Οι πρόσφατοι διορισμοί του Μακάριου Λαζαρίδη σε καίριες θέσεις, όπως αυτή του Γενικού Γραμματέα Νέας Γενιάς, του Γενικού Γραμματέα Ισότητας Φύλων και, επιπλέον, ως Υφυπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, έχουν πυροδοτήσει ένα κύμα αποκαλύψεων και σφοδρών αντιδράσεων σε ολόκληρο τον πολιτικό και κοινωνικό χώρο. Η υπόθεση αυτή βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, με πολλούς να εκφράζουν έντονες ανησυχίες για την καταλληλότητα και την κρίση των προσώπων που τοποθετούνται σε νευραλγικές κυβερνητικές θέσεις. Η αλυσίδα των διορισμών αυτών, δεδομένης της μέχρι στιγμής πορείας του κ. Λαζαρίδη, εγείρει πληθώρα ερωτημάτων, τα οποία αναμένεται να απασχολήσουν έντονα τις προσεχείς ημέρες. Το επίκεντρο των αντιδράσεων στρέφεται, δικαιολογημένα, και στην προηγούμενη εμπειρία του κ. Λαζαρίδη, ειδικότερα κατά τη θητεία του στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, το έτος 2007.
Τότε, εκθέσεις και δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο κ. Λαζαρίδης είχε «κατατροπώσει», κατά την έκφραση που χρησιμοποιείται ευρέως, τις προβλέψεις του νόμου αναφορικά με τον διορισμό του στη συγκεκριμένη θέση. Η επανεμφάνιση αυτής της εκκρεμότητας, η οποία θυμίζει πρακτικές που έχουν δεχθεί έντονη κριτική στο παρελθόν, τροφοδοτεί τον προβληματισμό και ενισχύει την αγωνία για τη διαφάνεια και την τήρηση των κανόνων δικαίου στις διοικητικές διαδικασίες. Είναι αδήριτο το γεγονός ότι οι επιλογές αυτές χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Η τοποθέτηση του Μακάριου Λαζαρίδη σε τρεις διαφορετικές, αλλά εξίσου σημαντικές, κυβερνητικές θέσεις – Γενικός Γραμματέας Νέας Γενιάς, Γενικός Γραμματέας Ισότητας Φύλων και Υφυπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης – έχει προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις. Πολλοί αναλυτές και φορείς της κοινωνίας των πολιτών επισημαίνουν ότι τέτοιου είδους διορισμοί, χωρίς σαφή αιτιολόγηση ή ουσιαστική αξιολόγηση προσόντων, μπορούν να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητα του δημοσίου τομέα και να δημιουργήσουν αρνητικές προηγούμενα.
Η αίσθηση της αδιαφάνειας και της πιθανής καταστρατήγησης των δεοντολογικών και νομικών κανόνων είναι διάχυτη, οδηγώντας σε αυξημένη πίεση για την παροχή διευκρινίσεων από την πλευρά της κυβέρνησης. Η κριτική αυτή δεν είναι άστοχη, αλλά στηρίζεται σε προηγούμενες πρακτικές. Ειδικότερα, η αναδρομή στο παρελθόν, στο διορισμό του κ. Λαζαρίδη στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς το 2007, παίζει καθοριστικό ρόλο στην ένταση των σημερινών αντιδράσεων. Τότε, είχαν εκφραστεί σοβαρές ενστάσεις σχετικά με την τήρηση των νόμιμων διαδικασιών και τη σύνδεση του διορισμού με τις προβλεπόμενες από το νόμο προϋποθέσεις. Η επίκληση αυτού του γεγονότος φέτος, κατά τη στιγμή των νέων διορισμών, δίνει περαιτέρω βαρύτητα στις επικρίσεις και ενισχύει την πεποίθηση ότι η κυβέρνηση δεν λαμβάνει υπόψη τις παραινέσεις για την ενίσχυση της διαφάνειας και της αξιοκρατίας.
Η στάση αυτή, εάν δεν αναθεωρηθεί, κινδυνεύει να χάσει την εμπιστοσύνη του κοινού.
