Ο Μακάριος Λαζαρίδης, αντιδρώντας στις σφοδρές επικρίσεις και τις κατηγορίες που εκτοξεύτηκαν από την αντιπολίτευση περί εξαπάτησης του ελληνικού Δημοσίου, διέψευσε κατηγορηματικά ότι υπήρξε ποτέ «κρατικοδίαιτος». Αποσαφήνισε, μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, ότι η μοναδική περίοδος όπου ενδεχομένως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ο όρος αυτός αφορά τα δύο έτη κατά τα οποία υπηρέτησε τη χώρα ως ειδικός επιστήμονας. Τόνισε με έμφαση ότι η επαγγελματική του πορεία υπήρξε σύμφωνη με το γράμμα του νόμου και δεν ωφελήθηκε ατομικά από τη θέση του, θέτοντας εαυτόν στην κρίση των θεσμών και του ελληνικού λαού. Η δήλωσή του έρχεται να ρίξει φως σε μια υπόθεση που έχει προκαλέσει έντονες πολιτικές τριβές. Ειδικότερα, αναφερόμενος στις λεπτομέρειες του διορισμού του το 2007, ο κ. Λαζαρίδης εξήγησε ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα τότε νομοθεσία, η εργασία ως μετακλητός υπάλληλος ήταν δυνατή ακόμα και με την προσκόμιση απλής βεβαίωσης σπουδών, η οποία πιστοποιούσε την παρακολούθηση μαθημάτων και την επάρκεια σε ένα συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο.
Αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, απάλλασσε από την άμεση προσκόμιση ενός πλήρους και οριστικού πτυχίου, καθώς θεωρούνταν επαρκής ακαδημαϊκή βάση για την ανάληψη συγκεκριμένων καθηκόντων. Πρόσθεσε ότι η διαδικασία αυτή ήταν διαφανής και σύμφωνη με τις τότε απαιτήσεις, απορρίπτοντας με αυτόν τον τρόπο την προσπάθεια απαξίωσης της δημόσιας θητείας του μέσω αναδρομικών ερμηνειών ή κακόβουλων ισχυρισμών. Εμφανέστατα ενοχλημένος, υπογράμμισε τη σημασία της αντικειμενικής επανεξέτασης των γεγονότων. Για να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την επιχειρηματολογία του και για να δώσει τέλος σε κάθε αμφιβολία, ο κ. Λαζαρίδης προχώρησε σε μια κίνηση που εκπλήρωσε πολλούς, δείχνοντας εν όψει των καμερών το ίδιο το πτυχίο του, αποτελώντας χειροπιαστή απόδειξη της ακαδημαϊκής του εκπαίδευσης. Ουσιαστικά, με αυτή την πράξη, προσπάθησε να τερματίσει την παραφιλολογία και να πειστεί η κοινή γνώμη για την αθωότητά του και την τήρηση των νομίμων διαδικασιών.
Η επίδειξη του αποδεικτικού της ακαδημαϊκής του επάρκειας, το οποίο πιστοποιούσε την ολοκλήρωση των σπουδών του, αποσκοπούσε στο να καταδείξει ότι δεν υπήρξε καμία παράτυπη ή παράνομη ενέργεια κατά τη διάρκεια του διορισμού του. Αυτή η ενέργεια, αν και ασυνήθιστη, δείχνει την αποφασιστικότητά του να προασπίσει τη δημόσια εικόνα του. Η τοποθέτηση του Μακάριου Λαζαρίδη είναι ένα ακόμη επεισόδιο στην ευρύτερη συζήτηση περί διαφάνειας και αξιοκρατίας στον δημόσιο τομέα, θέματα που παραμένουν πάντα στην επικαιρότητα και προκαλούν έντονο ενδιαφέρον. Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει την ανάγκη για διαρκή έλεγχο και λογοδοσία, αλλά και την προσοχή που πρέπει να δίνεται στην ερμηνεία των νόμων και των διαδικασιών, ιδιαίτερα όταν αναφέρονται σε παλαιότερες περιόδους. Η υπεράσπιση της υπόληψής του και η προσπάθεια αποκατάστασης της αλήθειας αποτελούν βασικά στοιχεία της δημόσιας παρουσίας του, ενώ η όλη υπόθεση αναμένεται να παρακολουθηθεί στενά από τους πολίτες και τα μέσα ενημέρωσης, καθώς αγγίζει ευαίσθητες χορδές της ελληνικής κοινωνίας και πολιτικής ζωής.
