
Το Κίνημα Οικολόγων εξέδωσε ανακοίνωση γεμάτη οργή, σχολιάζοντας την πρόσφατη απόρριψη του ψηφίσματος του ΑΚΕΛ, το οποίο ζητούσε την κοινοποίηση των στοιχείων των δωρητών στον Φορέα Κοινωνικής Στήριξης στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Η στάση που τήρησαν τα κόμματα ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ, κατά την ψηφοφορία, προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Οικολόγων, οι οποίοι υπογραμμίζουν με εμφατικό τρόπο ότι η εν λόγω κίνηση αποδεικνύει στην πράξη πόσο ευάλωτες και εύκολα καταρρέουσες είναι οι διακηρύξεις περί διαφάνειας, όταν φτάνει η ώρα της ουσιαστικής εφαρμογής τους. Η απόδοση των όσων συνέβησαν στην ουσία, πέρα από τα λόγια, φανερώνει μια επικίνδυνη αντίφαση. Οι Οικολόγοι επισημαίνουν ότι, παρά τις κατά καιρούς δημόσιες δηλώσεις και τις υιοθετημένες θέσεις υπέρ μιας πιο ανοιχτής και διαφανούς διαχείρισης πόρων και δομών, η πραγματική βούληση κάποιων κομμάτων κρίθηκε στην κάλπη.
Η άρνηση να προχωρήσουν σε έναν ουσιαστικό έλεγχο και στην πλήρη διαφάνεια, όσον αφορά τις δωρεές προς έναν κρίσιμο φορέα, υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών και ενισχύει την αίσθηση ότι πίσω από κάποιες “φιλοδιαφανείς” ρητορείες κρύβονται διαφορετικές προτεραιότητες. Η άρνηση αυτή, εκθέτει τους υμνητές της διαφάνειας σε πλήρη αντίθεση με τις πράξεις τους. Η ανακοίνωση των Οικολόγων συνεχίζει, εστιάζοντας στην ουσία της αντίφασης. «Κάποιοι ήταν λεκτικά υπέρ, αλλά στην πράξη αρνήθηκαν» είναι η κατηγορηματική διαπίστωση, η οποία στοχεύει ακριβώς στην ψαλίδα μεταξύ λόγων και έργων. Η υπερψήφιση της πρότασης του ΑΚΕΛ θα σηματοδοτούσε μια θετική εξέλιξη προς την ενίσχυση της λογοδοσίας και την αποτροπή πιθανών καταχρήσεων ή παρερμηνειών, ειδικά σε έναν φορέα που διαχειρίζεται σημαντικούς πόρους. Η απόρριψή της, όμως, αφήνει αιχμές για ελλιπή διάθεση προς την πλήρη και αδιαμφισβήτητη διαφάνεια.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Κινήματος, η απόφαση αυτή δημιουργεί ένα αμφιλεγόμενο προηγούμενο και θέτει υπό σοβαρή αμφισβήτηση την ειλικρίνεια ορισμένων πολιτικών δηλώσεων. Η απαίτηση για πλήρη εικόνα των χρηματοδοτών, ιδίως σε περιπτώσεις που αφορούν κοινωνικούς φορείς, δεν είναι παρά μια θεμελιώδης πτυχή της χρηστής διακυβέρνησης. Η άρνηση αυτή, ουσιαστικά, δείχνει μια απροθυμία να αποκαλυφθούν πλήρως οι παράγοντες που επηρεάζουν τη λειτουργία τέτοιων φορέων, ενισχύοντας τις σκιές. Η δημόσια τοποθέτηση των Οικολόγων αναμένεται να προκαλέσει περαιτέρω συζήτηση και αντιδράσεις στο πολιτικό σκηνικό, καθώς αγγίζει ένα ευαίσθητο θέμα που αφορά την διαφάνεια και την λογοδοσία. Η επανειλημμένη επίκληση σε αξίες όπως η διαφάνεια, χωρίς την αντίστοιχη δέσμευση στην πράξη, υπονομεύει την εμπιστοσύνη και την αξιοπιστία. Μένει να φανεί πώς θα απαντήσουν οι εμπλεκόμενοι σε αυτές τις σοβαρές κατηγορίες για υποκρισία και έλλειψη ουσίας στις πολιτικές τους εξαγγελίες.
Η υπόθεση του Φορέα Κοινωνικής Στήριξης γίνεται πλέον σύμβολο.
