Η απομάκρυνση του Μακάριου Λαζαρίδη από την κυβέρνηση δεν αποτέλεσε έκπληξη, αλλά μάλλον το αναπόφευκτο επιστέλεσμα ενός εκτεταμένου χρονικού αλυσιδωτών εξελίξεων και δηλώσεων που είχαν προηγηθεί. Οι φήμες για την προαναγγελθείσα αποπομπή του κυκλοφορούσαν εδώ και καιρό, ενισχυόμενες από τη στάση και τις δημόσιες τοποθετήσεις του. Η απουσία του από σειρά κομματικών εκδηλώσεων, σε συνδυασμό με την έντονη κριτική που φέρεται να ασκούσε σε στελέχη του ίδιου του κυβερνητικού σχήματος, είχαν ήδη κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου. Η ανοιχτή του στήριξη σε ορισμένες θέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε ζητήματα που άπτονταν της κυβερνητικής πολιτικής, προκάλεσε σοβαρό προβληματισμό και δυσαρέσκεια εντός των κυβερνητικών κύκλων. Όλα αυτά τα στοιχεία συνέθεσαν ένα αρνητικό κλίμα, το οποίο φαινόταν να οδηγεί αναπόφευκτα στην απομάκρυνσή του από την κυβερνητική θέση που κατείχε, σφραγίζοντας την πολιτική του πορεία στο άμεσο μέλλον.
Η εμφάνισή του σε τηλεοπτικό σταθμό, όπου και έκανε προκλητικές δηλώσεις, αποτέλεσε την σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Αντί να τηρήσει την κομματική γραμμή και να αποφύγει τις αιχμηρές τοποθετήσεις, ο κ. Λαζαρίδης επέλεξε να ακολουθήσει μια πορεία αυτόνομων αποφάσεων, οι οποίες, όπως αποδείχθηκε, έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με την κυβερνητική στρατηγική. Οι δηλώσεις του, που αναρτήθηκαν και αναπαράχθηκαν σε πολλούς κύκλους, δεν άφησαν πολλά περιθώρια παρερμηνειών. Προκάλεσαν εσωτερικές συγκρούσεις και δημιούργησαν ένα κλίμα αβεβαιότητας ως προς την πίστη του στα κυβερνητικά πιστεύω. Η στάση αυτή, αντί να ενισχύσει τη θέση του, τον οδήγησε ακούσια στην απομόνωση, επιβεβαιώνοντας όσους έβλεπαν την αποπομπή του ως μια αναγκαστική κίνηση για την αποκατάσταση της συνοχής και της αποτελεσματικότητας του κυβερνητικού σχήματος. Η στιγμή αυτή σηματοδότησε το οριστικό τέλος του ρόλου του εντός της τότε σύνθεσης του υπουργικού συμβουλίου.
Η δημόσια παραδοχή της αποχώρησής του, χωρίς να επιχειρήσει να διαψεύσει τις πληροφορίες, ενίσχυσε την αίσθηση της αναπόφευκτης εξέλιξης. Ο κ. Λαζαρίδης, αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του, επέλεξε μια στάση που, αν και αναμενόμενη, έδωσε ένα τέλος στην αβεβαιότητα. Η δήλωσή του, με την οποία ουσιαστικά επιβεβαίωνε την απομάκρυνσή του, χωρίς να εμβαθύνει ιδιαίτερα στους λόγους, λειτούργησε ως επιβεβαίωση των εκτιμήσεων. Ενώπιον των δημοσιογράφων, έκανε μια σύντομη δήλωση, η οποία, αν και φάνηκε να υποδηλώνει αποδοχή της κατάστασης, άφησε να εννοηθεί ότι η απόφαση είχε λάβει την οριστική της μορφή εδώ και καιρό. Η έλλειψη έντονης αντίδρασης ή αμυντικής τοποθέτησης, ενισχύει την αντίληψη ότι η αποπομπή ήταν μια προαναγγελθείσα εξέλιξη, η οποία είχε επεξεργαστεί λεπτομερώς από τους αρμόδιους φορείς.
Οι αναλυτές της πολιτικής σκηνής συμφωνούν ότι οι δηλώσεις του Μακάριου Λαζαρίδη, ειδικά αυτές που έγιναν κατά την τηλεοπτική του εμφάνιση, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην επιτάχυνση των διαδικασιών απομάκρυνσής του. Η επιμονή του σε ορισμένες θέσεις, ακόμη και όταν αυτές δημιουργούσαν τριβές, έδειξε μια χαρακτηριστική αυτοπεποίθηση, η οποία όμως, σε συνδυασμό με τις πολιτικές αναφορές που έκανε, θεωρήθηκε από πολλούς ως ανεύθυνη. Η συγκεκριμένη τηλεοπτική παρουσία, στην οποία φέρεται να έκανε ευθείες αιχμές και να ανέφερε θέματα που δεν αφορούσαν άμεσα το δικό του χαρτοφυλάκιο, αποτέλεσε την αποκορύφωση της τάσης του για ανεξάρτητη δράση. Αυτή η συμπεριφορά, αν και για κάποιους εκφράζει θάρρος, για την κυβέρνηση ερμηνεύτηκε ως παραβίαση των κανόνων λειτουργίας και κανόνων εμπιστοσύνης, γεγονός που καθιστούσε δύσκολη την παραμονή του στο κυβερνητικό σχήμα.
Η αποπομπή του, επομένως, δεν ήταν μια αυθαίρετη απόφαση, αλλά το λογικό αποτέλεσμα μιας πορείας που είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Η επικοινωνιακή στρατηγική του Μακάριου Λαζαρίδη, ειδικά μετά τις αποκαλύψεις και την εμφάνισή του στην τηλεόραση, αποτέλεσε αντικείμενο έντονης συζήτησης. Αντί να προσπαθήσει να μειώσει την ένταση των φημών ή να προσαρμόσει τη δημόσια εικόνα του, φαίνεται πως επέλεξε μια πορεία που ενίσχυε τις προβλέψεις για την αποχώρησή του. Η στάση του, η οποία χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως προκλητική, δεν έδειξε καμία διάθεση επανεξισορρόπησης ή προσπάθειας για συμφιλίωση με την κομματική γραμμή. Αντιθέτως, οι δημόσιες τοποθετήσεις του, συχνά σε τηλεοπτικές εκπομπές, έμοιαζαν να χρίζουν περαιτέρω ανάλυση και ερμηνεία, επιβεβαιώνοντας ότι η απομάκρυνσή του από την κυβέρνηση ήταν θέμα χρόνου. Η αίσθηση της ‘προαναγγελθείσας αποπομπής’ ενισχύθηκε περαιτέρω, καθώς τα γεγονότα επαληθεύονταν με κάθε νέα δήλωση και κάθε νέα αρνητική εξέλιξη στην πολιτική πορεία του.
Ουσιαστικά, ο ίδιος έδειξε να αποδέχεται την πορεία προς το τέλος της θητείας του.
