Η κυβέρνηση φαίνεται να υιοθετεί μια στρατηγική προσπάθειας υποβάθμισης της σημαντικής παραίτησης του Στέλιου Γκελεστάθη από τις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας. Αντί να προχωρήσει σε μια αναλυτική τοποθέτηση για τα αίτια και τις συνέπειες αυτής της ενέργειας, η κυβερνητική εκπροσώπηση επιλέγει να περιορίσει τη συζήτηση, χαρακτηρίζοντας την κίνηση του κ. Γκελεστάθη ως κάτι που δεν επιδέχεται περαιτέρω ανάλυσης από την πλευρά του Μαξίμου. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επιβεβαιώνοντας αυτή την προσέγγιση, απάντησε σε σχετικές ερωτήσεις με τη φράση «Δεν μπορώ και να προσφέρω και κάτι στη συζήτηση», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η αποχώρηση του πρώην βουλευτή δεν αποτελεί μείζον πολιτικό ζήτημα που απαιτεί εκτενή κυβερνητική τοποθέτηση. Η προσπάθεια αυτή ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια να μην δοθεί μεγαλύτερη έκταση σε ένα εσωκομματικό γεγονός, εστιάζοντας στην προσπάθεια διατήρησης μιας εικόνας συνοχής και σταθερότητας.
Αυτή η στάση του Μαξίμου αναδεικνύει την πρόθεση της κυβέρνησης να μην επιτρέψει στην αποχώρηση του κ. Γκελεστάθη να εξελιχθεί σε ένα κεντρικό πολιτικό θέμα, το οποίο θα μπορούσε να δημιουργήσει εσωστρέφεια ή να αποπροσανατολίσει από τα κυβερνητικά έργα. Η επιλογή της φράσης «Δεν μπορώ και να προσφέρω και κάτι στη συζήτηση» είναι ενδεικτική της επιθυμίας να θεωρηθεί το θέμα λήξαν, τουλάχιστον από την κυβερνητική σκοπιά. Πρόκειται για μια συνήθηκυβερνητική τακτική, όταν ένα γεγονός μπορεί να έχει αρνητικές συνδηλώσεις, να ελαχιστοποιείται η σημασία του, ελπίζοντας ότι με την πάροδο του χρόνου θα παραμείνει στο περιθώριο της πολιτικής επικαιρότητας. Ειδικά σε μια περίοδο που η κυβέρνηση επιδιώκει να εστιάσει στην υλοποίηση του προεκλογικού της προγράμματος, κάθε γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει τριβές ή ερωτήματα για την εσωκομματική κατάσταση, αντιμετωπίζεται με προσοχή.
Η παραίτηση του Στέλιου Γκελεστάθη, ωστόσο, δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, δεδομένης της μακράς πορείας του και της θέσης που κατείχε εντός του κόμματος. Η απόφασή του να αποχωρήσει σηματοδοτεί μια προσωπική στροφή, τα αίτια της οποίας παραμένουν αντικείμενο συζήτησης στον πολιτικό κόσμο. Η κυβερνητική αντίδραση, που εστιάζει στην αποφυγή εκτενούς σχολιασμού, υποδεικνύει μια στρατηγική διαχείρισης κρίσεων, όπου η προτεραιότητα δίνεται στην αποτροπή περαιτέρω δημοσιοποίησης και εμβάθυνσης στο θέμα. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς η απουσία ισχυρών αντιδράσεων ή αναλυτικών εξηγήσεων από πλευράς Νέας Δημοκρατίας μπορεί να οδηγήσει σε μια σταδιακή ατονία της υπόθεσης, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να ανακτήσει τον έλεγχο της ατζέντας. Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση στοχεύει να διαμηνύσει ένα μήνυμα κανονικότητας και προώθησης των κυβερνητικών πολιτικών.
Η κίνηση αυτή, αν και κατανοητή από τη σκοπιά της επικοινωνιακής διαχείρισης, ενδεχομένως να κρύβει ή να αγνοεί τις βαθύτερες πολιτικές διαστάσεις που μπορεί να προκύψουν από μία τέτοια αποχώρηση. Η ουσία έγκειται στο αν η τακτική της υποβάθμισης θα αποδώσει καρπούς μακροπρόθεσμα, ή αν θα λειτουργήσει ως ένα βραχυπρόθεσμο μέτρο που δεν αντιμετωπίζει τις ρίζες των πιθανών διαφωνιών ή δυσαρεσκειών εντός του κόμματος. Η αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου, αν και προσεκτική, αφήνει ανοιχτό το πεδίο για περαιτέρω αναλύσεις και ερμηνείες σχετικά με την πολιτική δυναμική που διαμορφώνεται. Η απόφαση του Στέλιου Γκελεστάθη να αποχωρήσει από την κομματική του δράση, η οποία πλέον εκφράζεται και με την παραίτησή του, αποτελεί ένα γεγονός που θα μπορούσε να προσφέρει υλικό για ευρύτερη πολιτική συζήτηση.
Ωστόσο, η κυβέρνηση, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου, επιλέγει να μην «τροφοδοτήσει» αυτή τη συζήτηση, εστιάζοντας στην άποψη ότι κάτι τέτοιο δεν θα προσέφερε κάτι ουσιαστικό. Αυτή η στάση, αν και στρατηγικά σχεδιασμένη για να περιορίσει τις αρνητικές συνδηλώσεις, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η παραίτηση είναι γεγονός που έχει ήδη προκαλέσει ερωτηματικά και συζητήσεις στους πολιτικούς κύκλους, δημιουργώντας ένα πεδίο για περαιτέρω ερμηνείες σχετικά με την εσωκομματική κατάσταση της Νέας Δημοκρατίας και τις μελλοντικές εξελίξεις.
