Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου, με αφορμή πρόσφατες προσωπικές της δηλώσεις, έστρεψε το δημόσιο ενδιαφέρον σε ένα από τα πιο ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα: την κακοποίηση, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην περίπτωση των παιδιών. Η πολυετής της ενασχόληση με τα φαινόμενα αυτά, αλλά και η προσωπική της εμπειρία, την καθιστούν μια ουσιαστική φωνή για την ανάδειξη του προβλήματος. Υπογράμμισε με απόλυτη σαφήνεια πως η αποκάλυψη τέτοιων περιστατικών, ιδίως στην ευαίσθητη παιδική ηλικία, είναι όχι απλώς μια πράξη γενναιότητας, αλλά μια επιτακτική ανάγκη. Η αδυναμία έκφρασης και η επακόλουθη σιωπή μπορούν να στοιχειώσουν την ψυχή ενός παιδιού για πολλά χρόνια, αφήνοντας ανεξίτηλα τραύματα που αργότερα στην ενήλικη ζωή μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την πορεία και την ψυχολογία του. Η κόρη του γνωστού δικηγόρου Αλέξανδρου Λυκουρέζου και της θρυλικής ηθοποιού Ζωής Λάσκαρη, επανέλαβε και άλλες φορές την ανάγκη να σπάσει η περπατημένη εικόνα για τα παιδιά που μεγαλώνουν κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας, παιδιά καλλιτεχνών ή δημόσιων προσωπικοτήτων.
Συχνά, τέτοια παιδιά στιγματίζονται από στερεότυπα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, έχοντας να αντιμετωπίσουν όχι μόνο τις δικές τους προκλήσεις, αλλά και τις προκαταλήψεις της κοινωνίας. Στη διάρκεια της συνέντευξής της, η οποία παραχώρησε σε τηλεοπτική εκπομπή, η συζήτηση επεκτάθηκε σε πολλαπλά μέτωπα, με την ίδια να εκφράζει τις απόψεις της με ειλικρίνεια και θάρρος. Η αναφορά της στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ» υπήρξε ένα ακόμα βήμα στην προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κοινού. Η Λυκουρέζου ξεδιπλώνοντας τις σκέψεις της, ανέδειξε την αλληλεπίδραση μεταξύ της κακοποίησης και των μακροχρόνιων ψυχικών συνεπειών, τονίζοντας πως η έγκαιρη αντιμετώπιση είναι κρίσιμη. Η σιωπή, σύμφωνα με την ίδια, δεν είναι λύση, αλλά μια παγίδα που παγιδεύει το θύμα σε έναν κύκλο πόνου και στέρησης. Ειδικά για τα παιδιά, η αίσθηση της ανασφάλειας και ο φόβος μπορεί να δηλητηριάσουν την πορεία της ανάπτυξής τους, να επηρεάσουν αρνητικά τις μελλοντικές σχέσεις τους και την αυτοεκτίμησή τους.
Η ανάγκη για ένα ασφαλές περιβάλλον όπου τα παιδιά θα νιώθουν ότι μπορούν να μιλήσουν χωρίς φόβο και αναστολές, είναι πιο επιτακτική από ποτέ, επιτρέποντας την έγκαιρη θεραπεία και την αποφυγή βαθύτερων πληγών. Η τοποθέτηση της Μαρίας Ελένης Λυκουρέζου είναι ένα άμεσο κάλεσμα προς την κοινωνία να αφυπνιστεί και να σταθεί αρωγός σε όλα τα θύματα, και κυρίως στα παιδιά, δίνοντάς τους τη δύναμη να μιλήσουν και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Η αναγνώριση της σοβαρότητας της κατάστασης και η παροχή υποστήριξης μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στο να ζει κανείς στοιχειωμένος από το παρελθόν και στο να καταφέρει να αφήσει πίσω του τα τραύματα και να διεκδικήσει μια ζωή γεμάτη υγεία, αγάπη και ευτυχία. Ο ρόλος της οικογένειας, του σχολείου και των αρμόδιων φορέων είναι ουσιαστικός σε αυτή τη δύσκολη μάχη.