Μια έντονη και καθόλου διπλωματική παρέμβαση πραγματοποίησε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, στρέφοντας τα πυρά του κατά του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του τρόπου με τον οποίο διαχειρίζεται το κρίσιμο ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης. Ο κ. Παυλόπουλος, με απόλυτη σαφήνεια και χωρίς περιστροφές, διεμήνυσε ότι «το Σύνταγμα δεν είναι εργαλείο», απορρίπτοντας την ιδέα της υποταγής του Συνταγματικού Κώδικα σε πολιτικές σκοπιμότητες ή σε περιστασιακές ανάγκες εξουσίας. Η δήλωσή του αποτελεί μια ευθεία καταγγελία για την «εργαλειοποίηση» του κορυφαίου νόμου της χώρας, υπογραμμίζοντας τη θεμελιώδη αρχή ότι το Σύνταγμα είναι ο αδιαπραγμάτευτος εγγυητής των θεσμικών λειτουργιών και των δικαιωμάτων του πολίτη, και όχι ένα μέσο για την επίτευξη συγκεκριμένων πολιτικών ατζέντων. Η τοποθέτηση του κ. Παυλόπουλου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, δεδομένης της θεσμικής του ιδιότητας ως πρώην Ανωτάτου Λειτουργού του κράτους, ο οποίος έχει εμβαθύνει πολλά χρόνια στην ερμηνεία και εφαρμογή του Συντάγματος.
Η κριτική του επικεντρώνεται στον κίνδυνο η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης να εκτραπεί από τον κύριο σκοπό της, που είναι η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός του πολιτεύματος, και να μετατραπεί σε ένα όχημα για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών φιλοδοξιών, κάτι που, κατά την άποψή του, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και την ίδια τη σταθερότητα του δημοκρατικού συστήματος. Η απόρριψη της αντίληψης περί «εργαλειοποίησης» είναι καίρια, καθώς κάθε προσπάθεια χειραγώγησης του Συντάγματος θέτει σε κίνδυνο την αρχή του κράτους δικαίου και την ισορροπία των εξουσιών, στοιχεία που αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε σύγχρονης δημοκρατίας. Περαιτέρω, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέδειξε τη σημασία της προστασίας της συνταγματικής τάξης από αυθαίρετες παρεμβάσεις, τονίζοντας ότι οι τυχόν αλλαγές πρέπει να διέπονται από τη δέουσα σοβαρότητα, την επιστημονική τεκμηρίωση και την ευρύτερη εθνική συναίνεση, αποφεύγοντας τις βιαστικές και αποσπασματικές τροποποιήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε αστάθεια.
Η παρέμβασή του αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι το Σύνταγμα δεν είναι ένα στατικό κείμενο, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός, ο οποίος όμως μεταρρυθμίζεται με μέτρο, σεβασμό και με γνώμονα το μακροπρόθεσμο συμφέρον της χώρας και των πολιτών της, διασφαλίζοντας την προβλεψιμότητα και την αξιοπιστία του νομικού πλαισίου. Ο κ. Παυλόπουλος, με την αιχμηρή του δήλωση, θέτει ουσιαστικά το ερώτημα εάν οι προτεινόμενες αναθεωρήσεις εξυπηρετούν όντως το δημόσιο συμφέρον ή εάν αποτελούν απόπειρα προσαρμογής του Συντάγματος σε κυβερνητικές επιδιώξεις, κάτι που θα έπρεπε να προβληματίσει βαθύτατα την πολιτική ηγεσία. Η ερμηνεία του πρώην Προέδρου είναι ότι κάθε προσπάθεια να προσαρμοστεί η κορυφαία νομοθεσία σε περιστασιακές πολιτικές ανάγκες, αντί να υπηρετεί την πάγια ανάγκη προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της λειτουργίας του κράτους, αποτελεί κίνδυνο.
Υπονοεί σαφώς ότι η κυβέρνηση, μέσω της προτεινόμενης αναθεώρησης, ενδέχεται να επιδιώκει να αποκτήσει δυσανάλογα ερείσματα ή να αποδυναμώσει τις θεσμικές αμυντικές δικλείδες, κάτι που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με το πνεύμα του Συντάγματος. Ο κ. Παυλόπουλος, με τη στάση του αυτή, αναδεικνύει την ευθύνη που βαραίνει την πολιτική ηγεσία να διαφυλάσσει την ακεραιότητα του Συντάγματος, προστατεύοντάς το από πιθανές καταχρήσεις. Η δημόσια διατύπωση ενός τέτοιου προβληματισμού από έναν τόσο θεσμικά ισχυρό παράγοντα, δημιουργεί ένα κλίμα αυξημένης επιφυλακτικότητας και θέτει νέες προκλήσεις στην εξελισσόμενη πολιτική συζήτηση για το μέλλον του Συντάγματος.
