώρας.
Τα εγκωμιαστικά λόγια και οι συγκινητικές αναφορές που ακούστηκαν, σκιαγράφησαν ένα πορτρέτο μιας σπάνιας προσωπικότητας, η οποία υπηρέτησε με αφοσίωση τον πολιτισμό και τις αξίες της δημοκρατίας. Η Ελπίδα Ρούσσου δεν ήταν απλώς μια δημόσια προσωπικότητα, αλλά μια κινητήριος δύναμη που ενέπνευσε πολλούς. Η σύνδεσή της με τα κοινά και η ενεργή της συμμετοχή σε καίρια κοινωνικά ζητήματα, την καθιστούσαν πρότυπο για πολλές γυναίκες και όχι μόνο. Η ευρυμάθειά της, η διαύγεια του λόγου της και η πάγια αγωνιστικότητά της στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στην προάσπιση των ιδανικών του πολιτισμού, άφησαν έντονο το στίγμα τους. Οι πρωτοβουλίες που ανέλαβε, οι συζητήσεις που πυροδότησε και η πάντα προσιτή της στάση, την ανέδειξαν σε σημείο αναφοράς. Η απουσία της από τα κοινά και από τις συλλογικές διεργασίες, αναμφίβολα, αφήνει ένα κενό που θα είναι δύσκολο να καλυφθεί, ειδικά σε μια εποχή που η ανάγκη για τέτοιες δυναμικές προσωπικότητες είναι μεγαλύτερη από ποτέ.
Η κληρονομιά της, ωστόσο, παραμένει ως πηγή έμπνευσης. Η αφοσίωσή της σε θέματα πολιτιστικής κληρονομιάς και η έμπρακτη στήριξή της σε νέους καλλιτέχνες, αποτελούν δύο από τις πτυχές που πολλοί θα θυμούνται με ευγνωμοσύνη. Η επένδυση στο πνεύμα και στην καλλιέργεια της κοινωνίας ήταν για εκείνη αυτοσκοπός, και γι’ αυτόν τον σκοπό εργάστηκε με πάθος και συνέπεια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της. Οι σπουδές της, η επαγγελματική της διαδρομή και οι προσωπικές της επιλογές, αποτυπώνουν μια συνειδητή παρουσία σε καίριες στιγμές που η πατρίδα χρειαζόταν τη φωνή της. Η ενεργή της συμμετοχή σε διάφορα δρώμενα, οι παρεμβάσεις της και οι συμβολές της σε συζητήσεις για την παιδεία, την τέχνη και την κοινωνία, δικαιολογούν το πένθος που εκφράζεται από πολλούς.
Η μνήμη της θα διατηρηθεί ζωντανή μέσα από τις πράξεις και τις ιδέες που πρέσβευε. Πολλοί εκφράζουν την προσωπική τους θλίψη για την απώλεια ενός ανθρώπου που άφησε πραγματική διαφορά. Οι οικογένεια και οι φίλοι της, λαμβάνουν ειλικρινή συλλυπητήρια από όλο τον κόσμο, ο οποίος αναγνωρίζει το σπουδαίο έργο της. Ο θάνατος της Ελπίδας Ρούσσου υπενθυμίζει τη σημασία της προσωπικής συνεισφοράς και της αφοσιωμένης προσπάθειας για έναν καλύτερο κόσμο, έναν κόσμο πιο πολιτισμένο, πιο δίκαιο και πιο ανθρώπινο. Η κληρονομιά της είναι ζωντανή και αποτελεί ένα κάλεσμα προς όλους να συνεχίσουν το έργο της, να προασπίσουν τις αξίες που υπερασπιζόταν και να διατρανώσουν τη σημασία της συνεχούς παρουσίας του πολιτισμού στην καθημερινότητά μας. Η ζωή της, αν και σύντομη, ήταν γεμάτη νόημα και προσφορά, αφήνοντας μια αλληλουχία θετικών επιδράσεων που θα συνοδεύουν για πάντα τη μνήμη της.