Σφοδρή επίθεση κατά της αντιπολίτευσης εξαπέλυσε ο Νίκος Καρανίκας, χαρακτηρίζοντας την ως “άχρηστη και ανίκανη” και υποστηρίζοντας ότι έχει εγκλωβιστεί σε έναν μικρόκοσμο, ασχολούμενη πλέον με εμμονές και προσωπικές επιθέσεις αντί για σοβαρή πολιτική αντιπαράθεση. Σύμφωνα με τον κ. Καρανίκα, η αδυναμία της αντιπολίτευσης να διατυπώσει ουσιαστική κριτική στα κυβερνητικά έργα και τις πολιτικές της τρέχουσας διακυβέρνησης, την οδηγεί στο να ασχολείται με δευτερεύοντα ζητήματα, όπως το αν διαθέτει κάποιος πολιτικός αξιωματούχος πτυχίο. Αυτή η τακτική, όπως την περιέγραψε, αποκαλύπτει μια βαθιά ανικανότητα για ουσιαστική πολιτική δράση και ένα έλλειμμα εναλλακτικών προτάσεων, ωθώντας την αντιπολίτευση σε έναν χορό επικοινωνιακών πυροτεχνημάτων και κενών συνθημάτων. Η κριτική του εστιάζει στην έλλειψη ουσίας και στρατηγικού βάθους, τονίζοντας ότι αντί να αντιμετωπίζει τα πρωτεύοντα προβλήματα της χώρας και να προτείνει λύσεις, επιλέγει την εύκολη οδό του λαϊκισμού και του “χαβαλέ”.
Η αναφορά του στην “κοσμάρα τους” υποδηλώνει μια αίσθηση αποκοπής από την πραγματικότητα της κοινωνίας, όπου οι πολίτες αναζητούν υπεύθυνες απαντήσεις και ουσιαστικές πολιτικές, όχι όμως και προσωπικές διώξεις με στόμφο και αυταρέσκεια. Αυτή η εστίαση σε άνευ ουσίας θέματα, σύμφωνα με τον κ. Καρανίκα, υπονομεύει την ίδια την έννοια της πολιτικής αντιπαράθεσης και υποβαθμίζει το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου, καθώς η αντιπολίτευση φαίνεται να έχει χάσει τον στόχο της και να παίζει με εντυπώσεις. Η στάση αυτή, κατά τον κ. Καρανίκα, δεν αποτελεί απλώς μια ατομική αδυναμία, αλλά ένα συλλογικό φαινόμενο που υποδηλώνει την αδυναμία της αντιπολίτευσης να αντεπεξέλθει στις σύγχρονες πολιτικές προκλήσεις. Η ενασχόληση με το αν έχει πτυχίο ο Λαζαρίδης, για παράδειγμα, αντί να αναλύει εις βάθος τις επιπτώσεις συγκεκριμένων νόμων ή την αποτελεσματικότητα των κυβερνητικών προγραμμάτων, δείχνει μια προσπάθεια εκτροπής της συζήτησης και αποφυγής της πραγματικής ουσίας.
Αυτή η προσέγγιση, αποξενωμένη από τους πολίτες, ουσιαστικά ακυρώνει οποιαδήποτε προσπάθεια να προβάλλει εναλλακτικό πολιτικό λόγο και να διεκδικήσει την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος με ουσιαστικό και εποικοδομητικό τρόπο. Ο ίδιος επισημαίνει ότι οι δηλώσεις και οι κινήσεις της αντιπολίτευσης, παρά την αξίωση για σοβαρότητα, ενίοτε αποπνέουν έναν αέρα κομπορρημοσύνης και υπεροψίας, χωρίς όμως να υποστηρίζονται από ανάλογο έργο ή ουσιαστική πρόταση. Αυτή η αντίθεση μεταξύ της εικόνας που προσπαθεί να προβάλει και της πραγματικής της ικανότητας να διαμορφώσει πολιτικό λόγο και να αναλάβει ευθύνες, δημιουργεί απορίες και αμφισβητήσεις. Η επικέντρωση σε τέτοιου είδους ζητήματα, εάν δεν συνοδεύεται από μια ευρύτερη στρατηγική και μια ικανότητα να αντιμετωπίζει τα σύνθετα προβλήματα της χώρας, καθιστά την αντιπολίτευση ουσιαστικά ακροαματική και όχι δημιουργική, απομακρύνοντας την από τον ρόλο που οφείλει να διαδραματίζει σε μια υγιή δημοκρατική διαδικασία.