Πάρε τον χρόνο σου. Είναι μια φράση απλή, αλλά συχνά ξεχνάμε πόσο σημαντική είναι στην πράξη. Πολλές φορές πιέζουμε τον εαυτό μας περισσότερο απ’ όσο πραγματικά χρειάζεται, σχεδόν ασυνείδητα. Όχι απαραίτητα επειδή μας το επιβάλλει η κοινωνία ή οι άλλοι, αλλά επειδή εμείς οι ίδιοι έχουμε θέσει πολύ υψηλές απαιτήσεις από τον εαυτό μας.
Της Θεοδοσίας Κυριάκου
Είτε πρόκειται για τα επαγγελματικά μας, είτε για την καθημερινότητά μας γενικότερα, συχνά νιώθουμε πως πρέπει συνεχώς να τρέχουμε, να προλαβαίνουμε, να αποδεικνύουμε κάτι, σε κάποιον ή και στον ίδιο μας τον εαυτό. Κάποια στιγμή όμως, έρχεται εκείνο το μικρό καμπανάκι προειδοποίησης. Ένα σημάδι που μας λέει ότι ήρθε η ώρα να επιβραδύνουμε, να πάρουμε μια ανάσα και να ξεκουραστούμε χωρίς εξηγήσεις.
Να δούμε ανθρώπους με τους οποίους νιώθουμε όμορφα και αληθινά. Να περάσουμε χαλαρές στιγμές, χωρίς πίεση και χωρίς πρόγραμμα. Να κάνουμε πράγματα που πραγματικά μας ευχαριστούν, πράγματα που γεμίζουν την ψυχή μας και μας θυμίζουν ποιοι είμαστε πέρα από υποχρεώσεις, ρόλους και πρέπει.
Η καθημερινότητα πράγματι τρέχει με γρήγορους ρυθμούς. Όμως δεν χρειάζεται πάντα να παρασυρόμαστε από αυτούς. Κάποιες στιγμές, το πιο γενναίο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταματήσουμε. Να πάρουμε τον χρόνο που χρειαζόμαστε για να φορτίσουμε τις μπαταρίες μας, σωματικά και ψυχικά.
Και το πιο σημαντικό: δεν πρέπει να νιώθουμε ενοχές γι’ αυτό. Ο χρόνος που αφιερώνουμε στον εαυτό μας δεν είναι χαμένος χρόνος. Είναι απαραίτητος και πολύτιμος. Παίρνουμε τον χρόνο μας όπως εμείς επιθυμούμε, μόνοι ή με παρέα, όπως μας ταιριάζει.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, είναι η δική μας ζωή. Και ο τρόπος που τη ζούμε, με τον ρυθμό που επιλέγουμε, είναι αποκλειστικά δική μας επιλογή.
Ακολουθήστε την Θεοδοσία Κυριάκου
Facebook page εδώ
Instagram εδώ
