Σε μια κίνηση που στοχεύει στην αναδιάταξη της πολιτικής ατζέντας, το ΠΑΣΟΚ ξεδιπλώνει το νέο του σχέδιο για το ασφαλιστικό, εστιάζοντας στην οικονομική ανακούφιση των συνταξιούχων. Κεντρική θέση στο πρόγραμμα κατέχει η σταδιακή επαναφορά της 13ης σύνταξης, ένα μέτρο που είχε καταργηθεί στο παρελθόν και το οποίο η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη δεσμεύεται να επαναφέρει στο τραπέζι από το 2027 και μετά. Η πρόταση αυτή έρχεται σε μια συγκυρία όπου η ακρίβεια πιέζει ασφυκτικά τα χαμηλά εισοδήματα, καθιστώντας την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των ηλικιωμένων μια κρίσιμη κοινωνική προτεραιότητα για τη χώρα. Παράλληλα, το κόμμα προωθεί τη δημιουργία ενός νέου ΕΚΑΣ, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να καλύψει τις ανάγκες περίπου 380.000 χαμηλοσυνταξιούχων που βρίσκονται στα χαμηλότερα κλιμάκια. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η μηνιαία οικονομική ενίσχυση θα κυμαίνεται από 50 έως 180 ευρώ, ανάλογα με τα εισοδηματικά κριτήρια, στοχεύοντας στην ουσιαστική στήριξη των πιο ευάλωτων συμπολιτών μας.
Επιπλέον, το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύει το ζήτημα της προσωπικής διαφοράς, επιμένοντας στην ανάγκη για την πλήρη κατάργησή της, προκειμένου να αποκατασταθεί μια δικαιότερη εικόνα στις καταβαλλόμενες συντάξεις και να σταματήσει η χρόνια αδικία που υφίστανται χιλιάδες πολίτες. Η παρουσίαση των προτάσεων αυτών συνοδεύτηκε από σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση, με την ηγεσία του κόμματος να βάλλει κατά της κυβερνητικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Σύμφωνα με την κριτική, η τρέχουσα διακυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να δώσει ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα του ασφαλιστικού, αφήνοντας τους συνταξιούχους εκτεθειμένους. Οι προτάσεις αυτές παρουσιάζονται ως μια εναλλακτική λύση απέναντι στην υφιστάμενη κατάσταση, υπογραμμίζοντας τις διαφορές στον τρόπο προσέγγισης της κοινωνικής πρόνοιας από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν τη χώρα. Την ίδια στιγμή, το βέλος της κριτικής στράφηκε και προς την περίοδο διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.
Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ άσκησε έντονη κριτική στις αποφάσεις που λήφθηκαν κατά το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι οι πολιτικές της τότε κυβέρνησης επέτειναν τα προβλήματα αντί να τα επιλύσουν. Με αυτή την τοποθέτηση, επιχειρείται μια διαφοροποίηση από το «μπλοκ» της αριστεράς και της δεξιάς, παρουσιάζοντας μια κεντρώα πρόταση που στοχεύει στην αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους και στην ενίσχυση της ασφάλειας των συνταξιούχων, ενόψει των μελλοντικών δημοσιονομικών προκλήσεων που καλείται να αντιμετωπίσει η χώρα σε ένα ιδιαίτερα ρευστό οικονομικό περιβάλλον.