Μια πραγματικά ασυνήθιστη εικόνα παρουσίασε ο Ολυμπιακός στην πρόσφατη αναμέτρησή του με την ΑΕΛ Novibet, όπου οι στατιστικοί δείκτες αψήφησαν κάθε λογική. Οι “ερυθρόλευκοι” κατάφεραν να ξεπεράσουν κατά πολύ, και μάλιστα σε δύο διαφορετικά σημεία του ίδιου αγώνα, τον δικό τους φετινό μέσο όρο στις τελικές προσπάθειες. Αυτό από μόνο του θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα θετικό σημάδι αναφορικά με την επιθετική τους δραστηριότητα και την παραγωγή ευκαιριών. Ωστόσο, η πλήρης απουσία αποτελεσματικότητας μετέτρεψε τη στατιστική αυτή υπεροχή σε μια απογοητευτική επίδοση, όπου οι προσπάθειες δεν ανταμείφθηκαν με γκολ. Το γεγονός ότι η ομάδα δημιούργησε πολλές ευκαιρίες, αλλά δεν μπόρεσε να τις εκμεταλλευτεί, αφήνει έντονα ερωτηματικά. Το πιο αξιοσημείωτο, όμως, είναι ότι αυτή η ομάδα, η οποία διαθέτει ποιοτικούς ποδοσφαιριστές και φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει, έφτασε στο σημείο να μην σκοράρει σε ένα παιχνίδι όπου έφτασε να πατήσει 61 φορές, δηλαδή να βρεθεί δηλαδή στην αντίπαλη περιοχή, συνολικά 61 φορές.
Πρόκειται για έναν αριθμό που προκαλεί έκπληξη και υποδηλώνει μια κατάσταση όπου η μπάλα έφτανε συνεχώς στην περιοχή του αντιπάλου, αλλά η τελευταία πινελιά, η τελική πάσα ή το σουτ που θα οδηγούσε στο γκολ, απουσίαζε παντελώς. Η υπεροχή σε κάθε τομέα της επίθεσης, εκτός από την ουσία, δηλαδή το σκοράρισμα, δημιουργεί προβληματισμό και απαιτεί βαθύτερη ανάλυση. Αν αναλύσουμε περαιτέρω την εικόνα, μπορούμε να πούμε ότι ο Ολυμπιακός επέδειξε μια πρωτοφανή δυστοκία σε ένα ματς όπου η στατιστική του παρουσία στην επίθεση θα έπρεπε να είχε συνοδευτεί από γκολ. Η υπερβολική συσσώρευση φάσεων στην αντίπαλη περιοχή, χωρίς όμως την αντίστοιχη ποιοτική κατάληξη, αποτελεί ένα σημάδι που απασχολεί ιδιαίτερα τους προπονητές και τους αναλυτές. Το “δίχτυα” έμειναν άδεια, παρά το γεγονός ότι οι παίκτες βρέθηκαν επανειλημμένα σε θέσεις βολής, επιβεβαιώνοντας ότι η ποσότητα των ευκαιριών δεν μεταφράζεται αυτόματα σε ποιότητα αποτελέσματος.
Το ποδόσφαιρο, άλλωστε, κρίνεται σε μεγάλο βαθμό από το ποιος βρίσκει δίχτυα, και σε αυτό το παιχνίδι, ο Ολυμπιακός απέτυχε παταγωδώς. Αυτά τα “παράδοξα” νούμερα, όπως τα χαρακτηρίσαμε, δεν είναι απλώς στατιστικά στοιχεία, αλλά αποτελούν ενδείξεις για βαθύτερα προβλήματα στην αμυντική οργάνωση, την αποτελεσματικότητα του τελικού τελευταίου παίκτη ή ακόμα και στην ψυχολογία των ποδοσφαιριστών υπό πίεση. Η κατάσταση όπου μια ομάδα “πατάει” 61 φορές στην αντίπαλη περιοχή χωρίς να σκοράρει, δείχνει ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά στην αλυσίδα της επιθετικής προσπάθειας. Η ελπίδα είναι ότι αυτή η περίεργη στατιστική του παρελθόντος θα αποτελέσει ένα μάθημα για το μέλλον, ώστε η ομάδα να γίνει πιο ουσιαστική και να μετατρέπει τις πολλές ευκαιρίες σε γκολ, που είναι τελικά και ο αυτοσκοπός του παιχνιδιού.